Irupa Irupathu 12 · எண்திசை விளங்க இருட்படாம் போக்கி

எண்திசை விளங்க இருட்படாம் போக்கிமுண்டகம் மலர்த்தி மூதறிவு அருளும்மேதினி உதய மெய்கண்ட தேவ!கோதுஇல் அமுத! குணப்பெரும் குன்ற!என்னின் ஆர்தலும் அகறலும் என்னைகொல்உன்னில் துன்னி உனாவிடில் பெயர்குவம்என்னும் அதுவே நின் இயல்பு எனினேவியங்கோள் ஆளனும் ஆகி இயங்கலும்உண்டு எனப்படுபவை எண்தாள் முக்கண்யாங்கணும் பிரியாது ஓங்கு நின் நிலையின்யான் வந்து அணைந்து மீள்குவன் ஆயின்ஆற்றுத்துயர் உற்றோர் அணிநிழல் நசைஇவீற்றுவீற்று இழிதர வேண்டலும் வெறுத்தலும்இன்றிச் சாயைக்கு நன்றுமன் இயல்பேஅனையை ஆகுவை நினைவு அரும் காலைஇந்நிலை அதனில் ஏழையேற்கு இரங்கிநின்னை வெளிப்படுத்து ஒளிப்பை நியேல்அருள்மாறு ஆகும், பெரும! அஃது அன்றியும்நிற்பெற்ற அவர்க்கும் உற்பவம் உண்டு எனும்சொற்பெறும் அஃது இத் தொல்லுலகு இல்லைஅவ்வவை அமைவும் சோர்வும் மயர்வுஅறச்சொல்லில் சொல்லெதிர் சொல்லாச்சொல்லே சொல்லுக சொல் இறந்தோயே!

Enthisai vilangka irutpataam poakki / Muntakam malarththi mootharivu arulum / Maethini uthaya meykanta thaeva! / Koathuil amutha! kunapperum kunra! / Ennin aarthalum akaralum ennaikol / Unnil thunni unaavitil peyarkuvam / Ennum athuvae nin iyalpu eninae / Viyangkoal aalanum aaki iyangkalum / Untu enappatupavai enthaal mukkan / Yaangkanum piriyaathu oangku nin nilaiyin / Yaan vanthu anainthu meelkuvan aayin / Aarruththuyar urroar aninizhal nasaii / Veerruveerru izhithara vaentalum veruththalum / Inris saayaikku nanruman iyalpae / Anaiyai aakuvai ninaivu arum kaalai / Innilai athanil aezhaiyaerku irangki / Ninnai velippatuththu olippai niyael / Arulmaaru aakum, peruma! ahthu anriyum / Nirperra avarkkum urpavam untu enum / Sorperum ahthu ith thollulaku illai / Avvavai amaivum soarvum mayarvuaras / Sollil sollethir sollaas / Sollae solluka sol iranthoayae!