Irupa Irupathu 3 · அறிவு அறியாமை இரண்டும் அடியேன்
அறிவு அறியாமை இரண்டும் அடியேன்செறிதலால் மெய்கண்ட தேவே – அறிவோஅறியேனோ யாது என்று கூறுகேன் ஆய்ந்துகுறிமாறு கொள்ளாமல் கூறு.
Arivu ariyaamai irantum atiyaen / Serithalaal meykanta thaevae – arivoa / Ariyaenoa yaathu enru koorukaen aaynthu / Kurimaaru kollaamal kooru.
பொருள்
மெய்கண்ட தேவனே! அறிவும் அறியாமையும் ஆகிய இரண்டும் அடியேனிடம் சேர்ந்தே இருக்கின்றன. ஆகவே என்னை அறிவுடையவன் என்று சொல்வதா, அறியாதவன் என்று சொல்வதா? ஆராய்ந்து, முரண்பாடு இல்லாமல் சொல்லியருள்.
Meaning
O Meykanda Deva! Both knowledge and ignorance are found together in me, Your servant. Shall I call myself knowing, or ignorant? Examine it and tell me, without contradiction.
சொற்பொருள் Word by word
- அறிவு
- knowledge, awareness
- அறியாமை
- ignorance
- செறிதல்
- being together, dwelling closely
- அடியேன்
- I, Your servant
- ஆய்ந்து
- examining
- குறிமாறு
- contradiction, a reversed sign
விளக்கம்
ஆன்மாவின் இயல்பு பற்றிய கேள்வி இது. சைவ சித்தாந்தம் ஆன்மாவைச் "சதசத்து" என்கிறது: அது சத்தாகிய சிவத்தைச் சார்ந்தால் சிவமயமாகும்; அசத்தாகிய பாசத்தைச் சார்ந்தால் அதன் வண்ணமாகும். பளிங்கு தன் அருகில் உள்ள பொருளின் நிறத்தைக் காட்டுவது போல. ஆன்மா இயல்பாக அறிவுடையதே; ஆனால் ஆணவ மலம் அதன் அறிவை மறைப்பதால் அறியாமையும் உடன் காணப்படுகிறது. சித்தாந்த ஆசிரியர்கள் இதைக் கண்ணுக்கும் இருளுக்கும் ஒப்பிடுகிறார்கள்: கண் காணும் ஆற்றல் உடையதே, ஆனால் இருளில் அது காணாது.
Explanation
This is a question about the nature of the soul. Shaiva Siddhanta calls the soul 'sadasat': when it turns to Shiva, the Real (sat), it takes on His nature; when it turns to the bond (pasam), the unreal (asat), it takes on that colour, just as a crystal shows the colour of whatever is near it. The soul is by nature a knower, but the anava malam veils its knowledge, so ignorance is found with it. Siddhanta teachers compare this to the eye and darkness: the eye has the power to see, yet in darkness it sees nothing.
சிந்தனைக்கு
நம் அறிவு எதைச் சார்ந்திருக்கிறது? நம்மைச் சூழ்ந்துள்ளவற்றின் நிறத்தை நாமும் எடுத்துக்கொள்கிறோம் என்பதை உணர்கிறோமா?
To reflect on
What does our understanding lean on? Do we notice that we take on the colour of what surrounds us?