மகாபாரதத்திலிருந்து (பீஷ்ம பர்வம்)கலிங்கப் படையை எதிர்த்த பீமன்
மகாபாரதத்திலிருந்து. போரின் இரண்டாம் நாள், கலிங்க மன்னன் ஸ்ருதாயு பெரும் யானைப் படையோடு பீமனைச் சூழ்ந்தான். நிஷாதர்களும் கலிங்க வீரர்களும் எல்லாப் பக்கமும் தாக்கினர். பீமனின் தேர்க் குதிரைகள் வீழ்ந்தன; தேர் உடைந்தது.
ஆனால் பீமன் அஞ்சவில்லை. கதையை ஏந்திக்கொண்டு தரையிலிருந்தே யானைப் படைக்குள் பாய்ந்தான். ஒரு யானையின் மத்தகத்தின் மேல் தாவி ஏறி, அதன் மேலிருந்த வீரனை வீழ்த்தி, அடுத்த யானைக்குத் தாவினான். கலிங்க இளவரசன் சக்ரதேவனும், மன்னன் ஸ்ருதாயுவும், பானுமானும் அவன் கதையால் வீழ்ந்தனர்.
வியாசர் அந்தக் காட்சியை வருணிக்கிறார்: யானைக் கூட்டத்துக்குள் பீமன், மாட்டு மந்தைக்குள் புகுந்த சிங்கம் போல அலைந்தான். அவன் கர்ஜனையைக் கேட்ட யானைகள் தம் படையையே மிதித்துக்கொண்டு ஓடின. திருஷ்டத்யும்னனும் சாத்யகியும் பின்னர் அவனுக்குத் துணையாக வந்தனர்.
தேர் உடைந்தும், தனியே நின்றும், யானைகளின் மத்தகங்களில் பாய்ந்த பீமன், இந்தப் பாடல் சொல்லும் 'குன்றிவரும் வேங்கை' போன்ற வீரத்தின் வடிவம்.
From the Mahabharata (Bhishma Parva)Bhima Against the Kalinga Host
From the Mahabharata. On the second day of the war, King Shrutayu of Kalinga surrounded Bhima with a great force of elephants. Nishadas and Kalinga warriors attacked from every side. Bhima's chariot horses fell and his chariot was shattered.
But Bhima was not afraid. Taking up his mace, he leapt from the ground into the elephant host. He sprang onto an elephant's forehead, struck down the warrior on it, and leapt on to the next. The Kalinga prince Shakradeva, King Shrutayu and Bhanuman all fell to his mace.
Vyasa describes the scene: among the elephants, Bhima roamed like a lion among a herd of cattle. Hearing his roar, the elephants fled, trampling their own army. Dhrishtadyumna and Satyaki later came to his side.
Bhima, who with his chariot broken and standing alone leapt upon the elephants' foreheads, is the very form of the valour this verse pictures, like tigers springing from the hills.
