ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (பத்தாம் ஸ்கந்தம்)ஜராசந்தனும் துவாரகையும்
ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து. கண்ணன் கம்சனை வதைத்த பின், கம்சனின் மாமனான மகத மன்னன் ஜராசந்தன் பெருஞ்சினம் கொண்டான். இருபத்து மூன்று அக்ஷௌஹிணி படையோடு வந்து மதுராவை முற்றுகையிட்டான். கண்ணனும் பலராமனும் அந்தப் படையை வெள்ளம்போல் அழித்தனர்; ஜராசந்தனைப் பிடித்தும், கொல்லாமல் விட்டனர்.
ஜராசந்தன் அடங்கவில்லை. மீண்டும் மீண்டும் புதிய படைகளோடு வந்தான்: பதினேழு முறை. ஒவ்வொரு முறையும் தோற்றான்; ஒவ்வொரு முறையும் மதுரா மக்கள் போரின் துன்பத்தை அனுபவித்தனர்.
பதினெட்டாம் முறை ஜராசந்தன் வரும் நேரத்தில், காலயவனன் என்ற இன்னொரு பகைவனும் மதுராவை நோக்கி வந்தான். அப்போது கண்ணன் ஒரு முடிவெடுத்தான்: "என் மக்கள் இனியும் போரில் துன்பப்பட வேண்டாம்." மேற்குக் கடலின் நடுவே விஸ்வகர்மாவைக் கொண்டு துவாரகை என்ற அழகிய நகரைக் கட்டி, தன் யோக வலிமையால் மதுரா மக்கள் அனைவரையும் ஒரே இரவில் அங்கே கொண்டு சேர்த்தான்.
போர்க்களத்திலிருந்து விலகியதால் கண்ணனை 'ரணசோட்' (போர்க்களத்தை விட்டவன்) என்றும் அன்போடு அழைப்பர். அடங்காதவனோடு வெள்ளம்போல் போரிட்டு வென்றவனே, மக்களின் நலனுக்காகப் போரை விட்டு விலகவும் தெரிந்தவன்.
வலிமையின் உச்சம், சில நேரம் போரைத் தவிர்ப்பதிலும் இருக்கிறது என்பதை இந்தக் கதை சொல்கிறது.
From the Srimad Bhagavatam (Tenth Canto)Jarasandha and the Founding of Dwaraka
From the Srimad Bhagavatam. After Krishna slew Kamsa, Kamsa's father-in-law Jarasandha, king of Magadha, was filled with rage. He came with twenty-three great divisions and besieged Mathura. Krishna and Balarama swept that army away like a flood; they captured Jarasandha but let him go alive.
Jarasandha would not submit. Again and again he came with new armies, seventeen times. Each time he was defeated, and each time the people of Mathura suffered the hardships of war.
As Jarasandha was coming for the eighteenth time, another enemy, Kalayavana, also marched on Mathura. Then Krishna made a decision: "My people shall suffer war no more." He had Vishvakarma build the beautiful city of Dwaraka in the western sea, and by his yogic power carried all the people of Mathura there in a single night.
Because he left the battlefield, Krishna is also lovingly called Ranchhod, 'the one who left the field of battle'. The one who fought like a flood against an enemy who would not yield also knew when to step away from war for the good of his people.
The story says that the height of strength sometimes lies in avoiding war.
