Kandar Anubhuti 33 · சிந்தா குலவில் லொடுசெல் வமெனும் – Tamilone

பாடல் 33 · கந்தர் அனுபூதி · அருணகிரிநாதர்

சிந்தா குலவில் லொடுசெல் வமெனும்விந்தா டவியென்று விடப் பெறுவேன்மந்தா கினிதந்த வரோ தயனேகந்தா முருகா கருணா கரனே.

Sinthaa kulavil lotusel vamenum / Vinthaa taviyenru vitap peruvaen / Manthaa kinithantha varoa thayanae / Kanthaa murukaa karunaa karanae.

பொருள்

மனக்கவலைகள் நிறைந்த இல்லறமும் செல்வமும் என்ற விந்திய மலைக்காட்டை விட்டு நான் என்று நீங்கப் பெறுவேன்? மந்தாகினியான கங்கை தந்த வரமாகத் தோன்றியவனே! கந்தா! முருகா! கருணைக் கடலே!

Meaning

When will I be allowed to leave this Vindhya jungle called home and wealth, so full of the mind's worries? O you who rose as a boon given by the heavenly Ganga! O Kanda, O Muruga, O ocean of compassion!

சொற்பொருள் Word by word

சிந்தாகுலம்: anxiety, worry of the mind
இல்லொடு செல்வம்: home and wealth
விந்த அடவி: the Vindhya forest
என்று விடப் பெறுவேன்: when will I be allowed to leave?
மந்தாகினி: the heavenly Ganga
தந்த வரோதயனே: O you who rose as her boon
கந்தா: O Kanda
கருணாகரனே: O treasury of compassion

விளக்கம்

விந்திய மலை வட இந்தியாவையும் தென்னிந்தியாவையும் பிரிக்கும் அடர்ந்த மலைத்தொடர். பழங்காலத்தில் அதைக் கடப்பது அரிது. புலவர் தம் மனக்கவலைகளையும் வீட்டையும் செல்வத்தையும் அந்தக் காடாகக் காண்கிறார்: ஒருமுறை நுழைந்தால் வெளியேற வழி தெரியாது.

மூன்றாம் அடி முருகனின் பிறப்பை நினைவுபடுத்துகிறது: சிவனின் பொறிகளைக் கங்கை சுமந்து சரவணப் பொய்கையில் சேர்த்தாள். அதனால் முருகன் "காங்கேயன்", கங்கையின் வரம். வானிலிருந்து இறங்கிய கங்கை போல, அவன் கருணையும் இறங்கி வந்து காட்டில் சிக்கியவனை மீட்கும் என்பது நம்பிக்கை.

Explanation

The Vindhya range divides north India from the south, and in old times its dense forests were hard to cross. The poet sees his worries, his household and his wealth as that jungle: once you go in, you cannot find the way out.

The third line recalls Murugan's birth. The Ganga carried Shiva's sparks to the Saravana pool, so Murugan is called Gangeya, the boon of the Ganga. Mandakini, the heavenly Ganga, descended from the sky; so too, the poet trusts, the Lord's compassion will descend and lead the one lost in the forest out into the open.

The verse ends with three names, 'Kanda, Muruga, Karunaakara', like a child calling its mother three times from the edge of a dark wood.

மகாபாரதம், வன பர்வம்

விந்தியனைப் பணிய வைத்த அகத்தியர்

மகாபாரதத்திலிருந்து. விந்திய மலை ஒரு காலத்தில் மேரு மலையோடு போட்டியிட்டு வானளாவ வளர்ந்தது. சூரியனின் பாதையையே மறைத்தது; உலகம் இருளிலும் குழப்பத்திலும் சிக்கியது. தேவர்கள் அகத்திய முனிவரிடம் வேண்டினர்.

அகத்தியர் தெற்கே செல்லும் வழியில் விந்தியனிடம் வந்தார். விந்தியன் குருவைக் கண்டு பணிவோடு தலை குனிந்தான். "நான் தெற்கே சென்று திரும்பும் வரை இப்படியே பணிந்திரு" என்றார் அகத்தியர். அவர் திரும்பவே இல்லை; தென்னாட்டில் தங்கிவிட்டார். விந்தியனும் இன்றுவரை தாழ்ந்தே இருக்கிறான். அகத்தியருக்குத் தமிழ் கற்பித்தவன் முருகன் என்பது தமிழ் மரபு. வழியை மறைத்த மலையையே குருவின் அருள் தாழ்த்தியது.

Mahabharata, Vana Parva

Agastya Bows the Vindhya Mountain

From the Mahabharata. Long ago the Vindhya mountain, jealous of Mount Meru, began to grow taller and taller until it blocked the very path of the sun, and the world was thrown into darkness and confusion. The devas went to the sage Agastya for help.

Agastya travelled south and came to the Vindhya. Seeing the great sage, the mountain bowed low in respect. 'Stay bowed like this until I return from the south,' said Agastya. He never returned; he made his home in the southern land, and the Vindhya remains low to this day. Tamil tradition adds that it was Murugan who taught Agastya the Tamil language.

The mountain that blocked the way was humbled by the guru's grace, just as the poet hopes the Vindhya jungle of his own worries will be cleared by Murugan's.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் கவலைகளில் எது உங்களுக்கு வழியை மறைக்கும் மலையாக நிற்கிறது?

To reflect on

Which of your worries stands like a mountain blocking your path?