Kural 1276 · பெரிதாற்றிப் பெட்பக் கலத்தல் அரிதாற்றி

பயணத்துக்கு முன் ஓர் இனிய மாலை

இது இந்து பண்பாட்டுச் சூழலில் அமைந்த ஒரு கற்பனைக் கதை.

காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் வணிகன் குமரன் தன் மனைவி வசுகியோடு வாழ்ந்தான். சில மாதங்களுக்கு முன்புதான் அவன் ஒரு நீண்ட கடற்பயணம் முடித்துத் திரும்பியிருந்தான். வசுகி அவனது வருகையால் மகிழ்ந்து, இனிமேல் அவன் நெடுந்தொலைவு செல்லமாட்டான் என்று நம்பினாள்.

ஆனால் சில நாட்களாகக் குமரனின் நடத்தை சற்று மாறியிருந்தது. அவன் வழக்கத்தைவிட மிகுந்த அன்போடு பேசினான். மாலைதோறும் அவளுக்குப் பிடித்த மல்லிகைப் பூவை வாங்கி வந்தான். தன் வேலைகளை விரைவாக முடித்து அவளோடு நேரம் கழித்தான். அவன் முகத்தில் புன்னகை இருந்தாலும், கண்களில் ஏதோ சொல்ல விரும்பாத ஒரு நிழல் தெரிந்தது.

ஒரு மாலை வசுகி தன் தோழி அமுதாவிடம், 'அக்கா, அவர் இப்போது முன்பைவிட அதிகம் அன்பு காட்டுகிறார். அது எனக்கு இனிமையாகவும் இருக்கிறது; அச்சமாகவும் இருக்கிறது. அவர் மீண்டும் பயணம் செல்ல நினைக்கிறாரோ?' என்றாள். அமுதா சிரித்தபடி, 'நீயே கேட்டுப் பார்' என்றாள்.

அன்று இரவு வசுகி அன்போடு, 'உங்கள் மனத்தில் ஏதாவது இருந்தால் சொல்லுங்கள்; நான் எதையும் தாங்கிக்கொள்வேன்' என்றாள். குமரன் சற்று நேரம் மௌனமாக இருந்தான். பிறகு, 'நீ எவ்வளவு கூர்மையாக அறிகிறாய்! மன்னரின் வாணிகத் தூது ஒன்று கிடைத்திருக்கிறது; இதைச் சொல்ல எனக்கு மனம் வரவில்லை' என்று உண்மையைச் சொன்னான்.

வசுகி கண்ணீரோடு புன்னகைத்தாள்; 'நான் முன்பே ஊகித்தேன். ஆனால் இப்போது நீங்களே சொல்லிவிட்டீர்கள்; அது எனக்கு ஆறுதல்' என்றாள். இருவரும் பயண நாளைப் பேசி, அவன் விரைவில் திரும்ப வேண்டிய ஏற்பாடுகளைத் திட்டமிட்டனர்.

குறிப்பை ஊகிக்கும் கூர்மையும், அதைப் பேசி உறுதிசெய்யும் அன்பும் ஒன்றாக இருந்தால் உறவு உறுதியாகிறது என்பதை இக்கதை காட்டுகிறது.

காவிரிப்பூம்பட்டினம் கடல்வழி வணிகத்துக்குப் பெயர்பெற்ற துறைமுகம் என்பதால், இத்தகைய பயணங்களும் பிரிவுகளும் அங்கே வழக்கமாக நடந்தன. வணிகர்களின் மனைவியர் தம் கணவரின் பயணத் தேதியை முன்கூட்டியே ஊகிக்கும் பழக்கம் பெற்றிருந்தனர் என்று பழைய கதைகள் சொல்கின்றன. அவர்களது அந்த ஊகம் பெரும்பாலும் அன்பின் கூர்மையால் விளைந்தது.

குமரன் உண்மையைச் சொன்னதும், வசுகி தனக்குள் இருந்த அச்சத்தை விட்டு நிம்மதியடைந்தாள். மறைக்கப்பட்ட செய்தியின் சுமை, சொல்லப்பட்டவுடன் பாதியாகக் குறைந்தது. குறிப்பறிதலும் பேசிக்கொள்ளுதலும் சேர்ந்தபோது அவர்கள் உறவு முன்பைவிட நெருக்கமாயிற்று.

A Sweet Evening Before the Voyage

This is an imagined story set in Hindu cultural life.

In Kaveripoompattinam the merchant Kumaran lived with his wife Vasuki. A few months earlier he had returned from a long voyage. Vasuki was glad of his return and believed he would not go far again.

But for some days Kumaran's behaviour had changed a little. He spoke with more affection than usual. Each evening he bought her favourite jasmine. He finished his work quickly and spent time with her. Though there was a smile on his face, a shadow he did not wish to speak of showed in his eyes.

One evening Vasuki said to her friend Amudha, 'Sister, he shows me more love now than before. It is sweet to me and also frightening. Is he thinking of going on a voyage again?' Amudha laughed and said, 'Ask him yourself.'

That night Vasuki said lovingly, 'If there is anything on your mind, tell me; I shall bear anything.' Kumaran was silent a while. Then he said, 'How sharply you see! A trade mission from the king has come; my heart would not let me tell you.' So he told the truth.

Vasuki smiled through tears. 'I guessed it earlier. But now that you yourself have told me, it is a comfort,' she said. The two spoke of the day of departure and planned arrangements for his early return.

The story shows that when the sharpness to guess a sign and the love to confirm it by speaking go together, a relationship grows firm.