Kural 430 · அறிவுடையார் எல்லா முடையார் அறிவிலார்

அர்ஜுனன் தேர்ந்த கிருஷ்ணன்

மகாபாரத உத்யோக பர்வத்தில் போர் உறுதியாகிவிட்டது. இரு தரப்பினரும் தங்களுக்குத் துணை தேடிக்கொண்டிருந்தனர். கிருஷ்ணனின் உதவி வேண்டி துரியோதனனும் அர்ஜுனனும் துவாரகைக்குச் சென்றனர். இருவரும் ஒரே நாளில் கிருஷ்ணனின் அரண்மனைக்கு வந்தனர்.

கிருஷ்ணன் அப்போது உறங்கிக்கொண்டிருந்தார். துரியோதனன் முன்னதாக உள்ளே சென்று, கிருஷ்ணனின் தலைமாட்டில் உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்தான். அர்ஜுனன் பின்னர் வந்து, பணிவோடு கிருஷ்ணனின் காலடியில் கைகூப்பி நின்றான். கிருஷ்ணன் விழித்தபோது முதலில் அர்ஜுனனைக் கண்டார். பின்னர் துரியோதனனைக் கண்டார்.

இருவரும் தங்கள் வருகையின் நோக்கத்தைச் சொன்னார்கள். கிருஷ்ணன், 'நீங்கள் இருவரும் எனக்கு உறவினர். ஆனால் அர்ஜுனனை முதலில் கண்டேன்; அவன் இளையவனும் கூட. எனவே அவனுக்கு முதல் தேர்வு. என்னிடம் இரண்டு உதவிகள் உள்ளன. ஒன்று, என் நாராயணி சேனை என்னும் பத்து கோடி வீரர்கள் கொண்ட படை. மற்றொன்று, நான் ஒருவனாக ஆயுதமில்லாமல் போரில் பங்கு பெறாமல் ஆலோசகனாக இருப்பேன். எது வேண்டும்?' என்றார்.

அர்ஜுனன் சற்றும் தயங்காமல், 'நீங்களே எனக்கு வேண்டும்' என்றான். துரியோதனன் மகிழ்ச்சியடைந்தான். 'அர்ஜுனன் அறியாமையால் ஒரு தனி மனிதனைத் தேர்ந்தான்; நான் பெரும்படையைப் பெற்றேன்' என்று எண்ணினான். மகிழ்ச்சியுடன் அந்தப் படையைப் பெற்றுச் சென்றான்.

கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனிடம், 'ஆயுதமற்ற என்னை ஏன் தேர்ந்தாய்?' என்றார். அர்ஜுனன், 'நீங்கள் எனக்கு இருந்தால் போதும். படை இல்லாவிட்டாலும் உங்கள் ஞானமும் வழிகாட்டலும் எனக்கு எல்லாமாகும்' என்றான். கிருஷ்ணன் அவன் தேரோட்டியாக இருக்க ஒப்புக்கொண்டார்.

குருக்ஷேத்திரப் போரில் பெரும்படையை உடைய துரியோதனன் தோற்றான். அறிவின் உருவான கிருஷ்ணனைத் துணையாகப் பெற்ற அர்ஜுனன் வெற்றி பெற்றான். போரின் மையத்தில் தளர்ந்தபோது கீதை உபதேசம் அவனுக்கு அந்த அறிவை மேலும் தெளிவாக்கியது.

அறிவுடையார் எல்லாம் உடையார்; அறிவிலார் என்னுடையரேனும் இலர் என்ற குறளின் உண்மையை இந்த நிகழ்ச்சி தெளிவாகக் காட்டுகிறது. துரியோதனனுக்குப் பெரும்படை இருந்தும் அவனுக்கு வெற்றி இல்லை.

கிருஷ்ணன் ஆயுதம் ஏந்தாமலேயே போரின் போக்கை மாற்றினார் என்பது மகாபாரதம் முழுவதும் தெரிகிறது. அவருடைய சொற்களும் சூழ்ச்சிகளும் திட்டங்களும் பாண்டவர்களை வழிநடத்தின. வலிமை உள்ளவர்களிடம் அறிவு சேர்ந்தால் அது வெற்றி; அறிவில்லாமல் வலிமை மட்டும் இருந்தால் அது அழிவு. இந்த உண்மையைத் துரியோதனன் உணரவில்லை.

Arjuna Chooses Krishna

In the Udyoga Parva of the Mahabharata war had become certain. Both sides were seeking allies. Duryodhana and Arjuna both went to Dwaraka to seek Krishna's help. They both reached Krishna's palace on the same day.

Krishna was asleep. Duryodhana went in first and sat on a high seat at the head of Krishna's bed. Arjuna came later and stood humbly with folded hands at Krishna's feet. When Krishna woke he saw Arjuna first, and then Duryodhana.

Each told the purpose of his coming. Krishna said, 'You are both my kin. But I saw Arjuna first, and he is also the younger. So he has the first choice. I have two helps to give. One is my Narayani army of ten crore warriors. The other is myself alone, unarmed, not taking part in the fighting, as an adviser. Which do you want?'

Without a moment's hesitation Arjuna said, 'I want you.' Duryodhana was delighted. 'In ignorance Arjuna chose a single man; I have got a great army,' he thought. Happily he took the army and left.

Krishna said to Arjuna, 'Why did you choose me, unarmed?' Arjuna said, 'It is enough that I have you. Even without an army, your wisdom and guidance will be everything to me.' Krishna agreed to be his charioteer.

In the Kurukshetra war Duryodhana, with his great army, was defeated. Arjuna, who had as ally Krishna, the embodiment of wisdom, won. When he faltered in the midst of the war, the Gita made that wisdom clearer to him.

This incident clearly shows the truth of the verse, 'the wise possess everything, the unwise, whatever they own, have nothing.' Though Duryodhana had a great army, he had no victory.