Kural 433 · தினைத்துணையாங் குற்றம் வரினும் பனைத்துணையாக்

குறள் 433 · குற்றங்கடிதல் · The Correction of Faults

தினைத்துணையாங் குற்றம் வரினும் பனைத்துணையாக்கொள்வர் பழிநாணு வார்.

Thinaiththunaiyaang Kutram Varinum Panaiththunaiyaak / Kolvar Pazhinaanu Vaar

Behold the men who are jealous of their reputation: though their fault be small even like a millet seed, they look upon it as of the measure of a palmyra tree.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

தினை அளவு குற்றம் வந்தாலும் அதைப் பனை அளவாகக் கருதுவர், பழிக்கு நாணுபவர்.

Meaning

Even if a fault as small as a millet grain occurs, those who shrink from disgrace take it as big as a palm tree.

சொற்பொருள் Word by word

தினைத்துணையாம்: தினை அளவான
குற்றம்: குற்றம்
வரினும்: வந்தாலும்
பனைத்துணையாக்: பனை அளவாக
கொள்வர்: கருதுவர்
பழிநாணுவார்: பழிக்கு நாணுபவர்

விளக்கம்

தினை என்பது மிகச்சிறிய தானியம்; பனை மிக உயர்ந்த மரம். வள்ளுவர் இங்கு மிகச் சிறியதையும் மிகப் பெரியதையும் ஒப்பிட்டு ஒரு பண்பைக் காட்டுகிறார். குற்றம் தினையளவு சிறியதாக இருந்தாலும் அதைப் பனையளவு பெரியதாகக் கருதுபவர், பழிக்கு அஞ்சி நாணுபவர். அவர்கள் தம் சிறு தவறையும் அலட்சியம் செய்யாமல், அதன் விளைவுகளை எண்ணி வருந்தித் திருத்திக்கொள்வர்.

இங்கு 'பழிநாணுவார்' என்ற சொல்லின் ஆழம் கவனிக்கத்தக்கது. பழி என்பது பிறர் சொல்லும் இகழ்ச்சி. அதற்கு நாணுவது என்பது வெறும் அச்சம் அல்ல; தன் மானத்தையும் அறத்தையும் காக்கும் உணர்வு. அத்தகையவர் தினையளவு குற்றம் வந்தாலும், அது பழியாகப் பெருகும் வாய்ப்புள்ளது என்று உணர்ந்து அதைப் பெரிதாகக் கருதிக் களைவர். சிறு குற்றத்தை உடனே களைவது எளிது; பெருகினால் களைவது கடினம்.

இது தன்னைத்தான் கடுமையாக மதிப்பிடும் பண்பு. உலகில் பலர் பிறர் குற்றத்தைப் பனையளவாகவும் தம் குற்றத்தைத் தினையளவாகவும் காண்பார்கள். வள்ளுவர் அந்த வழக்கத்தைத் திருப்பிப் போடுகிறார்: தம் குற்றத்தைப் பனையளவாகக் காணவேண்டும். இது மனிதனின் தன்னாய்வுக்கு மிகச் சிறந்த வழி.

சில உரையாசிரியர்கள் இதனை, அரசன் தன் சிறு குற்றத்தையும் மக்கள் காண்பர் என்பதால் அதைப் பெரிதாகக் கருதவேண்டும் என்று விளக்குவர். அரசனின் சிறு தவறும் நாடு முழுவதும் பேசப்படும் என்பதால் அவனுக்கு மிகுந்த எச்சரிக்கை வேண்டும் என்பதே அதன் பொருள்.

இன்றைய வாழ்வில் சிறு பொய், சிறு நேர்மைக் குறை, சிறு நேரம் தவறுதல் ஆகியவற்றை 'இது ஒன்றும் பெரிதல்ல' என்று தள்ளுவது எளிது. ஆனால் அவை பழக்கமாகி பெரும் குற்றங்களாக வளரும். பழிக்கு நாணுபவர் இவற்றை ஆரம்பத்திலேயே திருத்துகிறார். சிறு குற்றமும் தலைவனிடம் பெரிதாகத் தோன்றும் என்பதே குறளின் ஆழம். ஏனெனில் அவன் செயலை நாடே பின்பற்றும்; அவன் தவறு ஒருவனுடையதாக நில்லாமல் எல்லோருடையதாகப் பரவும்.

Explanation

A millet grain is a tiny seed, and the palm is a very tall tree. Valluvar contrasts the smallest and the largest to show a quality. Those who take even a fault as small as a millet grain to be as big as a palm tree are those who shrink in shame from disgrace. They do not neglect even their small mistakes; they think of the consequences, feel sorry and correct themselves.

The depth of the word 'pazhinaanuvaar' deserves attention. 'Pazhi' is the scorn that others speak. To feel shame at it is not mere fear; it is a sense that guards one's self-respect and dharma. Such persons, even when a fault the size of a millet comes, realise that it may grow into disgrace, take it as big and remove it. A small fault is easy to remove at once; once grown it is hard to remove.

This is a trait of judging oneself harshly. In the world many see others' faults as palm-sized and their own as millet-sized. Valluvar turns that habit round: one should see one's own fault as palm-sized. This is the best way for a person's self-examination.

Some commentators explain it as meaning that a king should take even his small fault as great, since the people see it. As even a small error of a king is talked of over the whole country, he needs great care.

In life today it is easy to dismiss a small lie, a small lapse in honesty or a small slip in punctuality as 'nothing big'. But they become habits and grow into great faults. Those who feel shame at disgrace correct these at the start.

கதை

யுதிஷ்டிரனின் சிறு பொய்

மகாபாரத துரோண பர்வத்தில் குருக்ஷேத்திரப் போரின் பதினைந்தாம் நாள். துரோணாசாரியார் பாண்டவர் படையை அழித்துக்கொண்டிருந்தார். அவரை வெல்ல முடியாது என்பதை அறிந்த கிருஷ்ணன் ஒரு யோசனை சொன்னார்: 'துரோணர் தன் மகன் அஸ்வத்தாமன் இறந்தால் ஆயுதத்தைக் கைவிடுவார். அவனது இறப்புச் செய்தி கேட்டால் அவரது மனம் உடையும். ஆனால் அவர் யுதிஷ்டிரனின் சொல்லை மட்டுமே நம்புவார்; ஏனெனில் யுதிஷ்டிரன் பொய் பேசாதவன்.'

யுதிஷ்டிரன் முதலில் மறுத்தான். 'நான் எப்போதும் பொய் சொல்லாதவன். இது எனக்கு முடியாது' என்றான். கிருஷ்ணன் வற்புறுத்தினார். 'போரைக் குறுக்க வேறு வழி இல்லை. தர்மத்தின் வெற்றிக்காக ஒரு சிறு உத்தி' என்றார். இதற்கிடையில் பீமன் ஒரு போர் யானையின் பெயர் 'அஸ்வத்தாமா' என்பதால் அதைக் கொன்று, 'அஸ்வத்தாமன் இறந்தான்' என்று முழங்கினான்.

துரோணர் அதை நம்பவில்லை. அவர் யுதிஷ்டிரனிடம் சென்று, 'உண்மையைச் சொல்; என் மகன் இறந்தானா?' என்று கேட்டார். யுதிஷ்டிரன் உயரமாக, 'அஸ்வத்தாமா இறந்தான்' என்று கூறினான். பின்னர் மெதுவாக, 'யானை' என்று தாழ்ந்த குரலில் சேர்த்தான். சங்குகள் ஒலித்ததால் அந்தக் கடைசிச் சொல் துரோணருக்குக் கேட்கவில்லை. துரோணர் மகன் இறந்ததாக நம்பி, ஆயுதங்களை வைத்து தியானத்தில் அமர்ந்தார். அப்போது திருஷ்டத்யும்னன் அவரைக் கொன்றான்.

இது ஒரு சிறு பொய்; அதிலும் முழுப் பொய் அல்ல, பாதி உண்மை. ஆனால் யுதிஷ்டிரன் அதைப் பனையளவு குற்றமாகக் கருதினான். அதுவரை அவனது தேர் பூமியிலிருந்து நான்கு விரல் அளவு உயரத்தில் சென்றது என்று நூல் கூறுகிறது. அந்தப் பாதி உண்மையைச் சொன்ன கணத்திலேயே தேர் தரையில் இறங்கியது. அவன் உள்ளமும் இறங்கியது.

போருக்குப் பின் யுதிஷ்டிரன் சொர்க்கம் சென்றபோது சிறிது நேரம் நரகத்தின் காட்சியைக் கண்டதாக 'ஸ்வர்க்காரோஹண பர்வம்' கூறுகிறது. அதற்குக் காரணம் அந்தச் சிறு பொய் என்று இந்திரன் விளக்கினார் என்பது மரபு. அது மிகச் சிறிய தண்டனை; ஆனால் யுதிஷ்டிரன் அதை முழுமையாக ஏற்றான்.

தினையளவு குற்றத்தைப் பனையளவாகக் கண்டவன் யுதிஷ்டிரன். அதனால்தான் அவனது தர்மம் உலகம் முழுவதும் போற்றப்படுகிறது. ஒரு சிறு பொய்யும் உண்மையையே வாழ்வாகக் கொண்டவன் மீது பெரிய கறையாக விழுகிறது. அதனால் தலைவன் தன் சிறு தவற்றையும் பனையளவாகக் கருதிக் காக்க வேண்டும்.

A story

Yudhishthira's Small Untruth

In the Drona Parva of the Mahabharata, on the fifteenth day of the Kurukshetra war, Drona was destroying the Pandava army. Knowing that he could not be defeated, Krishna suggested a plan. 'Drona will lay down his weapons if his son Ashvatthama dies. His mind will break if he hears the news of his death. But he will believe only Yudhishthira's word, since Yudhishthira does not tell a lie.'

Yudhishthira at first refused. 'I never speak a falsehood. I cannot do this,' he said. Krishna insisted. 'There is no other way to cut the war short. A small device for the victory of dharma,' he said. Meanwhile Bhima killed a war elephant named Ashvatthama and roared, 'Ashvatthama is dead.'

Drona did not believe it. He went to Yudhishthira: 'Tell me the truth; is my son dead?' Yudhishthira said in a loud voice, 'Ashvatthama is dead.' Then, softly, in a low voice, he added, 'the elephant.' Because conches were sounding, that last word did not reach Drona. Believing his son had died, Drona laid down his weapons and sat in meditation. Then Dhrishtadyumna killed him.

This was a small untruth, and not a whole lie but a half truth. Yet Yudhishthira took it as a palm-sized fault. Until then his chariot moved four fingers above the ground, the text says. At the very moment he spoke that half truth, the chariot came down to the earth. His heart came down too.

After the war, when Yudhishthira went to heaven, the Svargarohana Parva says he saw a vision of hell for a short while. Indra explained, tradition says, that the cause was that small untruth. It was a very small punishment, but Yudhishthira accepted it fully.

Yudhishthira was one who saw a millet-sized fault as palm-sized. That is why his dharma is honoured throughout the world.

சிந்தனைக்கு

'இது முக்கியமில்லை' என்று நீங்கள் கடந்துபோகும் சிறு பொய் அல்லது தவறு எது? அதைப் பெரிதாகக் கருதினால் என்ன நிகழும்?

To reflect on

What small untruth or lapse have you been letting pass as unimportant, and what would happen if you treated it as large?