மகாபாரதத்திலிருந்து (ஆதி பர்வம்)சுக்கிராச்சாரியாரும் கசனும்
மகாபாரதத்திலிருந்து. இறந்தவரை உயிர்ப்பிக்கும் சஞ்சீவினி மந்திரத்தை அறிந்தவர் அசுரர்களின் குருவான சுக்கிராச்சாரியார். அதைக் கற்க, தேவர்கள் பிருகஸ்பதியின் மகன் கசனை அவரிடம் சீடனாக அனுப்பினர். சுக்கிரரின் மகள் தேவயானி கசனிடம் அன்பு கொண்டாள். அசுரர்கள் கசனைப் பலமுறை கொன்றனர்; ஒவ்வொரு முறையும் தேவயானியின் வேண்டுகோளால் சுக்கிரர் அவனை உயிர்ப்பித்தார். இறுதியில் அசுரர்கள் கசனைக் கொன்று எரித்து, சாம்பலைக் கள்ளில் கலந்து சுக்கிரருக்கே கொடுத்தனர்; அவரும் அதை அருந்தினார். கசனைக் காணாமல் தேவயானி அழ, சுக்கிரர் தேடியபோது அவன் தம் வயிற்றுக்குள் இருப்பதை அறிந்தார். வேறு வழியின்றி அவர் உள்ளிருந்த கசனுக்கே சஞ்சீவினியைக் கற்பித்தார். கசன் அவர் உடலைப் பிளந்து வெளிவந்து, கற்ற மந்திரத்தால் குருவை உயிர்ப்பித்தான். கள்ளால் தாம் ஏமாந்ததை உணர்ந்த சுக்கிரர், 'இனி அந்தணர் கள்ளுண்டால் அது பெரும் பாவம்' என்று அன்றே விதித்தார்.
From the Mahabharata (Adi Parva)Shukracharya and Kacha
From the Mahabharata. Shukracharya, preceptor of the asuras, alone knew the sanjivani mantra that restores the dead to life. To learn it, the gods sent Kacha, son of Brihaspati, to become his disciple. Shukra's daughter Devayani came to love Kacha. The asuras killed Kacha again and again, and each time, at Devayani's plea, Shukra revived him. At last they killed and burned him, mixed his ashes into wine, and gave it to Shukra himself, who drank it. When Devayani wept for Kacha, Shukra searched and found him inside his own body. With no other way, he taught the sanjivani to Kacha within him. Kacha burst forth and, with the mantra he had just learned, revived his teacher. Seeing how wine had deceived him, Shukra declared that day that drinking would henceforth be a grave sin for a Brahmin.
