திருவிளையாடற் புராணம்நாற்பத்தெட்டு எழுத்துகள், நாற்பத்தெட்டு புலவர்கள்
திருவிளையாடற் புராணத்திலிருந்து. மதுரையில் பாண்டிய மன்னன் தமிழ்ச் சங்கம் அமைத்தபோது நாற்பத்தெட்டுப் புலவர்கள் அதில் அமர்ந்தனர். மரபு சொல்கிறது: நான்முகனின் தேவியான கலைமகளின் வடிவமாகிய நாற்பத்தெட்டு எழுத்துகளே அந்த நாற்பத்தெட்டுப் புலவர்களாகப் பூமியில் பிறந்தனர். கலைமகளே தமிழ்ப் புலவர்களாக வந்தாள் என்பது இதன் பொருள்.
புலவர்கள் தங்களுக்குள் யார் பெரியவர் என்று வாதிட்டனர். சோமசுந்தரப் பெருமானாகிய சிவபெருமான் ஒரு புலவராக வந்து, அவர்களுக்கு ஒரு சங்கப் பலகையைத் தந்தார். அது ஒரு சாண் அளவே இருந்தது. ஆனால் உண்மையான புலவர் அமர்ந்தால் அவருக்கு இடம் தரும்படி விரியும். போலிகள் அமர்ந்தால் அவர்களைக் கீழே தள்ளிவிடும்.
இந்தக் கதையில் தமிழும் தெய்வமும் பிரிக்க முடியாதவை. கலைமகளின் எழுத்துகளே தமிழ்ப் புலவர்கள்; சிவனே தமிழுக்குப் பலகை தந்தவன். கம்பர் கலைமகளைச் "செந்தமிழ்ப் பாவை" என்று அழைப்பதன் வேர் இந்த மரபில் உள்ளது.
Thiruvilaiyadal PuranamForty-Eight Letters, Forty-Eight Poets
From the Thiruvilaiyadal Puranam. When the Pandya king founded the Tamil Sangam at Madurai, forty-eight poets took their seats in it. Tradition says that the forty-eight letters which form the body of Kalaimagal, Brahma's consort, were born on earth as these forty-eight poets. In other words, the Goddess herself came as the poets of Tamil.
The poets began to argue about who among them was greatest. Lord Shiva, as Somasundarar of Madurai, came in the guise of a poet and gave them the Sangam plank. It was only a span long, but it would widen to make room for a true poet and throw off any pretender who sat on it.
In this story Tamil and the divine cannot be separated: the Goddess's letters are the Tamil poets, and Shiva himself gives Tamil its seat. Kambar's name for the Goddess, 'maiden of fine Tamil', grows from this tradition.
