தEN
குறள் படி
குறள் 1183 · பசப்புறு பருவரல் · The Pallid Hue

Kural 1183 · சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறா

சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறாநோயும் பசலையும் தந்து.

Saayalum Naanum Avarkontaar Kaimmaaraa / Noyum Pasalaiyum Thandhu

SheMy comeliness and my modesty he hath taken away, giving in exchange nought but the pangs of the heart and my pallid hue.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

என் மென்மையையும் நாணத்தையும் அவர் எடுத்துக்கொண்டார்; அதற்கு மாற்றாக எனக்கு நோயையும் பசலையையும் கொடுத்துச் சென்றார்.

Meaning

He has taken my softness and modesty; in exchange he gave me sickness and pallor.

சொற்பொருள் Word by word

சாயலும் நாணும்
softness/beauty and modesty
அவர் கொண்டார்
he has taken
கைம்மாறா
in exchange
நோயும் பசலையும் தந்து
giving sickness and pallor
கைம்மாறா
as a return

விளக்கம்

இக்குறளில் தலைவி ஒரு வணிகப் பரிவர்த்தனை போல் தன் நிலையை விவரிக்கிறாள். 'கைம்மாறு' என்றால் பரிமாற்றம், ஈடு. அவர் எனது சாயலையும் நாணத்தையும் எடுத்துக்கொண்டார்; பதிலுக்கு நோயையும் பசலையையும் தந்தார் என்கிறாள். இது நியாயமற்ற பரிமாற்றம் என்ற நயமான குற்றச்சாட்டு.

'சாயல்' என்பது மென்மை, அழகு, உடலின் வனப்பு. 'நாண்' என்பது பெண்மையின் அணிகலனாகிய நாணம். இரண்டும் அவளது உயர்ந்த செல்வங்கள். அவை இல்லாமல் போனபின் அவள் வெறுமையாகிறாள். காதல் அவளிடமிருந்து அவளது இயல்பான அழகையும் அடக்கத்தையும் கவர்ந்துவிட்டது என்பதே இங்குள்ள பொருள். நாணம் இழந்த நிலையில் தன் ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் துணிவும் வருகிறது என்பதையும் இது உணர்த்துகிறது.

இங்கே தலைவனைக் குறை சொல்லும் தொனி இருந்தாலும் அது கடுமையாக இல்லை. செல்லமான ஒரு முறையீடு. 'நீ எடுத்ததை விட நீ தந்தது குறைவு' என்ற தொனி. காதலில் இத்தகைய கணக்குகள் உண்மையான கணக்குகள் அல்ல; அன்பின் வெளிப்பாடுகள்.

நம் வாழ்வில் ஒரு உறவு நம்மிடமிருந்து நம் இயல்பையே மாற்றிவிடக்கூடும். அது நன்மைக்கா தீமைக்கா என்பதை அவ்வப்போது மதிப்பிட்டுப் பார்ப்பது நல்லது. நம் இயல்பான மென்மையும் அடக்கமும் இழக்கப்படாமல் அன்பு வளர்வதே சிறந்த உறவு. இக்குறளில் வள்ளுவர் 'நோயும் பசலையும்' என்று இரண்டையும் இணைத்துச் சொல்வதன் நயம் கவனிக்கத்தக்கது. நோய் உள்ளத்தின் துயர்; பசலை உடலின் நிறம். உள்ளமும் உடலும் இரண்டிலும் அவளுக்குப் பாதிப்பு. இரண்டு இழப்புகளுக்கும் இரண்டு பரிசுகள் என்ற சமமான கணக்கு குறளுக்குச் சீரான அமைப்பையும் இசையையும் தருகிறது. இந்தக் கணக்கு முறை தமிழ்க் கவிதையின் சுவையான நடை. வணிகத்தின் மொழியில் காதலைப் பேசுவது வள்ளுவரின் தனித்த வழக்கு; இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள் குறளில் பல உண்டு. 'கைம்மாறு' என்ற சொல் பொதுவாக நன்றிக்கு ஈடாகச் செய்யும் உதவியைக் குறிக்கும். இங்கு அது முரண்நயமாக, தீமைக்கு ஈடாகத் தரப்பட்ட நோயைக் குறிக்கிறது.

Explanation

In this verse the heroine describes her state as if it were a commercial transaction. Kaimmaaru means exchange, return. He has taken my softness and modesty; in exchange he gave me sickness and pallor, she says. It is a graceful accusation of an unfair exchange.

Saayal is softness, beauty, the grace of the body. Naan is modesty, the ornament of womanhood. Both are her high treasures. Once they are gone she is empty. The meaning is that love has seized from her her natural beauty and reserve. It also suggests that when modesty is lost, the courage to express her longing comes.

Though there is a tone of blaming the hero, it is not harsh. It is an endearing complaint, with the tone "what you gave is less than what you took." In love such accounts are not real accounts; they are expressions of affection.

In our lives a relationship may change our very nature. It is good to assess from time to time whether it is for good or ill. The best relationship is one in which love grows without our natural tenderness and reserve being lost. The word kaimmaaru usually denotes help given in return for gratitude. Here, as an irony, it denotes the sickness given in return for what was taken.

கதை

வள்ளியின் வெளிறிய முகம்

கந்தபுராணமும் தமிழ் முருக மரபும் வள்ளி-முருகன் காதலைப் பாடுகின்றன. வள்ளி வேடர் குலத் தலைவன் நம்பிராஜனின் வளர்ப்பு மகள். தினைப்புனத்தில் காவல் புரிந்த அவளை முருகன் வேடுவ வடிவில் வந்து கண்டான். அவளது எளிய அழகும் கள்ளமின்மையும் அவனைக் கவர்ந்தன. காதல் அங்கே தொடங்கியது.

முருகன் சிறிது நாள் வள்ளியோடு கழித்து, பின்னர் மறைந்தான். வள்ளி அவனைக் காணாமல் தினை காக்கும் வேலையிலும் மனம் செலுத்த முடியாதவளானாள். அவளது உடல் வாடியது; முகம் வெளிறியது. தோழியர் அவளை வியப்போடு பார்த்தனர். 'முன்பு மலர் போல இருந்த நீ, இப்போது ஏன் இவ்வாறு மெலிந்தாய்?' என்று கேட்டனர்.

வள்ளி தன் நாணத்தால் முதலில் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அவளது அடக்கமும் மென்மையும் அவளது இயல்பின் அணிகலன்கள். ஆனால் அவற்றை இழந்தவள் போல், முருகனின் நினைவிலேயே நாள்களைக் கழித்தாள். குறளில் தலைவி 'என் சாயலும் நாணும் அவர் கொண்டார்' என்கிறாள். வள்ளியின் நிலையும் அவ்வாறே. காதல் அவளது இயல்பான அமைதியைக் கவர்ந்துகொண்டது.

பின்னர் முருகன் வேங்கை மரமாகவும் முதியவராகவும் யானையாகவும் வந்து வள்ளியைச் சோதித்ததாகவும், கணபதி உதவியதாகவும் மரபு கூறுகிறது. இறுதியில் வள்ளி முருகனை மணந்து திருத்தணிகையில் அவனோடு வாழ்ந்தாள் என்று தமிழ் மரபு போற்றுகிறது.

தமிழ் முருக பக்தி மரபில் வள்ளி தன் தோழியிடம் தன் ஏக்கத்தைச் சொல்லும் பாடல்கள் பல உண்டு. அவற்றில் அவளது குரல் எளிமையானது, இயல்பானது. காட்டில் வாழும் பெண்ணின் நேரடியான உணர்வுகள் அவற்றில் வெளிப்படுகின்றன. நாகரிகத்தின் பூச்சு இல்லாத அந்த உணர்வே அவளது அன்பைத் தூய்மையாகக் காட்டுகிறது. முருகன் வள்ளியின் தினைப்புனத்துக்கு மீண்டும் வந்தபோது அவள் முகம் மலர்ந்தது. அந்த மலர்ச்சியில் பசலை மறைந்தது. அன்பின் வருகை பசலையை அகற்றும் என்ற சங்க மரபின் கருத்தை இது உறுதிப்படுத்துகிறது.

திருத்தணிகை இன்றும் முருக பக்தர்களின் மனம் கவர்ந்த தலமாகத் திகழ்கிறது. அங்கு வள்ளி-தெய்வானையுடன் முருகன் காட்சி தருகிறான். பிரிவையும் நிறைவையும் ஒரே தலத்தில் காணும் அனுபவமாக அதைப் பக்தர்கள் போற்றுகின்றனர்.

வள்ளியின் வெளிறிய முகம் அவளது அன்பின் நேர்மைக்குச் சான்று. காதலில் இழப்பவை உண்டு; ஆனால் அன்பு உண்மையாக இருந்தால் இறுதியில் நிறைவு கிடைக்கும்.

A story

The Pale Face of Valli

The Kanda Puranam and Tamil Murugan tradition sing the love of Valli and Murugan. Valli was the foster daughter of Nambirajan, chief of the hunter clan. Murugan, coming in the form of a hunter, saw her guarding the millet field. Her simple beauty and guilelessness attracted him. Love began there.

Murugan spent a few days with Valli and then disappeared. Without seeing him, Valli could not set her mind even on watching the millet. Her body withered; her face paled. Her friends looked on in amazement. "You who were like a flower before, why have you grown so thin?" they asked.

Out of shyness Valli at first said nothing. Her reserve and tenderness were the ornaments of her nature. But as if she had lost them, she spent her days in thought of Murugan. In the Kural the heroine says, "He has taken my softness and modesty." Valli's state was the same. Love seized her natural calm.

Later, tradition says, Murugan tested Valli, coming as a vengai tree, as an old man and as an elephant, and Ganapati helped. In the end Valli married Murugan and lived with him at Tiruttani, the Tamil tradition honours.

Tiruttani remains a place dear to the hearts of Murugan devotees. There the Lord gives darshan with Valli and Deivanai. Devotees honour it as an experience of seeing separation and fulfilment in a single shrine.

Valli's pale face is a witness to the sincerity of her love. Love has things it takes away; but if love is true, fulfilment comes at last.

சிந்தனைக்கு

ஏதேனும் ஓர் உறவு உங்களிடமிருந்து உங்களின் ஒரு பகுதியை இழக்கச் செய்ததா? அதைத் திரும்பப் பெற விரும்புகிறீர்களா?

To reflect on

Has any relationship made you lose something of yourself that you would like to win back?