தEN
குறள் படி
குறள் 1196 · தனிப்படர் மிகுதி · The Solitary Anguish

Kural 1196 · ஒருதலையான் இன்னாது காமம்காப் போல

ஒருதலையான் இன்னாது காமம்காப் போலஇருதலை யானும் இனிது.

Orudhalaiyaan Innaadhu Kaamamkaap Pola / Irudhalai Yaanum Inidhu

SheEven as the burden on the carrying pole, love is pleasant only when it is on both sides: but it is a galling load when it is only on one side.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

காவடியில் ஒரு பக்கம் மட்டும் சுமை இருந்தால் வருத்தும், இருபக்கமும் சமமாக இருந்தால் இனிமையாகும்; காமமும் அப்படியே, ஒருதலையாக இருந்தால் துன்பம், இருதலையாக இருந்தால் இன்பம்.

Meaning

Like a kavadi pole, love is painful when on one side only, and sweet when on both sides.

சொற்பொருள் Word by word

ஒருதலையான்
on one side only
இன்னாது காமம்
love is painful
காப் போல
like a kavadi
இருதலையானும்
on both sides
இனிது
it is sweet

விளக்கம்

இக்குறள் இந்த அதிகாரத்தின் மிகச் சிறந்த உவமையைத் தருகிறது. காவடி என்பது தோளில் வைத்துச் சுமக்கும் தண்டு. அதன் இரு முனைகளிலும் சுமை தொங்கும். இரண்டு பக்கமும் சம எடை இருந்தால் சுமப்பவர் எளிதாக நடக்க முடியும்; தோளுக்கும் வலி தெரியாது. ஒரு பக்கம் மட்டும் எடை இருந்தால் தண்டு சாய்ந்து, தோளை வருத்தி, சுமப்பவரைத் தடுமாறச் செய்யும்.

அதேபோல் காதலும் இருவரிடமும் சமமாக இருக்கும்போது அது இனிய சுமை; ஒருவரிடம் மட்டுமே இருந்தால் தாங்க முடியாத பாரம். இவ்வுவமை எளிமையானது, ஆனால் மிகத் துல்லியமானது. கிராமத்து வாழ்வில் நீர் எடுத்துச் செல்லும் தோள்தண்டு பழக்கம் அனைவருக்கும் தெரிந்தது; அந்த அன்றாட அனுபவம் ஆழ்ந்த உளவியல் உண்மையை விளக்க உதவுகிறது.

முந்தைய அதிகாரமான பசப்புறு பருவரலிலும் இதே காவடி உருவகம் வந்தது; அங்கே காமமும் நாணமும் இரு முனைகளில் தொங்கின. இங்கே அது இரு நபர்களின் அன்பாக மாறுகிறது. ஒரே உருவகம் வெவ்வேறு உண்மைகளை விளக்குவது வள்ளுவரின் திறமை.

'இருதலையானும் இனிது' என்ற முடிவில் ஒரு நம்பிக்கை உள்ளது. சமநிலை சாத்தியமே; இருவரும் முயன்றால் காதல் இனிதாகும். நமது உறவுகளிலும் சுமையைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் மனப்பான்மை உறவை இனிமையாக்கும் என்பதே இதன் பாடம். இக்குறளில் 'காப் போல' என்ற உவமையைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு காவடிப் பயணத்தை நினைத்துப் பார்க்கலாம். காவடி தூக்குபவர் பல மைல் நடக்கும்போது இரு பக்கச் சுமையையும் சமமாக வைக்க மிகக் கவனம் எடுக்கிறார். சிறிது சாய்ந்தாலும் தோள் வலிக்கும். இதேபோல் அன்பிலும் இருவரும் தொடர்ந்து கவனமாகச் சமநிலையைப் பேண வேண்டும். சமநிலை தானாக வருவதில்லை; முயற்சியால் வருகிறது. இந்த உவமை பண்பாட்டு வளத்தையும் காட்டுகிறது. பழனி, திருச்செந்தூர் போன்ற முருகன் கோயில்களுக்குக் காவடி எடுக்கும் வழக்கம் இன்றும் தொடர்கிறது. வள்ளுவர் காலத்திலும் காவடி போன்ற தோள்தண்டு நீர் சுமக்க அன்றாடம் பயன்பட்டது என்பதை இக்குறள் காட்டுகிறது. 'காப்' என்ற சொல் காவடியையும் காத்தலையும் குறிக்கும். சுமையைக் காப்பது போலவே அன்பையும் காக்க வேண்டும் என்ற கருத்தும் இதில் எழுகிறது.

Explanation

This verse gives the finest simile of the chapter. A kavadi is a pole carried on the shoulder. Loads hang at both ends. If both sides have equal weight the bearer can walk easily; the shoulder feels no pain. If the weight is on one side only, the pole tilts, afflicts the shoulder, and makes the bearer stumble.

In the same way, love is a sweet load when it is equal in both; if it is in one alone it is an unbearable burden. The simile is simple but very precise. The shoulder-pole for carrying water is known to everyone in village life; that daily experience helps explain a deep psychological truth.

In the earlier chapter Pasappuru Paruvaral the same kavadi metaphor appeared; there desire and shyness hung at the two ends. Here it becomes the love of two persons. It is Valluvar's skill that one image explains different truths.

In the ending irutalaiyaanum inidhu there is a hope. Balance is possible; if both strive, love becomes sweet. The lesson is that in our relationships too, a spirit of sharing the load makes the relationship sweet. The word kaa denotes both the kavadi and protecting. The idea also arises that love must be protected just as a load is.

கதை

முருகனும் வள்ளி தெய்வானையும்

தமிழ் முருக பக்தி மரபில் முருகன் தன் இரு தேவியரான வள்ளியுடனும் தெய்வானையுடனும் காட்சி தருகிறான். தெய்வானை இந்திரனின் மகள்; தேவலோக வளர்ப்பில் வளர்ந்தவள். வள்ளி வேடர் குலத்து வளர்ப்புப் பெண்; மலைக் காடுகளில் வளர்ந்தவள். இரு வேறு உலகங்களைச் சேர்ந்த இருவரும் முருகனின் இருபுறமும் நிற்கின்றனர் என்பது மரபுக்கோலம்.

இந்தக் காட்சி காவடியின் இரு முனைகளைப் போன்றது என்று கற்பனை செய்யலாம். வள்ளியும் தெய்வானையும் சம அளவில் மதிக்கப்படுகின்றனர். முருகன் இருவரையும் சமமாக அன்பு செய்கிறான் என்று மரபு போற்றுகிறது. திருப்பரங்குன்றத்தில் தெய்வானையுடனும், திருத்தணியில் வள்ளியுடனும் முருகன் திருமணக் கோலத்தில் காட்சி தருகிறான் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.

கந்தபுராணம் முருகன்-தெய்வானை திருமணத்தை விரிவாகப் பாடுகிறது. சூரனை வென்ற பின் இந்திரன் தன் மகளை முருகனுக்கு மணம் செய்து வைத்தான். பின்னர் வள்ளியை மணந்த கதையில், முருகன் வேடனாகவும் முதியவராகவும் வந்து அவள் அன்பைச் சோதித்தான் என்று மரபு கூறுகிறது. இருவரின் அன்பும் உண்மையானதாகவும் சமமாகவும் ஏற்கப்பட்டது.

குறளின் உவமையில் காவடியின் இருபக்கமும் சமமானால் சுமை இனிது. முருக மரபில் இருவரின் அன்பும் சமமாகப் பெறப்படுவதால் முருகன் இல்லறம் இனிமையாக அமைகிறது என்று கொள்ளலாம். அன்பைப் பகிர்வதில் நீதியும் சமநிலையும் முக்கியம் என்பதை இந்த மரபு காட்டுகிறது.

வள்ளியும் தெய்வானையும் முருகனின் வாழ்வில் இரு வேறு உலகங்களை இணைத்தனர். இந்திரலோகத்தையும் வேடுவர் நிலத்தையும் இணைத்தது முருகனின் அன்பு. இதனால் முருகன் எல்லா மக்களின் தெய்வமாகவும் போற்றப்படுகிறான். உயர்ந்தவர் தாழ்ந்தவர் என்ற பிரிவினை இல்லாத ஒரு இறைவன் என்ற நம்பிக்கை இதன் அடியில் உள்ளது. தமிழ்நாட்டின் பல ஊர்களில் முருகனின் திருமண உற்சவங்கள் நடைபெறுகின்றன. இரு தேவியரோடு முருகன் வீதி உலா வரும் காட்சியைக் காண மக்கள் திரள்கின்றனர். அந்த உற்சவங்கள் உறவுகளின் சமநிலையையும் இல்லறத்தின் இனிமையையும் கொண்டாடும் வடிவமாகவும் அமைகின்றன. சமநிலை என்பது ஒரே அளவு அல்ல, ஒவ்வொருவரின் தனித்தன்மையையும் மதித்துப் பகிரும் நியாயம் என்பதையும் இக்கதை நினைவூட்டுகிறது.

திருப்பரங்குன்றம், திருச்செந்தூர், பழனி, சுவாமிமலை, திருத்தணி, பழமுதிர்சோலை ஆகியவை முருகனின் ஆறுபடை வீடுகள். அவற்றில் இரு தேவியருடன் முருகன் காட்சி தரும் தலங்கள் பக்தர்களுக்கு மிகவும் அன்புக்குரியவை.

இந்தக் கோலத்தை நாம் வணங்கும்போது, இரு வேறு பின்னணிகளைக் கொண்டவர்கள் ஒரே இல்லத்தில் இணக்கமாக வாழ முடியும் என்ற செய்தியையும் பெறுகிறோம். வேறுபாடுகளை மதித்தல் உறவின் இனிமையை உயர்த்தும்.

A story

Murugan with Valli and Deivanai

In the Tamil Murugan bhakti tradition, Murugan gives darshan with his two consorts Valli and Deivanai. Deivanai was Indra's daughter, brought up in the heavenly world. Valli was a foster-daughter of the hunter clan, raised in the hills and forests. The traditional image has the two, from two different worlds, standing on either side of Murugan.

We may imagine this scene as like the two ends of a kavadi. Valli and Deivanai are honoured in equal measure. The tradition praises that Murugan loves both equally. Devotees believe that Murugan gives darshan in wedding form with Deivanai at Tirupparankundram and with Valli at Tiruttani.

The Kanda Puranam describes the Murugan-Deivanai wedding at length. After conquering Surapadman, Indra gave his daughter in marriage to Murugan. In the story of marrying Valli, tradition says Murugan came as a hunter and an old man to test her love. The love of both was accepted as true and equal.

In the Kural's simile, if both sides of the kavadi are equal the load is sweet. In the Murugan tradition, because the love of both is received equally, one may take it that Murugan's household is sweet. The tradition shows that justice and balance matter in sharing love.

Tirupparankundram, Tiruchendur, Palani, Swamimalai, Tiruttani and Pazhamudircholai are the six abodes of Murugan. The shrines where Murugan gives darshan with both consorts are especially dear to devotees.

When we worship this form, we also receive the message that persons of two different backgrounds can live in harmony in one household. Respecting differences raises the sweetness of a relationship.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் உறவுகளில் எங்கே சுமை ஒரு பக்கம் மட்டும் அழுத்துகிறது? அதைச் சமப்படுத்த நீங்கள் எவ்வாறு உதவலாம்?

To reflect on

Where in your relationships is the weight resting on one side only, and how could you help balance it?