Kural 1195 · நாம்காதல் கொண்டார் நமக்கெவன் செய்பவோ

மாணிக்கவாசகரின் ஏக்கம்

மாணிக்கவாசகர் மதுரைக்கு அருகிலுள்ள திருவாதவூரில் பிறந்து, பாண்டிய மன்னனின் அமைச்சராகப் பணியாற்றினார் என்று திருவிளையாடற் புராணம் கூறுகிறது. மன்னன் குதிரை வாங்க அவருக்குப் பெரும் பொருளைக் கொடுத்தான். வழியில் திருப்பெருந்துறையில் இறைவன் குருவாகத் தோன்றி அவரை ஆட்கொண்டார் என்று மரபு கூறுகிறது. அவர் அந்தப் பொருளை சிவன் கோயில் திருப்பணிக்குச் செலவு செய்தார்.

மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம் தமிழ்ப் பக்தி இலக்கியத்தின் மிக உருக்கமான நூல்களில் ஒன்று. அதில் அவர் இறைவனை நோக்கிய ஏக்கத்தை மிகவும் நுட்பமாக வெளிப்படுத்துகிறார். 'என்னை ஆண்டுகொண்ட நீ இன்னும் வரவில்லையே' என்ற பொருளில் அவர் பல பாடல்களில் உருகுகிறார். சில பாடல்களில் அவர் ஒரு நாயகியின் குரலில் இறைவனைக் காதலனாக நினைத்துப் பாடுகிறார்.

அவ்வாறு பாடும் இடங்களில் 'நாம் காதல் கொண்டோம்; அவர் நம்மிடம் காதல் கொள்ளவில்லையோ?' என்ற ஐயம் தோன்றுகிறது. ஆனால் அந்த ஐயமும் ஏக்கமும் பாடலின் முடிவில் இறைவனின் அருளில் கரைகின்றன. அவர் இறைவனைப் பிரியாமல் இருக்கும் பேறைக் கேட்டு வேண்டுகிறார்.

குறளின் தலைவி 'அவர் அன்பு கொள்ளாத நிலையில் அவர் நமக்கு என்ன செய்வார்?' என்று கேட்கிறாள். மாணிக்கவாசகர் அந்த வினாவையே பக்தியின் உச்சத்தில் அன்பான முறையீடாக மாற்றுகிறார். இறைவனின் அருளைப் பெறுவதற்கு அவரைத் தம் அன்பில் நிலைநிறுத்துவதே வழி என்பதை அவர் பாடல்கள் காட்டுகின்றன.

மாணிக்கவாசகர் வாழ்வின் பிற்பகுதியில் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் ஒரு புத்த மதத்தவருடன் வாதிட்டு வென்றார் என்றும், அங்கே 'திருச்சிற்றம்பலக் கோவை' என்ற நூலை இயற்றினார் என்றும் மரபு கூறுகிறது. அவரது பாடல்கள் இறைவன் மீது கொண்ட அன்பை மட்டுமன்றி, தமிழ் மொழி மீது கொண்ட அன்பையும் காட்டுகின்றன. திருவெம்பாவை, திருப்பள்ளியெழுச்சி போன்ற பகுதிகள் மார்கழி மாதத்தில் இன்றும் ஊர்கள்தோறும் ஓதப்படுகின்றன. பெண்கள் ஒருவரை ஒருவர் எழுப்பி நீராடச் செல்லும் அந்தப் பாடல்களில் இறைவனுக்காக ஏங்கும் மனநிலை இனிதாக வெளிப்படுகிறது. ஒருதலை ஏக்கம் சமூக வழிபாடாக மாறியதன் சான்று இது. மாணிக்கவாசகரின் வாழ்க்கை நமக்குத் தரும் பாடம்: அன்பு திரும்பவில்லை என்று தோன்றும்போது ஏக்கத்தை விடாமல் உயர்ந்த இலக்குடன் இணைக்கலாம். அப்போது ஏக்கமே ஆற்றலாகிறது.

திருவாசகம் இன்றும் சிவன் கோயில்களில் ஓதப்படுகிறது. 'திருவாசகத்துக்கு உருகார் ஒரு வாசகத்துக்கும் உருகார்' என்ற பழமொழி அதன் உருக்கத்தை உணர்த்துகிறது. ஏக்கத்தை இசையாக்கும் மரபு நம் பண்பாட்டின் பெருஞ்செல்வம்.

இறுதியில் தில்லையில் இறைவனோடு கலந்தார் என்பது மரபு. ஒருதலை அன்பாகத் தொடங்கிய ஏக்கம் இருதலை அன்பாக நிறைவுற்றது என்பதே இக்கதையின் செய்தி.

The Longing of Manikkavacakar

The Tiruvilaiyadal Puranam says that Manikkavacakar, born at Tiruvadavur near Madurai, served as minister to the Pandya king. The king gave him a large sum to buy horses. On the way, at Tirupperunturai, the Lord appeared as a guru and claimed him, tradition says. He spent that wealth on temple service for Shiva.

Manikkavacakar's Tiruvacakam is among the most moving works of Tamil devotional literature. In it he expresses with great subtlety his longing toward the Lord. In many songs he melts in the sense, "You who claimed me have still not come." In some songs he sings in the voice of a heroine, thinking of the Lord as beloved.

In such passages the doubt arises, "We have loved; has He not loved us?" But that doubt and longing dissolve into the Lord's grace at the end of the song. He asks and begs for the boon of never being parted from the Lord.

The Kural's heroine asks, "When he does not love, what will he do for us?" Manikkavacakar turns that question at the peak of devotion into a loving appeal. His songs show that the way to obtain the Lord's grace is to establish Him in one's love.

The Tiruvacakam is still recited in Shiva temples. The proverb "One who does not melt at the Tiruvacakam will not melt at any word" shows its pathos. The tradition of turning longing into music is a great treasure of our culture.

At last, tradition says, he merged with the Lord at Thillai. The message of the tale is that a longing that began as one-sided love was fulfilled as love on both sides.