Kural 1326 · உணலினும் உண்டது அறல்இனிது காமம்

விருந்துக்குப் பின் தாத்தாவின் சொல்

இது இந்து பண்பாட்டுச் சூழலில் அமைந்த ஒரு கற்பனைக் கதை.

தீபாவளி அன்று திருநெல்வேலி அருகிலுள்ள ஒரு கிராமத்தில் நீலகண்டன் தாத்தாவின் வீட்டில் பெரிய விருந்து நடந்தது. பலகாரம், இனிப்பு, சாம்பார், அப்பளம் என எல்லாமும் இருந்தன. வீட்டில் மகன், மருமகள், பேரன், பேத்திகள் என அனைவரும் கூடியிருந்தனர். தாத்தாவின் மனைவி பார்வதிப் பாட்டி எல்லாருக்கும் ஆசையோடு பரிமாறினாள்.

விருந்து முடிந்தபின் தாத்தா திண்ணையில் அமர்ந்தார். அவர் மகிழ்ந்து, வயிற்றைத் தடவிக்கொண்டு, 'உண்டதைவிட உண்டது செரிப்பதில்தான் சுகம்' என்றார். பேரன் கார்த்திக் வியப்போடு, 'தாத்தா, ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டான்.

தாத்தா சிரித்தார். 'நானும் உன் பாட்டியும் சமீபத்தில் ஒரு சிறு பிணக்கில் இருந்தோம். மூன்று நாள் பேசிக்கொள்ளவில்லை. நேற்று இரவு அவள் எனக்குச் சூடாக ரசம் கொண்டு வந்து வைத்துவிட்டுப் பேசாமலே போனாள். நான் அதைப் பருகியபோது, எல்லாம் தீர்ந்துவிட்டது என்று புரிந்தது. அந்த அமைதியின் சுவை இன்றைய இனிப்பைவிட இனிது.'

பாட்டி அருகில் அமர்ந்து புன்னகைத்தாள். 'உங்கள் தாத்தா எவ்வளவு பேசினாலும் இந்த ஒரு சொல்லுக்காகத்தான் மூன்று நாள் காத்திருப்பார்' என்றாள். கார்த்திக் புரியாமல் விழித்தான். தாத்தா அவன் தலையைத் தடவி, 'உனக்கும் ஒரு நாள் புரியும்' என்றார்.

கார்த்திக் அன்று இரவு தன் அம்மாவிடம், 'அம்மா, தாத்தா சொன்னதைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை' என்றான். அம்மா சிரித்து, 'நீ பெரியவனாகி உன் மனைவியோடு முதல் முறை பேசாமல் இருக்கும்போது புரியும்' என்றாள். கார்த்திக் வெட்கத்தோடு தலை குனிந்தான். பின்னர் அவன் தாத்தாவிடம் சென்று, 'தாத்தா, எனக்கும் அந்த ரசம் கிடைக்குமா?' என்றான். தாத்தா வாய்விட்டுச் சிரித்தார். பாட்டி அவனுக்காகத் தனியாக ஒரு கிண்ணம் ரசம் கொண்டு வந்து தந்தாள். அந்த எளிய ரசத்தின் சுவையில் தன் குடும்பத்தின் அன்பை அவன் முதல் முறையாக உணர்ந்தான். அது அவனுக்கு எப்போதும் நினைவில் நின்ற தீபாவளியாயிற்று.

அன்று மாலை தாத்தாவும் பாட்டியும் முற்றத்தில் அமர்ந்து வெற்றிலை மென்றபடி பழைய கதைகளைப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அவர்களின் அமைதியில் ஒரு தனி இனிமை இருந்ததை பேரனும் உணர்ந்தான். அடுத்த ஆண்டு தீபாவளியிலும் கார்த்திக் தாத்தாவின் அருகில் அமர்ந்து அவர் சொல்லும் கதைகளைக் கேட்டு மகிழ்ந்தான்; அந்த வீட்டின் இனிப்பு எப்போதும் தாத்தாவின் சொற்களிலேயே இருந்தது.

Grandfather's Word After the Feast

This is an imagined story set in Hindu cultural life.

On Deepavali there was a great feast in the house of Grandfather Neelakandan in a village near Tirunelveli. There were savouries, sweets, sambar and appalam, everything. The son, the daughter-in-law and the grandchildren were all gathered in the house. Grandfather's wife, Paravathi Paatti, served everyone with love.

After the feast Grandfather sat on the verandah. Pleased, stroking his belly, he said, 'There is more comfort in what has been eaten being digested than in the eating.' His grandson Karthik asked in wonder, 'Grandfather, why do you say so?'

Grandfather laughed. 'Your grandmother and I were recently in a small quarrel. For three days we did not speak. Last night she brought me hot rasam, set it down and went off without a word. As I drank it, I understood that everything was over. The savour of that peace is sweeter than today's sweets.'

Grandmother sat nearby and smiled. 'However much your grandfather talks, it is for this one thing that he waits three days,' she said. Karthik looked bewildered. Grandfather stroked his head and said, 'One day you too will understand.'

That evening Grandfather and Grandmother sat in the courtyard chewing betel and talking of old tales. The grandson too felt that there was a special sweetness in their quiet.