மகாபாரதம், வன பர்வம்சிபியும் புறாவும்
மகாபாரதம், வன பர்வத்திலிருந்து. சிபி மன்னனின் கொடையைச் சோதிக்க அக்னி ஒரு புறாவாகவும், இந்திரன் ஒரு பருந்தாகவும் வந்தனர். பருந்துக்கு அஞ்சிய புறா மன்னனின் மடியில் வந்து அடைக்கலம் புகுந்தது.
பருந்து சொன்னது: “அது என் இரை. நீ அதைப் பறித்தால் நான் பசியால் சாவேன்.” சிபி, “அடைக்கலம் புகுந்ததைக் கொடுக்க மாட்டேன். அதற்கு ஈடாக என் உடலின் சதையைத் தருகிறேன்” என்றான்.
தராசின் ஒரு தட்டில் புறா, மறு தட்டில் மன்னன் தன் தொடையிலிருந்து அறுத்த சதை. எவ்வளவு வைத்தாலும் புறாவின் தட்டே கனத்தது. இறுதியில் சிபி தானே முழுமையாகத் தட்டில் ஏறி அமர்ந்தான். அப்போது அக்னியும் இந்திரனும் தம் வடிவில் தோன்றி அவனை வாழ்த்தினர்; அவன் உடல் முன்போல் ஆனது.
சிபியின் பெருமை அவன் அரச குலத்தால் அல்ல; தன்னையே கொடுக்கத் துணிந்த கையால் வந்தது.
Mahabharata, Vana ParvaKing Shibi and the Dove
From the Mahabharata, Vana Parva. To test King Shibi's generosity, Agni took the form of a dove and Indra the form of a hawk. Fleeing the hawk, the dove flew into the king's lap for refuge.
The hawk said, 'That is my prey. If you take it from me, I will die of hunger.' Shibi answered, 'I will not give up one who has come to me for shelter. In its place I will give you flesh from my own body.'
The dove was set on one pan of a balance, and on the other the king placed flesh cut from his own thigh. However much he added, the dove's side stayed heavier. At last Shibi climbed onto the pan himself. Then Agni and Indra appeared in their own forms and blessed him, and his body was made whole again.
Shibi's greatness did not come from his royal line. It came from a hand willing to give even itself.
