ஸ்ரீமத் பாகவதம், முதல் ஸ்கந்தம்சுகமுனிவர் என்னும் பற்றற்றவர்
ஸ்ரீமத் பாகவதம், முதல் ஸ்கந்தத்திலிருந்து. வியாசரின் மகன் சுகர் பிறவியிலிருந்தே பற்றற்றவர். இளம் வயதிலேயே எந்தச் சடங்குக்கும் காத்திராமல் வீட்டை விட்டுக் காட்டுக்குப் புறப்பட்டார். பிரிவு தாங்காத வியாசர் “மகனே!” என்று கூவி அழைத்தார். சுகரோடு ஒன்றியிருந்த மரங்களே அவருக்குப் பதில் தந்தன.
ஒரு முறை சுகர் ஒரு நீர்நிலை அருகே சென்றார். அங்கே நீராடிக்கொண்டிருந்த தேவமகளிர் இளைஞரான சுகரைக் கண்டு கூச்சப்படவில்லை. ஆனால் பின்னால் வந்த முதியவரான வியாசரைக் கண்டதும் உடனே ஆடை அணிந்தனர். வியாசர் வியந்து காரணம் கேட்டார். “உம் மனத்தில் இன்னும் ஆண் பெண் என்ற வேறுபாடு இருக்கிறது; உம் மகனின் மனத்தில் அது இல்லை” என்றனர்.
பின்னாளில் சுகரே பரீக்ஷித் மன்னனுக்கு பாகவதத்தை உரைத்தார். உடல் இருந்தும் உடல் உணர்வில் ஒட்டாத அவர், தாமரை இலைத் தண்ணீருக்கு உயிருள்ள உதாரணம்.
Srimad Bhagavatam, Book 1Shuka, the Sage Who Clung to Nothing
From the Srimad Bhagavatam, Book 1. Shuka, the son of Vyasa, was free of attachment from birth. While still young, without waiting for any ceremony, he left home for the forest. Vyasa, unable to bear the parting, called out, 'My son!' It was the trees, at one with Shuka, that answered him.
Once Shuka passed a pool where celestial maidens were bathing. Seeing the young Shuka, they felt no shyness. But when the aged Vyasa came along after him, they hurried to cover themselves. Puzzled, Vyasa asked why. They said, 'In your mind there is still a sense of man and woman. In your son's mind there is none.'
Later it was Shuka who recited the Bhagavatam to King Parikshit. Living in a body yet untouched by body-consciousness, he is a living example of water on a lotus leaf.
