மகாபாரதம், ஆதி பர்வம்; ஸ்ரீமத் பாகவதம், ஒன்பதாம் ஸ்கந்தம்யயாதியின் இளமை
மகாபாரதம், ஆதி பர்வத்திலிருந்து. மன்னன் யயாதி தேவயானியை மணந்திருந்தும், அவளுக்குச் செய்த தவறால் அவள் தந்தை சுக்கிராச்சாரியாரின் சாபத்துக்கு ஆளானான்; உடனே முதுமை அடைந்தான். “உன் முதுமையை யாராவது ஏற்றுக்கொண்டால் அவர்கள் இளமையை நீ பெறலாம்” என்று சுக்கிரர் வழி சொன்னார்.
யயாதி தன் மைந்தர்களிடம் கேட்டான். மூத்தவர்கள் மறுத்தனர். இளையவன் பூரு மட்டும் மகிழ்ச்சியோடு தந்தையின் முதுமையை ஏற்றான். யயாதி ஆயிரம் ஆண்டுகள் இன்பம் அனுபவித்தான்.
இறுதியில் அவன் உணர்ந்தான்: “நெய் ஊற்ற ஊற்ற நெருப்பு வளர்வதுபோல, இன்பம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க ஆசை வளர்கிறது; அது ஒருபோதும் தணிவதில்லை.” பூருவிடம் இளமையைத் திருப்பிக் கொடுத்து, அவனுக்கு முடிசூட்டி, தான் காட்டுக்குத் தவம் செய்யச் சென்றான்.
ஆயிரம் ஆண்டு இன்பம் தேடியும் யயாதிக்கு நிறைவு கிடைக்கவில்லை. அது ஆசையை விட்டபோதுதான் கிடைத்தது.
Mahabharata, Adi Parva; Srimad Bhagavatam, Book 9Yayati's Borrowed Youth
From the Mahabharata, Adi Parva. King Yayati, married to Devayani, wronged her and was cursed by her father, Shukracharya, to become old at once. Shukracharya allowed one way out: if someone took his old age, Yayati could have their youth.
Yayati asked his sons. The elder ones refused. Only the youngest, Puru, gladly took on his father's old age, and Yayati enjoyed pleasures for a thousand years.
At last he understood: 'As fire grows when ghee is poured on it, desire grows the more it is fed; it is never quenched.' He gave Puru back his youth, crowned him king, and went to the forest to do penance.
A thousand years of pleasure did not bring Yayati contentment. It came only when he let desire go.
