Inna Narpathu 8 · பகல்போலு நெஞ்சத்தார் பண்பின்மை யின்னா

பாடல் 8 · இன்னா நாற்பது · கபிலர்

பகல்போலு நெஞ்சத்தார் பண்பின்மை யின்னாநகையாய நண்பினார் நாரின்மை யின்னாஇகலி னெழுந்தவ ரோட்டின்னா வின்னாநயமின் மனத்தவர் நட்பு

Pakalpoalu nenjsaththaar panpinmai yinnaa / Nakaiyaaya nanpinaar naarinmai yinnaa / Ikali nezhunthava roattinnaa vinnaa / Nayamin manaththavar natpu

பொருள்

பகல்போல் தெளிந்த நெஞ்சம் உடையோரிடம் பண்பின்மை துன்பம்; சிரிப்பளவில் நின்ற நண்பர்களிடம் அன்பின்மை துன்பம்; பகைத்து எழுந்தவர் பின்னர் ஓடுவது துன்பம்; நயமில்லாத மனத்தவரின் நட்பும் துன்பமே.

Meaning

A lack of grace in those whose hearts should be clear as daylight is painful; friends who only smile but have no real affection are painful; those who rise up in enmity and then run away are painful; and the friendship of the unkind-hearted is painful too.

சொற்பொருள் Word by word

பகல் போலும் நெஞ்சத்தார்: those whose hearts are clear as daylight
பண்பின்மை: lack of grace or character
நகையாய நண்பினார்: friends whose friendship is only smiles
நார் இன்மை: lack of affection
இகலின் எழுந்தவர்: those who rose up in enmity
ஓட்டு: running away
நயம் இல் மனத்தவர்: the unkind-hearted
நட்பு: friendship

விளக்கம்

பகல் வெளிச்சம் போல் தெளிந்த நெஞ்சம் உடையவர் என்று நாம் நம்பியவரிடம் பண்பின்மை தெரிந்தால் அந்த ஏமாற்றம் ஆழமாக வலிக்கிறது. சிரிப்பும் கேலியும் மட்டுமே உள்ள நட்பில் உண்மையான அன்பு (நார்) இல்லாவிட்டால், தேவைப்படும் நேரத்தில் அந்த நண்பர்கள் காணாமல் போவார்கள்.

மூன்றாம் வரி போலி வீரத்தைப் பற்றியது: பகைமை கொண்டு எழுந்தவர்கள் பின்னர் ஓடிவிடுவது. நான்காம் வரி நயமில்லாத மனத்தவரின் நட்பு; அவர்கள் அருகில் இருந்தாலும் மனம் இளைப்பாற முடியாது. இந்த நான்கும் உறவுகளின் போலி வடிவங்கள்.

வள்ளுவர் 'முகநக நட்பது நட்பன்று, நெஞ்சத்து அகநக நட்பது நட்பு' என்கிறார். உண்மையான நட்பு மறதியில் தளர்ந்தாலும், நினைவூட்டப்பட்டதும் மீண்டும் தன் கடமைக்கு எழும் என்பதை இராமாயணத்தில் சுக்கிரீவன் வரலாறு காட்டுகிறது. நம் நட்புகளை அவற்றின் சிரிப்பால் அல்ல, அவற்றின் அன்பால் அளக்க வேண்டும்.

Explanation

When someone we believed to have a heart as clear as daylight turns out to lack grace, the disappointment cuts deep. A friendship made only of smiles and banter, without real affection (naar, literally the fibre that binds), will vanish at the very moment it is needed.

The third line is about false courage: those who rise up in enmity and then run. The fourth is about friendship with the unkind-hearted; even when they are near, the mind can find no rest. All four are counterfeit forms of human bonds.

Valluvar says that a friendship which only smiles on the face is no friendship; true friendship smiles in the heart. The story of Sugriva in the Ramayana shows that real friendship, even when it slackens through forgetfulness, rises again to its duty once reminded. We should measure our friendships not by their laughter but by their love.

வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து (கிஷ்கிந்தா காண்டம்)

மறந்த நண்பனும் நினைவூட்டிய இலக்குவனும்

வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. வாலியால் விரட்டப்பட்ட சுக்கிரீவன் இராமனோடு அக்கினி சாட்சியாக நட்பு கொண்டான். "வாலியை வென்று உன் நாட்டையும் மனைவியையும் மீட்டுத் தருகிறேன்" என்றான் இராமன். "சீதையைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க என் வானரப் படை முழுவதும் உதவும்" என்றான் சுக்கிரீவன். இராமன் தன் சொல்லைக் காத்தான்; சுக்கிரீவன் கிஷ்கிந்தையின் மன்னனானான்.

மழைக்காலம் தொடங்கியது. "மழை முடிந்ததும் தேடல் தொடங்கும்" என்று ஒப்பந்தம். ஆனால் மழைக்காலம் முடிந்தும் சுக்கிரீவன் அரண்மனை இன்பத்தில் மூழ்கி வாக்கை மறந்தான். மலைக்குகையில் சீதையை நினைத்து வாடிய இராமனின் துயரத்தைக் கண்ட இலக்குவன் சினம் கொண்டு கிஷ்கிந்தைக்குச் சென்றான்.

இலக்குவனின் வில்லோசை கேட்டு வானரர்கள் நடுங்கினர். தாரை முன்வந்து இனிய சொல்லால் அவன் சினத்தைத் தணித்தாள். சுக்கிரீவன் தன் பிழையை உணர்ந்து வெட்கினான்: "இராமனின் உதவியால்தான் இந்த அரியணை. நான் மறந்தது பெரும் பிழை." உடனே எல்லாத் திசைகளுக்கும் தூதர்களை அனுப்பி, கோடிக்கணக்கான வானரர்களைத் திரட்டி, சீதையைத் தேடும் பணியைத் தொடங்கினான். அந்தத் தேடலே அனுமனை இலங்கைக்குக் கொண்டு சென்றது.

சிரிப்பளவில் நிற்கும் நட்பு துன்பம்; ஆனால் தவறை உணர்ந்து மீண்டும் கடமைக்கு எழும் நட்பு உண்மையான நட்பு.

From the Valmiki Ramayana (Kishkindha Kanda)

The Forgetful Friend

From the Valmiki Ramayana. Sugriva, driven out by his brother Vali, made a pact of friendship with Rama with the sacred fire as witness. "I will defeat Vali and restore your kingdom and your wife," said Rama. "My whole army of vanaras will help you find Sita," said Sugriva. Rama kept his word, and Sugriva became king of Kishkindha.

The rainy season began, and they agreed the search would start when the rains ended. But when the season passed, Sugriva, lost in the pleasures of the palace, forgot his promise. Lakshmana saw Rama pining for Sita in their mountain cave, and in anger he went to Kishkindha.

The vanaras trembled at the twang of Lakshmana's bow. Tara came forward and calmed his anger with gentle words. Sugriva saw his fault and was ashamed: "I owe this throne to Rama's help. To forget it was a grave wrong." At once he sent messengers to every quarter, gathered countless vanaras and began the search for Sita. That search is what carried Hanuman to Lanka.

A friendship that goes no deeper than smiles is a sorrow; a friendship that owns its fault and rises again to its duty is true friendship.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் நண்பர்களில் யார் சிரிப்பில் மட்டுமல்ல, துன்பத்திலும் உடனிருப்பவர்? நீங்கள் அவர்களுக்கு அப்படி இருக்கிறீர்களா?

To reflect on

Which of your friends stands by you in hardship and not only in laughter, and are you that kind of friend to them?