குருபரம்பரை மரபு (நம்மாழ்வார் வரலாறு)அழாத குழந்தையும் உறங்காப் புளியும்
வைணவ மரபிலிருந்து. திருக்குருகூரில் காரி என்ற குறுநில மன்னனுக்கும் உடையநங்கைக்கும் நீண்ட நாள் குழந்தை இல்லை. திருக்குறுங்குடி நம்பியை வேண்டிப் பெற்ற குழந்தை வைகாசி விசாகத்தில் பிறந்தது. ஆனால் அந்தக் குழந்தை அழவில்லை; பால் அருந்தவில்லை; கண் திறக்கவில்லை. உலகத்தோடு ஒட்டாமல் இருந்ததால் அதற்கு "மாறன்" (மாறுபட்டவன்) என்று பெயரிட்டனர்.
கவலைப்பட்ட பெற்றோர் குழந்தையை ஆதிநாதப் பெருமாள் கோயிலுக்கு எடுத்துச் சென்றனர். குழந்தை தவழ்ந்து சென்று கோயில் வளாகத்தில் உள்ள ஒரு புளியமரத்தின் பொந்தில் அமர்ந்தது. அங்கேயே பதினாறு ஆண்டுகள் யோகத்தில் இருந்தது. அந்தப் புளியமரம் ஆதிசேடனின் வடிவம் என்றும், இறைவனின் பள்ளியாக அது ஒருபோதும் உறங்காது, இலைகளை மூடாது என்றும் மரபு சொல்கிறது; அதனால் அது "உறங்காப் புளி".
குழந்தை பிறந்தபோது "சட" என்ற காற்று (பிறந்த குழந்தையை உலக மயக்கத்தில் ஆழ்த்துவதாக நம்பப்படுவது) அவரைத் தொட முடியவில்லை; அதைச் சினந்து விரட்டியதால் "சடகோபன்" என்ற பெயர் வந்தது என்பது மரபு. அந்த ஆழ்வார் தோன்றியதால் உலகில் வந்த மாற்றங்களையே கம்பர் இப்பாடலில் பாடுகிறார். அந்தப் புளியமரம் இன்றும் ஆழ்வார்திருநகரியில் உள்ளது.
Guruparampara tradition (Life of Nammalvar)The Child Who Did Not Cry, and the Tamarind That Never Sleeps
From Vaishnava tradition. At Thirukkurugur, the chieftain Kari and his wife Udaiyanangai long had no child. After praying to the Lord of Thirukkurungudi, a child was born to them on Vaikasi Visakam. But the child did not cry, did not drink milk, did not open its eyes. Because it was so unlike the world, they named it Maran, 'the different one'.
The anxious parents took the child to the temple of Adinatha Perumal. The child crawled to a tamarind tree in the temple grounds and sat in its hollow, and there it remained in yoga for sixteen years. Tradition says the tamarind is a form of Adisesha, the Lord's serpent bed, which never sleeps and never folds its leaves at night; so it is called the Urangaa Puli, the tamarind that never sleeps.
Tradition also says that when he was born, the vital air called 'sata', believed to plunge a newborn into worldly delusion, could not touch him; he drove it away in anger, and so he was called Sadagopan. The changes his coming brought into the world are what Kambar sings of in this verse. The tamarind tree still stands at Alwarthirunagari.
