வால்மீகி இராமாயணம், பால காண்டம்பகீரதன் கொணர்ந்த கங்கை
வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. சகர மன்னனின் அறுபதாயிரம் மைந்தர்கள் கபில முனிவரின் சினத்தால் சாம்பலானார்கள். அவர்கள் உய்ய வேண்டுமானால் வானுலகக் கங்கை அந்தச் சாம்பலின் மேல் பாய வேண்டும். பல தலைமுறைகள் முயன்றும் முடியவில்லை.
அவர்களுடைய வழித்தோன்றல் பகீரதன் கடுந்தவம் செய்தான். பிரம்மன் கங்கையை அனுப்ப இசைந்தான். ஆனால் அவளுடைய வேகத்தைப் பூமி தாங்காது. பகீரதன் மீண்டும் தவம் செய்ய, சிவபெருமான் கங்கையைத் தம் சடையில் தாங்கி, மெல்ல ஏழு ஓடைகளாக விடுவித்தார்.
பகீரதன் தேரில் முன்னே செல்ல, கங்கை அவனைப் பின்தொடர்ந்தாள். அவள் சென்ற இடமெல்லாம் நிலம் புனிதமானது. ஊர்களும் காடுகளும் வயல்களும் அவளால் செழித்தன. இறுதியில் பாதாளம் வரை சென்று, சகரரின் மைந்தர்களின் சாம்பல் மேல் பாய்ந்து அவர்களுக்கு விண்ணுலகம் தந்தாள். வாடாமல், எங்கும் பரந்து, எல்லாவற்றையும் புனிதமாக்கும் அந்தக் கங்கை போலவே திருவாய்மொழியும் என்கிறார் கம்பர்.
Valmiki Ramayana, Bala KandaThe Ganga Brought Down by Bhagiratha
From the Valmiki Ramayana. The sixty thousand sons of King Sagara were burned to ashes by the wrath of the sage Kapila. For them to be freed, the heavenly Ganga had to flow over those ashes. Generation after generation tried and failed.
Their descendant Bhagiratha did severe penance, and Brahma agreed to send the Ganga. But the earth could not bear the force of her fall. Bhagiratha did penance again, and Lord Shiva caught the Ganga in his matted locks and released her gently in seven streams.
With Bhagiratha going ahead in his chariot, the Ganga followed him. Wherever she flowed, the land became holy, and towns, forests and fields flourished. At last she went down even to the underworld, flowed over the ashes of Sagara's sons and gave them heaven. Kambar says the Thiruvaimozhi is like that Ganga: it does not wither, it spreads everywhere and makes everything holy.
