திருவாசகம் 350 · நீல வுருவிற் குயிலே நீள்மணி மாடம் நிலாவுங்

Verse 350 · Thiruvasagam · Manikkavasagar

Kuyil Pathu · Verse 3 of 10

நீல வுருவிற் குயிலே நீள்மணி மாடம் நிலாவுங்கோல அழகில் திகழுங் கொடிமங்கை உள்ளுறை கோயில்சீலம் பெரிதும் இனிய திருவுத் தரகோச மங்கைஞாலம் விளங்க இருந்த நாயக னைவரக் கூவாய்.

Neela vuruvir kuyilae neelmani maatam nilaavung / Koala azhakil thikazhung kotimangkai ullurai koayil / Seelam perithum iniya thiruvuth tharakoasa mangkai / Njaalam vilangka iruntha naayaka naivarak koovaay.

பொருள்

நீல நிறக் குயிலே! நீண்ட மணிமாடங்கள் நிலவொளியில் விளங்கும் அழகுடன் திகழும், கொடி போன்ற மங்கையோடு உள்ளே உறையும் கோயிலுடைய, ஒழுக்கம் மிகவும் இனிய திருவுத்தரகோசமங்கையில் உலகம் விளங்க இருக்கும் தலைவனை வரும்படி கூவி அழை!

Meaning

Blue-dark cuckoo! At holy Uthirakosamangai, where virtue is so sweet, its tall jewelled mansions gleaming in the moonlight, there is a temple where he dwells with his creeper-slender Lady. Call that Lord, who sits there so that the whole world may shine, to come!

சொற்பொருள் Word by word

நீல உருவு: நீல நிற உடல்
நீள் மணிமாடம்: நீண்ட மணிமாடம்
நிலாவும்: நிலவொளி படும்
கோல அழகு: அழகிய தோற்றம்
கொடி மங்கை: கொடி போன்ற உமை
உள்ளுறை: உள்ளே உறையும்
சீலம்: ஒழுக்கம்
ஞாலம் விளங்க: உலகம் விளங்க
நாயகன்: தலைவன்
குயிலே: குயிலே (விளி)
வரக் கூவாய்: வரும்படி கூவி அழை

விளக்கம்

உத்தரகோசமங்கை மீண்டும் வருகிறது. அந்தத் தலத்தின் சிறப்பு 'சீலம் பெரிதும் இனிய': அங்கே வாழும் மக்களின் ஒழுக்கம் இனிமையானது. ஒரு தலத்தின் பெருமை அதன் கோயிலில் மட்டுமல்ல, அங்கு வாழும் மக்களின் நடத்தையிலும் உள்ளது.

'ஞாலம் விளங்க இருந்த' என்பது இறைவன் ஓர் இடத்தில் இருப்பது அந்த இடத்துக்காக மட்டும் அல்ல, உலகம் முழுதும் ஒளி பெறவே. ஒரு விளக்கு ஓர் அறையில் இருந்தாலும் அதன் ஒளி வெளியேயும் பரவுகிறது.

Explanation

Uthirakosamangai returns. Its special glory is that 'virtue is so sweet' there: the conduct of its people is gentle. A holy place is great not only for its temple but for the way its people live.

'He sits there so that the whole world may shine' says the Lord dwells in one place not for that place alone but so that the whole world may receive light, as a lamp in one room lights the space outside too.

உத்தரகோசமங்கைத் தலபுராணம்; திருவாசகம், குயில் பத்து 2; சைவ மரபுக் கதை

இலங்கையில் மண்டோதரிக்கு அருள்

இராவணனின் மனைவி மண்டோதரி பெரும் சிவபக்தை. இலங்கையில் இருந்தபடியே அவள் நாள்தோறும் சிவனை வழிபட்டாள். 'ஒருமுறையேனும் இறைவனை நேரில் காண வேண்டும்' என்பதே அவளுடைய ஒரே ஏக்கம். அவளுடைய தவம் கனிந்தபோது, இறைவன் ஒரு அழகிய குழந்தையாக அவள் முன் தோன்றினான் என்று மரபு சொல்கிறது.

அந்தக் குழந்தையைக் கண்ட இராவணன் முதலில் ஐயமுற்றான். ஆனால் மண்டோதரியின் உள்ளம் 'இவனே என் இறைவன்' என்று உணர்ந்தது. குழந்தை வடிவம் நீங்கி இறைவன் தன் உண்மை உருவைக் காட்டி அவளுக்கு அருள் புரிந்தான். உத்தரகோசமங்கையில் உமையம்மைக்கு வேதப்பொருளை உபதேசித்த இறைவனே இவன் என்றும், அங்கே மண்டோதரிக்குக் காட்சி தந்த நினைவு போற்றப்படுகிறது என்றும் தலமரபு கூறுகிறது.

மாணிக்கவாசகர் இந்த அருளை 'தென்னிலங்கை அழகமர் வண்டோதரிக்குப் பேரருள் இன்பம் அளித்த பெருந்துறை மேய பிரான்' என்று குயில் பத்தின் இரண்டாம் பாடலில் நினைவு கூர்கிறார். அரக்கர் அரசனின் மனைவியாக இருந்தாலும், உண்மையான அன்புக்கு இறைவன் இறங்கி வருவான். குலம், இடம், சூழல் எதுவும் அருளுக்குத் தடையில்லை என்பதே இந்தக் கதையின் செய்தி.

Uthirakosamangai temple tradition; Thiruvasagam, Kuyil Pathu 2; Saiva oral tradition

Grace for Mandodari in Lanka

Mandodari, the queen of Ravana, was a great devotee of Siva. Living in Lanka, she worshipped him every day, and her one longing was to see the Lord with her own eyes, even once. Tradition says that when her devotion ripened, the Lord appeared before her as a beautiful child.

Ravana was suspicious of the child at first, but Mandodari's heart knew at once: this is my Lord. Then the child's form fell away, and Siva showed his true form and blessed her. The temple tradition of Uthirakosamangai, where the Lord taught the meaning of the Vedas to Uma, cherishes the memory of this vision granted to Mandodari.

Manikkavasagar recalls this grace in the second verse of Kuyil Pathu, naming the Lord of Perunthurai as the one who gave the bliss of his great grace to lovely Mandodari of southern Lanka. She was the wife of the king of the rakshasas, yet true love brought the Lord down to her. Birth, place and circumstance are no barrier to grace: that is the message of the story.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் வாழும் இடம் உங்கள் நடத்தையால் எப்படி இனிமையாகிறது?

To reflect on

How does your conduct make the place you live a little sweeter?