வால்மீகி இராமாயணம், பால காண்டம்ஜனகனின் ஏர்முனையில் சீதை
வால்மீகி இராமாயணம், பால காண்டத்திலிருந்து. மிதிலையின் மன்னன் ஜனகன் ஞானிகளில் சிறந்தவன்; ஆனாலும் மண்ணோடு உழைப்பதை இழிவாக நினைக்கவில்லை. ஒரு வேள்விக்காக நிலத்தைச் சுத்தம் செய்ய, தானே ஏர் பிடித்து உழுதான்.
அப்போது ஏர்முனை (சீதை) தொட்ட இடத்தில், மண்ணிலிருந்து ஓர் அழகிய பெண் குழந்தை தோன்றியது. ஜனகன் அவளைத் தன் மகளாக ஏற்று, ஏர்முனையில் கிடைத்ததால் சீதை என்று பெயரிட்டான். பூமியின் மகள் என்பதால் அவள் பூமிஜா என்றும் போற்றப்படுகிறாள்.
அரசன் தானே உழுத நிலத்திலிருந்துதான் உலகம் போற்றும் சீதாதேவி தோன்றினாள். மண்ணை உழுது பயிர் செய்வது, மண்ணின் அருளைப் பெறும் வழி என்பதற்கு இதுவே அழகிய சான்று.
Valmiki Ramayana, Bala KandaSita Found at the Tip of Janaka's Plough
From the Valmiki Ramayana, Bala Kanda. Janaka, king of Mithila, was foremost among the wise, yet he did not think working with the soil beneath him. To prepare the ground for a sacrifice, he took the plough and tilled the field himself.
Where the tip of the plough, the sita, touched the earth, a beautiful baby girl rose from the soil. Janaka accepted her as his daughter and named her Sita, for she was found at the tip of the plough. As the earth's daughter she is also honoured as Bhumija.
Sita Devi, honoured by the whole world, rose from a field that a king had ploughed with his own hands. It is a beautiful proof that tilling the soil and growing crops is the way to receive the earth's grace.
