Abirami Andhadhi 43 · பரிபுரச் சீறடிப் பாசாங்குசை, பஞ்சபாணி, இன்சொல்

பாடல் 43 · அபிராமி அந்தாதி · அபிராமி பட்டர்

பரிபுரச் சீறடிப் பாசாங்குசை, பஞ்சபாணி, இன்சொல்திரிபுர சுந்தரி, சிந்துர மேனியள் தீமை நெஞ்சில்புரிபுர, வஞ்சரை அஞ்சக் குனி பொருப்புச்சிலைக் கை,எரி புரை மேனி, இறைவர் செம்பாகத்து இருந்தவளே.

Paripuras seeratip paasaangkusai, panjapaani, insol / Thiripura sunthari, sinthura maeniyal theemai nenjil / Puripura, vanjarai anjak kuni poruppussilaik kai, / Eri purai maeni, iraivar sempaakaththu irunthavalae.

பொருள்

சிலம்பணிந்த சிறிய பாதங்களையுடையவள்; பாசமும் அங்குசமும் ஏந்தியவள்; ஐந்து மலர் அம்புகள் உடையவள்; இனிய சொல்லுடைய திரிபுரசுந்தரி; சிந்தூர நிற மேனியள். தீய நெஞ்சத்தில் சூழ்ச்சி செய்யும் வஞ்சகர் அஞ்சும்படி மேரு மலையை வில்லாக வளைத்த கையுடையவள். நெருப்புப் போன்ற சிவந்த மேனியுடையவள். இறைவனின் சிவந்த இடப்பாகத்தில் இருந்தவள் அவளே.

Meaning

Her small feet wear anklets; she holds the noose and the goad; she bears five flower arrows; she is Tripurasundari of the sweet words, with a body the colour of sindoor. Her hand bent the mountain into a bow so that the deceitful, who plot evil in their hearts, tremble. Her body glows like fire. She is the one who sits in the red half of the Lord.

சொற்பொருள் Word by word

பரிபுரச் சீறடி: small feet with anklets
பாசாங்குசை: she who holds noose and goad
பஞ்சபாணி: she who has five arrows
சிந்துர மேனியள்: she with a sindoor-red body
தீமை நெஞ்சில் புரி: plotting evil in their hearts
வஞ்சர்: the deceitful
குனி பொருப்புச் சிலை: the mountain bent as a bow
எரி புரை மேனி: a body like fire
செம்பாகம்: the red half

விளக்கம்

முதல் இரண்டு வரிகளில் அன்னை மென்மையானவள்: சிலம்புப் பாதம், மலர் அம்பு, இனிய சொல். மூன்றாம் வரியில் திடீரென்று போர்க்கோலம்: வஞ்சகர் அஞ்ச மலையை வில்லாக வளைத்த கை. நான்காம் வரியில் நெருப்பு மேனி.

அன்னையின் இரு முகங்களும் ஒன்றுக்கொன்று முரண் அல்ல. குழந்தையிடம் இனியவளாக இருக்கும் தாயே, குழந்தைக்குத் தீங்கு செய்ய வருபவரிடம் சிங்கமாகிறாள். அடியார்க்குச் சுந்தரி, வஞ்சர்க்கு நெருப்பு.

Explanation

In the first two lines the Mother is gentle: belled feet, flower arrows, sweet words. In the third line she is suddenly armed for battle: a hand that bent a mountain into a bow so the deceitful tremble. In the fourth, a body like fire.

These two faces of the Mother do not contradict each other. The mother who is sweet to her child becomes a lioness before anyone who would harm it. To devotees she is Sundari; to the deceitful she is fire.

பிரம்மாண்ட புராணம், லலிதோபாக்கியானம்

பண்டனின் மைந்தர்களை வென்ற பாலா

லலிதோபாக்கியானத்திலிருந்து. லலிதையின் படைக்கும் பண்டாசுரனின் படைக்கும் இடையே பெரும்போர் நடந்தது. பண்டன் தன் முப்பது மைந்தர்களைப் போருக்கு அனுப்பினான். அவர்கள் வஞ்சகமான மாயைகளால் போரிட்டனர்.

அப்போது லலிதையின் மகளான பாலா திரிபுரசுந்தரி, ஒன்பது வயதுச் சிறுமி, "நான் போகிறேன்" என்று முன்வந்தாள். அன்னை தயங்கினாள்; பின் அனுமதித்தாள். சிறுமி பாலா அன்னப் பறவைகள் இழுக்கும் தேரில் ஏறி, தன் அம்புகளால் பண்டனின் முப்பது மைந்தர்களையும் ஒரே நாளில் வென்றாள்.

மென்மையான சிறுமியின் கையில் இருந்த வில் வஞ்சகர்களை அஞ்சச் செய்தது. இனிய சொல்லும் அஞ்சத்தக்க வலிமையும் ஒன்றாக இருக்கும் திரிபுரசுந்தரியின் வடிவத்தைப் பட்டர் இந்தப் பாடலில் காட்டுகிறார்.

Brahmanda Purana, Lalitopakhyana

Bala Defeats the Sons of Bhanda

From the Lalitopakhyana. A great war was fought between the army of Lalita and that of Bhandasura. Bhanda sent his thirty sons into battle, and they fought with deceitful illusions.

Then Bala Tripurasundari, Lalita's daughter, a girl of nine, stepped forward: 'I will go.' The Mother hesitated, then allowed it. Little Bala rode a chariot drawn by swans and with her arrows defeated all thirty sons of Bhanda in a single day.

The bow in a gentle girl's hand made the deceitful tremble. In this verse Bhattar shows us Tripurasundari's form, in which sweet speech and fearsome strength are one.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் மென்மையாக இருக்க வேண்டிய இடமும் உறுதியாக நிற்க வேண்டிய இடமும் எவை என்று தெரியுமா?

To reflect on

Do you know where you should be gentle, and where you must stand firm?