பெரிய புராணம், திருநாளைப்போவார் (நந்தனார்) புராணம்நந்தனாருக்காக விலகிய நந்தி
சேக்கிழாரின் பெரிய புராணத்திலிருந்து. ஆதனூரில் நந்தனார் என்ற அடியார் வாழ்ந்தார். சமூகத்தால் தாழ்த்தப்பட்ட குலத்தில் பிறந்ததால், அவருக்குக் கோயிலுக்குள் நுழைய அனுமதி இல்லை. ஆனாலும் அவர் கோயில் முரசுகளுக்குத் தோல் கொடுத்தும், யாழ்களுக்கு நரம்பு கொடுத்தும் இறைவனுக்குத் தொண்டு செய்தார்.
திருப்புன்கூர் கோயிலுக்குச் சென்ற நந்தனார், வாசலுக்கு வெளியே நின்று இறைவனைக் காண ஏங்கினார். ஆனால் கருவறையின் முன் இருந்த பெரிய நந்தி அவர் பார்வையை மறைத்தது. அவர் கண்ணீர் விட்டார். அப்போது இறைவனின் ஆணையால் நந்தி சற்று விலகியது. நந்தனார் இறைவனைக் கண்டு மகிழ்ந்தார். இன்றும் திருப்புன்கூரில் நந்தி ஒருபக்கமாக விலகியிருக்கிறது. பின்னர் தில்லையில் அவர் தீயில் மூழ்கி முனிவர் வடிவில் எழுந்து நடராசரோடு கலந்தார்.
உலகம் "தகுதி இல்லை" என்று தள்ளிய அடியாரை இறைவன் தள்ளவில்லை. "தரம் அன்று இவன் என்று தள்ளத் தகாது" என்று பட்டர் அன்னையிடம் வேண்டும் நம்பிக்கைக்கு நந்தனார் சான்று.
Periya Puranam, the life of Thirunalaippovar (Nandanar)Nandi Moves Aside for Nandanar
From Sekkizhar's Periya Puranam. In Adhanur lived a devotee named Nandanar. Because he was born into a community that society kept down, he was not allowed inside the temple. Still he served the Lord, giving leather for the temple drums and gut strings for the lutes.
Nandanar went to the temple at Thirupunkur and stood outside the gate, longing to see the Lord. But the great Nandi in front of the shrine blocked his view, and he wept. Then, at the Lord's command, the Nandi moved a little to one side, and Nandanar saw the Lord and rejoiced. Even today the Nandi at Thirupunkur sits shifted to one side. Later, at Thillai, he entered fire, rose in the form of a sage and merged with Nataraja.
The Lord did not push away the devotee whom the world had pushed away as unworthy. Nandanar is proof of the trust with which Bhattar pleads with the Mother: 'It would not be right to push me away, saying he is not worthy.'
