Abirami Andhadhi 89 · சிறக்கும் கமலத் திருவே! நின்சேவடி சென்னி வைக்கத்

பாடல் 89 · அபிராமி அந்தாதி · அபிராமி பட்டர்

சிறக்கும் கமலத் திருவே! நின்சேவடி சென்னி வைக்கத்துறக்கம் தரும் நின் துணைவரும் நீயும், துரியம் அற்றஉறக்கம் தர வந்து, உடம்போடு உயிர் உறவு அற்று அறிவுமறக்கும் பொழுது, என் முன்னே வரல் வேண்டும் வருந்தியுமே.

Sirakkum kamalath thiruvae! ninsaevati senni vaikkath / Thurakkam tharum nin thunaivarum neeyum, thuriyam atra / Urakkam thara vanthu, utampoatu uyir uravu atru arivu / Marakkum pozhuthu, en munnae varal vaentum varunthiyumae.

பொருள்

சிறந்த தாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருமகளே! உன் சிவந்த திருவடிகளை என் தலைமேல் வைத்து, வீடுபேற்றைத் தரும் உன் துணைவரும் நீயும், துரியத்தையும் கடந்த உறக்கத்தைத் தர வந்து, உடலோடு உயிருக்கு உள்ள உறவு அற்று, அறிவும் மறக்கும் அந்த நேரத்தில், சிரமப்பட்டாவது என் முன்னே வர வேண்டும்.

Meaning

O Lakshmi of the excellent lotus! At the time when the bond between body and life is cut and the mind forgets everything, you and your consort, who grant liberation, must come before me, even if it takes effort, to place your red feet upon my head and give me the sleep that lies beyond even turiya.

சொற்பொருள் Word by word

சிறக்கும் கமலம்: the excellent lotus
திரு: Lakshmi, the auspicious one
சேவடி: red feet
சென்னி: head
துறக்கம்: heaven, liberation
துணைவர்: consort
துரியம் அற்ற உறக்கம்: the sleep beyond turiya, the fourth state
உறவு அற்று: when the bond is cut
அறிவு மறக்கும் பொழுது: when the mind forgets
வருந்தியும்: even with effort

விளக்கம்

முந்தைய பாடல் "சிறந்தவளே" என்று முடிந்தது; இது "சிறக்கும்" என்று தொடங்குகிறது. எண்பத்தாறாம் பாடலில் மரண நேரத்தில் அன்னை வர வேண்டும் என்றார்; இங்கே அன்னையோடு இறைவனும் சேர்ந்து வர வேண்டும் என்கிறார்.

"துரியம் அற்ற உறக்கம்": விழிப்பு, கனவு, உறக்கம் என்ற மூன்றுக்கும் அப்பாற்பட்டது துரியம் (நான்காம் நிலை). அதையும் கடந்த அமைதி முக்தி. உடலும் உயிரும் பிரியும் நேரத்தில், அறிவு மங்கும் நேரத்தில், மனிதனால் தானே இறைவனை நினைக்க முடியாமல் போகலாம். அதனால்தான் "வருந்தியும் வர வேண்டும்": நான் நினைக்க முடியாவிட்டாலும் நீங்களே வாருங்கள் என்கிறார்.

Explanation

The previous verse ended 'you who shine' (sirandhavale); this begins 'excellent' (sirakkum). In verse 86 he asked the Mother to come at the hour of death; here he asks that the Lord come with her.

'The sleep beyond turiya': turiya is the fourth state, beyond waking, dream and deep sleep. The peace beyond even that is liberation. When body and life part and the mind fades, a person may not be able to think of God by himself. That is why he says 'you must come, even if it takes effort': even if I cannot remember you, come by yourselves.

மகாபாரதம், சாந்தி பர்வம் மற்றும் அனுசாசன பர்வம்

அம்புப் படுக்கையில் பீஷ்மர் முன் நின்ற கண்ணன்

மகாபாரதத்திலிருந்து. குருக்ஷேத்திரப் போரில் பீஷ்மர் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு, அம்புகளையே படுக்கையாகக் கொண்டு கிடந்தார். தாம் விரும்பும் நேரத்தில் உயிர் விடும் வரம் பெற்றிருந்ததால், உத்தராயணம் வரை அவர் காத்திருந்தார்.

போர் முடிந்த பின் கண்ணன் பாண்டவர்களோடு அவரிடம் வந்தான். பீஷ்மர் யுதிஷ்டிரருக்கு அறம் பற்றி நீண்ட உபதேசம் செய்தார்; அப்போது அவர் சொன்னதே "விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம்". உத்தராயணம் வந்ததும், பீஷ்மர் தம் கண்களைக் கண்ணனின் மேல் நிறுத்தி, அவனைப் போற்றிப் பாடினார். கண்ணன் அவர் முன்னே புன்னகையோடு நின்றான். இறைவனின் திருவுருவைப் பார்த்தபடியே பீஷ்மர் அமைதியாக உயிர் நீத்தார்.

உடலும் உயிரும் பிரியும் நேரத்தில் இறைவன் தானே வந்து முன் நின்றான். "அறிவு மறக்கும் பொழுது என் முன்னே வரல் வேண்டும்" என்று பட்டர் வேண்டுவது இந்தப் பேறையே.

Mahabharata, Shanti Parva and Anushasana Parva

Krishna Stands Before Bhishma on His Bed of Arrows

From the Mahabharata. In the Kurukshetra war Bhishma was pierced by arrows and lay on a bed made of the arrows themselves. Having the boon of choosing the moment of his death, he waited for the sun's northward course, Uttarayana.

After the war, Krishna came to him with the Pandavas. Bhishma gave Yudhishthira long teachings on dharma, and it was then that he spoke the Vishnu Sahasranama. When Uttarayana came, Bhishma fixed his eyes on Krishna and sang his praise. Krishna stood before him, smiling. Gazing on the Lord's form, Bhishma peacefully gave up his life.

At the moment body and life parted, the Lord himself came and stood before him. This is the blessing Bhattar prays for: 'when the mind forgets, you must come before me.'

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்வின் இறுதியில் அமைதியாக இருக்க, இன்று எதைச் சரிசெய்ய வேண்டும்?

To reflect on

What could you set right today so that you may be at peace at the end of your life?