சாந்தோக்கிய உபநிடதத்திலிருந்துசத்தியகாம ஜாபாலன்
சாந்தோக்கிய உபநிடதத்திலிருந்து. ஜபாலை என்ற தாயின் மகன் சத்தியகாமன். வேதம் கற்க விரும்பிய அவன் தாயிடம், "அம்மா, என் கோத்திரம் என்ன? குருவிடம் சொல்ல வேண்டும்" என்று கேட்டான். தாய் சொன்னாள்: "மகனே, இளமையில் பலருக்குப் பணிவிடை செய்து வாழ்ந்தேன்; அப்போது உன்னைப் பெற்றேன். உன் கோத்திரம் எனக்குத் தெரியாது. நான் ஜபாலை; நீ சத்தியகாமன். 'சத்தியகாம ஜாபாலன்' என்று சொல்."
சிறுவன் கௌதம முனிவரிடம் சென்று பணிந்தான். "உன் கோத்திரம் என்ன?" என்று முனிவர் கேட்டார். சத்தியகாமன் தாய் சொன்னதை ஒரு சொல்லும் மாற்றாமல் அப்படியே சொன்னான். அவையில் இருந்தவர்கள் திகைத்தனர். ஆனால் கௌதமர் புன்னகைத்தார்: "இத்தகைய உண்மையை அந்தணன் அல்லாதவன் சொல்ல மாட்டான். குழந்தாய், சமித்துக் கொண்டு வா; உனக்கு உபநயனம் செய்விக்கிறேன். நீ உண்மையிலிருந்து விலகவில்லை."
குரு அவனிடம் நானூறு மெலிந்த பசுக்களை ஒப்படைத்துக் காட்டுக்கு அனுப்பினார். "அவை ஆயிரமாகும் வரை திரும்ப மாட்டேன்" என்று சத்தியகாமன் சென்றான். அந்த ஆண்டுகளில் காளையும், அக்கினியும், அன்னப் பறவையும், நீர்ப்பறவையும் அவனுக்குப் பிரம்மத்தைப் பற்றிக் கற்பித்தன என்று உபநிடதம் சொல்கிறது. அவன் திரும்பியபோது, "உன் முகம் பிரம்மத்தை அறிந்தவனின் முகம்போல் ஒளிர்கிறதே" என்றார் குரு.
தந்தையின் பெயர் இல்லாதது ஒரு குறையாகத் தோன்றலாம். ஆனால் உண்மையும், குருவின் அன்பும், தாயின் நேர்மையும் அந்தக் குறையை நிறைவாக மாற்றின.
From the Chandogya UpanishadSatyakama Jabala
From the Chandogya Upanishad. Satyakama was the son of a woman named Jabala. Wishing to study the Veda, he asked his mother, "Mother, what is my lineage? I must tell my teacher." She answered, "My son, when I was young I served many households, and I bore you then. I do not know your lineage. My name is Jabala and yours is Satyakama. Call yourself Satyakama Jabala."
The boy went to the sage Gautama and bowed. "What is your lineage?" asked the sage. Satyakama repeated his mother's words exactly, without changing one. Those present were taken aback, but Gautama smiled. "No one who is not a true seeker of Brahman could speak such a truth. Fetch the sacrificial fuel, child; I will initiate you. You have not swerved from the truth."
The teacher gave him four hundred thin, weak cows and sent him into the forest. Satyakama vowed not to return until they numbered a thousand. The Upanishad tells that during those years a bull, the sacred fire, a swan and a water bird each taught him about Brahman. When he came back, his teacher said, "Your face shines like one who knows Brahman."
To grow up without a father's name might seem a lack. Yet truthfulness, a teacher's care and a mother's honesty turned that lack into fullness.
