Kural 287 · களவென்னும் காரறி வாண்மை அளவென்னும்

இராமகிருஷ்ணரின் கை

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வங்காளத்தில் தட்சிணேசுவரம் கோயிலில் வாழ்ந்த இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரைப் பற்றிய சீடர்களின் நினைவுகளில் இக்கதை வருகிறது. இது அவர் அடியார்களால் சொல்லப்பட்டு வரும் வாழ்க்கை நிகழ்ச்சி; சிறு விவரங்கள் நூல்களுக்கு நூல் மாறுபடலாம். இராமகிருஷ்ணர் பொன்னையும் பணத்தையும் தொடுவதே தம் மனத்துக்கு இடையூறு என்று கருதினார் என்று அவர் வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்தவர்கள் கூறுகின்றனர்.

சீடர்கள் கூறுவது இது: ஒருமுறை அவர் உறங்கும்போது யாரோ அவர் படுக்கைக்கடியில் ஒரு நாணயத்தை வைத்தனர். அவர் படுக்கையில் படுத்தவுடன் உடல் அசௌகரியத்தால் விழித்துக்கொண்டார். அந்த நாணயம் அவர் உடலில் ஏதோ வலியைத் தந்ததாகவும், அவர் கை நாணயத்தைத் தொட்டபோது இறுகிப் போனதாகவும் கூறப்படுகிறது. இது உண்மையிலேயே அந்தத் தொடுதலால் நிகழ்ந்ததா அல்லது அவர் மனத்தின் ஆழ்ந்த பயிற்சியின் விளைவா என்பதை விவாதிக்கலாம். எப்படியாயினும் இந்நிகழ்ச்சி அவர் களவு, பேராசை ஆகியவற்றை எவ்வளவு தொலைவில் வைத்திருந்தார் என்பதைக் காட்டுகிறது.

அவரிடம் வந்த செல்வர் ஒருவர் பெருந்தொகையை வழங்க முன்வந்தபோது, அவர் அதை ஏற்கவில்லை என்றும், தம் தேவைக்கு மேல் எதையும் வைத்துக்கொள்ளவில்லை என்றும் அடியார்கள் நினைவு கூர்கின்றனர். அவருடைய வாழ்க்கை எளிமையின் எடுத்துக்காட்டு.

'களவென்னும் கார் அறிவாண்மை அளவென்னும் ஆற்றல் புரிந்தார்கண் இல்' என்ற குறள் இங்கே மனத்தில் தோன்றுகிறது. அளவை ஆற்றலாகக் கொண்டவரின் உள்ளத்தில் களவு எண்ணமே எழவில்லை. அவர் தேவைக்கு மேல் ஆசைப்படாததால், களவு என்ற இருட்டு அறிவு அவரிடம் நுழைய இடம் இல்லை. இக்கதை அந்தத் தூய்மையை நமக்குக் காட்டுகிறது.

இராமகிருஷ்ணரின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய இந்தக் கதைகளை நாம் நம்பிக்கையோடும் விவேகத்தோடும் படிக்கலாம். சிலர் இவற்றை அற்புதங்களாகவும், வேறு சிலர் கடும் பயிற்சியின் விளைவாகவும் கருதுவர். இரு பார்வைகளிலும் பாடம் ஒன்றுதான்: தேவைக்கு மேல் சேர்க்கும் ஆசையைத் துறந்தவன் அச்சமின்றி வாழ்கிறான். தேவைக்கு மேல் சேர்க்காதவனுக்கு இழப்பைப் பற்றிய அச்சமும் குறைவு. இது அளவறிந்த வாழ்வின் எளிய அழகு.

நாமும் இத்தகைய துறவு நிலையை முழுமையாக அடையாவிட்டாலும், அதன் திசையில் சில அடிகள் எடுத்து வைக்கலாம். தேவையையும் ஆசையையும் வேறுபடுத்திப் பார்ப்பது அந்த முதல் அடி. இந்த எளிமை அவரைச் சீடர்களிடையே மதிப்புக்குரியவராக்கியது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

The Hand of Ramakrishna

This story comes from the memories of disciples about Ramakrishna Paramahamsa, who lived at the Dakshineswar temple in nineteenth-century Bengal. It is a life incident handed down by his devotees, and small details may differ from book to book. Those who recorded his life say that Ramakrishna regarded even touching gold and money as a hindrance to his mind.

The disciples relate that once, while he slept, someone placed a coin under his bedding. As soon as he lay down he woke in discomfort. The coin is said to have caused pain in his body, and his hand is said to have gone rigid when it touched the coin. Whether this truly came from the touch or from the result of long inner discipline can be debated. In either case the incident shows how far he kept theft and greed from himself.

Devotees also recall that when a wealthy man came forward to offer a large sum, he did not accept it, and he kept nothing beyond what he needed. His life was an example of simplicity.

The couplet comes to mind: "The dark cleverness called theft is not seen in those who have taken up the strength called measure." For one who has made measure his strength, the thought of stealing does not arise. Since he desired nothing beyond need, the dark cleverness had no room to enter him. The story shows us that purity.