தEN
குறள் படி
குறள் 795 · நட்பாராய்தல் · Investigation in forming Friendships

Kural 795 · அழச்சொல்லி அல்லது இடித்து வழக்கறிய

அழச்சொல்லி அல்லது இடித்து வழக்கறியவல்லார்நடபு ஆய்ந்து கொளல்.

Azhachcholli Alladhu Itiththu Vazhakkariya / Vallaarnatapu Aaindhu Kolal

Look for the men who know the way of the wise and can reprove and chastise thee whenever thou go astray: and make them thy friends.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

அழும்படியாகச் சொல்லியாவது இடித்துரைத்துத் திருத்தவும், உலக வழக்கை அறிந்து நடக்கவும் வல்லவரின் நட்பை ஆராய்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

Meaning

Examine and take the friendship of those who are able to teach you the ways of the world even by rebuking you until you weep.

சொற்பொருள் Word by word

அழச்சொல்லி
telling until one weeps
அல்லது
but
இடித்து
rebuking
வழக்கு
ways of the world
அறிய வல்லார்
those able to know
நட்பு
friendship
ஆய்ந்து கொளல்
take after examining

விளக்கம்

இந்தக் குறள் நல்ல நண்பனின் இரு இயல்புகளைச் சொல்கிறது. ஒன்று, அழச்சொல்லி இடிக்கும் ஆற்றல்; மற்றொன்று, உலக வழக்கை அறிந்தவன் என்ற தகுதி. 'அழச்சொல்லுதல்' என்றால் நாம் அழும் அளவுக்கு உண்மையைக் கூறுதல். இனிய சொற்களைச் சொல்லிப் பாராட்டுபவர்கள் கூட்டமாகக் கிடைப்பார்கள்; ஆனால் நம் வளர்ச்சிக்காக நமக்குப் புண்ணாகும் உண்மையைச் சொல்லும் ஒருவர் அரிது. அந்த அரிய மனிதரை ஆராய்ந்து தேர்ந்து, அவர் நட்பைக் கொள்ள வேண்டும் என்கிறார் வள்ளுவர்.

இங்கே 'வழக்கு' என்பது உலக நடைமுறை, நீதி, முறைமை ஆகியவற்றைக் குறிக்கும். நண்பன் நமக்குப் பொருந்தாத நிலையைப் பார்த்தால், 'இது உலகம் ஏற்காது, இது முறையல்ல' என்று தெளிவாகச் சொல்லத் தெரிந்தவனாக இருக்க வேண்டும். வெறும் அன்பு மட்டும் போதாது; அதனுடன் அறிவும் அனுபவமும் இருக்க வேண்டும். அன்பு மட்டும் உடையவர் அன்பு காரணமாக நம் தவற்றை மறைத்துவிடுவார்; அறிவு மட்டும் உடையவர் அன்பின்றி நம்மைக் காயப்படுத்துவார். இரண்டும் சேர்ந்தவரே சிறந்த நண்பர்.

இக்குறள் நம்மிடம் இரண்டு பொறுப்புகளைக் கேட்கிறது. முதலாவது, இத்தகைய நண்பர்களைத் தேர்ந்து தேடிக்கொள்ளுதல்; இரண்டாவது, அவர்கள் இடிக்கும்போது கோபம் கொள்ளாமல் ஏற்றுக்கொள்ளுதல். புகழ்பவர்களே சுற்றி இருக்கும் ஒரு வட்டத்தில் வாழ்பவன் தன் தவறுகளைக் காணும் வாய்ப்பையே இழக்கிறான். இன்றைய தலைவர்கள், நிர்வாகிகள், குடும்பத் தலைவர்கள் எல்லோருக்கும் இது பொருந்தும். நல்ல நண்பனை வளர்ப்பதற்கு முதலில் நல்ல செவிகளையும் வளர்க்க வேண்டும். கேட்கும் மனம் இல்லாதவனுக்கு எந்த நண்பனும் இடித்துரைக்க முடியாது. ஆகவே இடிப்பவரைத் தேடுவதுடன், இடிப்பைத் தாங்கும் பக்குவத்தையும் பெறுவதே நமது முதல் வேலை. நட்பில் உண்மை பேசுவது வெறும் தைரியம் மட்டுமல்ல; அது நண்பன் மீது நமக்குள்ள பெரும் மரியாதையின் அடையாளமும் கூட. அவன் உண்மையைத் தாங்கும் வலிமை உடையவன் என்று நம்புவதால்தான் நாம் அதைச் சொல்கிறோம்.

Explanation

This verse names two qualities of a good friend. One is the ability to rebuke, to speak the truth until we weep; the other is the knowledge of the world's ways. 'Azhachchollal' means to speak truth so that we weep. People who praise with sweet words are found in crowds, but one who tells a painful truth for our growth is rare. Valluvar says to examine and choose such a person and take his friendship.

Here 'vazhakku' means the world's practice, justice and propriety. When he sees a position unsuited to us, the friend should know how to say clearly, 'This the world will not accept; this is not proper.' Love alone is not enough; knowledge and experience must go with it. A person with only love may hide our faults out of affection; a person with only knowledge may hurt us without love. One with both is the best friend.

The verse asks two responsibilities of us. First, to look for such friends carefully; second, when they rebuke us, to accept it without anger. A man who lives in a circle where everyone flatters him loses the chance to see his faults. This applies to leaders, managers and heads of families today.

It also tells us what kind of friend to be. The one who can say a hard thing to a friend, with affection and with knowledge, is giving the greatest gift. The one who only agrees may be pleasant but is a poor protector.

கதை

விதுரரின் இடிப்புரை

மகாபாரதத்தில் விதுரர் ஒரு முன்மாதிரியான நண்பர், ஆலோசகர். அவர் திருதராட்டிரனின் தம்பி; அரண்மனை அவையில் தாழ்ந்த குலத்தாய்க்குப் பிறந்தவர் என்று கருதப்பட்டாலும் அறிவிலும் அறத்திலும் உயர்ந்தவர். திருதராட்டிரன் குருடனாக இருந்தபோதும் மகன் பாசத்தால் மனக்கண்ணையும் இழந்தவன் என்பதை விதுரர் அறிந்திருந்தார்.

சூதாட்டத்துக்கு யுதிஷ்டிரனை அழைக்கும் ஆணை வந்தபோது விதுரர் துணிவாக எதிர்த்தார். "அரசே, இது குடும்பத்தை அழிக்கும். துரியோதனனின் இந்த வழி கொடுமையானது. ஒருவனைக் கைவிட்டால் குலம் பிழைக்கும். குலத்துக்காக ஒருவனை விடலாம்" என்று மன்றாடினார் என்று மரபு கூறுகிறது. அவை அனைவரும் திடுக்கிட்டனர். ஆனால் அவர் கண்ணீர் வடித்தபடியே தம் சொல்லைத் தொடர்ந்தார்.

திருதராட்டிரன் ஒவ்வொரு முறையும் விதுரரின் சொல்லை மதித்தான்; ஆனால் மகனின் பாசம் அவனை வென்றது. சில சமயம் அவர் மனம் வருந்தி, "நீ சொல்வது உண்மைதான் விதுரா" என்று ஒப்புக்கொண்டும், பின்னர் துரியோதனனின் பேச்சில் மயங்கியும் தவறினான். விதுரர் எவ்வளவு அழுதாலும் கடிந்துரைத்தாலும் தம் கடமையைக் கைவிடவில்லை.

விதுரர் அரசவையில் நின்று பேசும்போது யாரும் அவரது சொல்லை எதிர்க்கத் துணியவில்லை; ஆனால் யாரும் அதன்படி நடக்கவும் விரும்பவில்லை. அந்தத் தனிமையிலும் விதுரர் தம் கடமையைச் செய்ததே அவரது பெருமை. நண்பன் கேட்பானா மாட்டானா என்பதை விட, சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்வது நண்பனின் கடமை என்று அவர் நம்பினார்.

போர் நெருங்கியபோது விதுரர் மீண்டும் மீண்டும் அமைதிக்கு வழி சொன்னார். பின்னர் அவர் தம் வில்லை முறித்து வைத்துவிட்டு, போரில் பங்கு கொள்ள மாட்டேன் என்று விலகினார். அது கோபமல்ல; உண்மையை எவ்வளவு முறை சொல்ல முடியுமோ அவ்வளவு முறை சொன்ன பின் ஏற்பட்ட அமைதி.

பாண்டவர்களுக்கும் விதுரர் இத்தகைய துணையாக இருந்தார். அவர்களை வாரணாவதத்துக்கு அனுப்பியபோது மறைமொழியில் எச்சரித்தார். பாண்டவர்கள் வனவாசம் சென்றபோது குந்தியை அவர் தம் இல்லத்தில் பாதுகாத்தார். அவர் அன்பும் அறிவும் இணைந்த நண்பர் என்பதற்கு இவை சான்று.

விதுரரின் இந்த இடிப்பு யாருக்குப் பயன் தந்தது என்று கேட்டால், பின்னாளில் வந்த அரசர்களுக்கும் மக்களுக்கும் அது பயன் தந்தது. நல்ல ஆலோசனை உடனடியாக ஏற்கப்படாவிட்டாலும் காலத்தால் நிற்கும்.

விதுரரின் இடிப்பு திருதராட்டிரனைத் திருத்தவில்லை என்றாலும், அதன் மதிப்பு மறையவில்லை. 'விதுர நீதி' என்ற பெயரில் அவர் சொற்கள் இன்றும் அறிவுரையாகப் போற்றப்படுகின்றன. வள்ளுவர் சொல்லும் 'அழச்சொல்லி இடிக்க வல்லார்' அவரே.

A story

Vidura's Rebuke

In the Mahabharata Vidura is a model friend and counsellor. He was Dhritarashtra's younger brother; though regarded in court as the son of a maidservant, he was high in wisdom and righteousness. Dhritarashtra was blind in the eyes, and Vidura knew that his love for his son had blinded his mind too.

When the order came to invite Yudhishthira to the game of dice, Vidura boldly opposed it. "King, this will destroy the family. This path of Duryodhana is cruel. If one is given up, the clan will survive. For the sake of the clan, one may be abandoned," he pleaded, tradition says. The whole assembly was startled, but with tears flowing he continued his words.

Each time, Dhritarashtra respected Vidura's word, but his love for his son overcame him. Sometimes he was pained and admitted, "What you say is true, Vidura," and then, charmed by Duryodhana's talk, he failed. However much Vidura wept or rebuked, he never abandoned his duty.

As the war drew near, Vidura again and again showed the way of peace. Later he broke his bow, set it aside, and withdrew, saying he would take no part in the war. It was not anger; it was the peace that comes after saying the truth as many times as it can be said.

Although Vidura's rebuke did not reform Dhritarashtra, its worth did not fade. His words, called Vidura Niti, are honoured as counsel even today. He is the one Valluvar calls able to rebuke until tears flow.

சிந்தனைக்கு

உங்களுக்குக் கடினமான உண்மைகளைச் சொல்பவர் ஒருவர் உண்டா? அவர்கள் சொல்வதைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவு நீங்கள் கேட்கிறீர்களா?

To reflect on

Do you have someone who tells you hard things? Do you listen long enough to understand them?