Saraswathi Andhadhi 12 · தேவருந் தெய்வப் பெருமானு நான்மறை செப்புகின்ற

பாடல் 12 · சரஸ்வதி அந்தாதி · கம்பர்

தேவருந் தெய்வப் பெருமானு நான்மறை செப்புகின்றமூவருந் தானவரா கியுள் ளோருமுனி வரரும்யாவரு மேனையவெல் லாவுயிரு மிதழ் வெளுத்தபூவரு மாதினருள் கொண்டுஞா னம்புரி கின்றதே.

Thaevarun theyvap perumaanu naanmarai seppukinra / Moovarun thaanavaraa kiyul loarumuni vararum / Yaavaru maenaiyavel laavuyiru mithazh veluththa / Poovaru maathinarul kontunjaa nampuri kinrathae.

பொருள்

தேவர்களும், தெய்வப் பெருமானும், நான்கு வேதங்களும் போற்றும் மும்மூர்த்திகளும், தானவர்களாக உள்ளவர்களும், முனிவர்களும், மற்ற எல்லோரும், ஏனைய எல்லா உயிர்களும், வெண்ணிற இதழ்களுடைய தாமரைப் பூவில் வரும் மாதின் அருளைக் கொண்டே ஞானம் பெற்று வாழ்கின்றன.

Meaning

The devas, the divine Lord, the Three whom the four Vedas proclaim, those born as danavas, the great sages, everyone else and every other living being: all of them gain and practise wisdom only through the grace of the Lady who comes on the white-petalled flower.

சொற்பொருள் Word by word

தேவர்: the gods
தெய்வப் பெருமான்: the supreme Lord
நான்மறை செப்புகின்ற மூவர்: the Three (Brahma, Vishnu, Shiva) whom the four Vedas proclaim
தானவர்: the danavas, the asuras
முனிவரர்: great sages
ஏனைய எல்லா உயிர்: all other living beings
இதழ் வெளுத்த பூ: the white-petalled flower
ஞானம் புரிகின்றது: practise wisdom, live by understanding

விளக்கம்

இந்தப் பாடலில் கம்பர் ஒரு பெரிய பட்டியலை விரிக்கிறார்: மேலே தேவர்கள், மும்மூர்த்திகள்; நடுவே முனிவர்கள்; தேவர்களுக்கு எதிரான தானவர்களும் கூட; பிறகு "ஏனைய எல்லா உயிரும்". அறிவு யாருக்கும் உரிமைச் சொத்து அல்ல. நல்லவரோ தீயவரோ, உயர்ந்தவரோ தாழ்ந்தவரோ, எல்லோரும் கற்பது கலைமகள் அருளால்தான்.

ஆனால் ஒரு நுட்பமும் உண்டு: "ஞானம் புரிகின்றதே". அறிவு பெறுவது மட்டுமல்ல; அதைக் கொண்டு வாழ்வது. அசுரர்களிடமும் பெரும் கல்வி இருந்தது; அதை எப்படிப் பயன்படுத்தினார்கள் என்பதே அவர்களை அசுரர் ஆக்கியது. அருள் பொதுவானது; அதை எதற்குப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பது நம் பொறுப்பு.

Explanation

In this verse Kambar unrolls a great list: above, the gods and the Three; in the middle, the sages; even the danavas, enemies of the gods; and then 'every other living being'. Knowledge is no one's private property. Good or wicked, high or low, all who learn, learn by her grace.

There is a fine point too: 'gnaanam purikindradhe', they practise wisdom. It is not only receiving knowledge but living by it. The asuras too had great learning; what they did with it is what made them asuras. Her grace is given to all; what we use it for is our own responsibility.

மகாபாரதம், ஆதி பர்வம்

சுக்கிராச்சாரியாரிடம் கற்ற கசன்

மகாபாரதத்தின் ஆதி பர்வத்திலிருந்து. தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த போரில், அசுரர்களின் குரு சுக்கிராச்சாரியார் இறந்தவர்களை உயிர்ப்பிக்கும் "சஞ்சீவினி" வித்தையால் இறந்த அசுரர்களை எழுப்பிக்கொண்டிருந்தார். தேவர்களின் குரு பிரகஸ்பதியிடம் அந்த வித்தை இல்லை. எனவே தேவர்கள் பிரகஸ்பதியின் மகன் கசனை சுக்கிரரிடம் சீடனாக அனுப்பினர்.

சுக்கிரர் தேவர் மகன் என்று தெரிந்தும் அவனைச் சீடனாக ஏற்றார். கற்க வருபவனைத் திருப்பி அனுப்புவது குருவுக்கு அழகல்ல. அசுரர்கள் கசனை மீண்டும் மீண்டும் கொன்றனர்; ஒருமுறை அவனைச் சாம்பலாக்கி மதுவில் கலந்து சுக்கிரருக்கே கொடுத்தனர். சுக்கிரரின் மகள் தேவயானியின் வேண்டுதலால், சுக்கிரர் தம் வயிற்றுக்குள் இருந்த கசனுக்கே சஞ்சீவினியைக் கற்பித்தார். கசன் அவர் வயிற்றைப் பிளந்து வெளிவந்து, அதே வித்தையால் குருவை உயிர்ப்பித்தான்.

அறிவு தேவருக்கும் அசுரருக்கும் பொதுவானது என்பதை இந்தக் கதை காட்டுகிறது. அசுரகுரு தேவர் மகனுக்கும் கற்பித்தார்; சீடன் கற்றதைக் கொண்டு முதலில் குருவையே காப்பாற்றினான். "யாவரும் ஏனைய எல்லா உயிரும் அருள் கொண்டு ஞானம் புரிகின்றதே".

Mahabharata, Adi Parva

Kacha, Pupil of the Asuras' Teacher

From the Adi Parva of the Mahabharata. In the war between the gods and the asuras, Shukracharya, teacher of the asuras, kept raising the fallen asuras to life with the Sanjivani, the art of reviving the dead. Brihaspati, teacher of the gods, did not have it. So the gods sent Brihaspati's son Kacha to Shukra as a pupil.

Shukra knew the boy was a son of the gods, yet he accepted him. A true teacher does not turn away one who comes to learn. The asuras killed Kacha again and again; once they burned him, mixed his ashes into wine and gave it to Shukra himself to drink. At the plea of his daughter Devayani, Shukra taught the Sanjivani to Kacha while Kacha was still inside his body. Kacha burst out, and with that same art brought his teacher back to life.

The story shows that knowledge belongs to gods and asuras alike. The asuras' teacher taught the gods' son, and the pupil used what he had learned first of all to save his teacher. 'All living beings practise wisdom by her grace.'

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் கற்றதை யாருடைய நலனுக்காகப் பயன்படுத்துகிறீர்கள்? அதைக் கற்றுத் தந்தவர்களுக்கு அது பயன்பட்டிருக்கிறதா?

To reflect on

Whose good do you use your learning for? Has it ever served those who taught it to you?