Kural 813 · உறுவது சீர்தூக்கும் நட்பும் பெறுவது

வட்டிக்கடை நண்பர்

தேனி அருகே ஒரு சிற்றூரில் பழனிச்சாமி என்ற விவசாயி பொங்கல் திருவிழாவுக்குத் தம் வயலில் விளைந்த நெல்லை விற்று கடன் அடைக்கப் பார்த்தார். அந்த ஆண்டு மழை குறைந்து பயிர் சரியாக விளையவில்லை. கடன் தொகை பெரிதாகியது. அவரது வீட்டுக்கு அடிக்கடி வந்து பழகும் மணிவண்ணன் என்பவர் வட்டிக்கடை நடத்தி வந்தார்.

மணிவண்ணன் பழனிச்சாமியிடம் மிகுந்த அன்பு காட்டினார். "அண்ணா, உங்களுக்கு என்ன வேண்டுமானாலும் கேளுங்கள்; நாம் தோழர்கள்" என்றார். பொங்கலுக்கு இனிப்புப் பண்டங்களை வீட்டுக்குக் கொண்டு வந்தார். பழனிச்சாமியின் குழந்தைகளுக்குப் புத்தாடை வாங்கிக் கொடுத்தார். பழனிச்சாமி அவரை உண்மையான நண்பர் என்று நம்பினார்.

பின்னர் மணிவண்ணன் பழனிச்சாமிக்கு அதிக வட்டியில் கடன் கொடுத்தார். "நண்பனுக்குத்தானே, கவலைப்படாதீர்கள்" என்று சொல்லிக் கையெழுத்து வாங்கிக்கொண்டார். வயலின் ஆவணத்தையும் அடமானமாகக் கேட்டார். பழனிச்சாமி தயங்கினார். ஆனால் மணிவண்ணனின் அன்பான சொற்கள் அவர் தயக்கத்தைக் கரைத்தன.

மணிவண்ணன் பின்னாளில் ஊரில் பெரிய மனிதனாகத் திகழ்ந்தாலும் அவன் வீட்டுக்கு விருந்தாளிகள் அதிகம் வருவதில்லை. எல்லோருக்கும் அவன் அன்பின் பின்னால் உள்ள கணக்கு தெரிந்திருந்தது. அவன் மகன் தந்தையின் பெயரால் அவமானம் அடைந்து வேறு ஊருக்குச் சென்றான் என்றும் சொல்வர். அதிக வட்டிக்காக இழந்தது நட்பின் நற்பெயரை.

அடுத்த ஆண்டும் பயிர் சரியாக விளையவில்லை. கடனைத் திருப்பிக் கொடுக்க முடியாத நிலையில் மணிவண்ணன் முகம் மாறியது. "நாம் நண்பர்கள் தான்; ஆனால் வணிகம் வணிகம்" என்றார். வயல் அவர் கைக்குச் சென்றது. பழனிச்சாமி வெறுங்கையுடன் நின்றார்.

பழனிச்சாமி தம் வயலை மீட்ட பிறகு, முதல் அறுவடையில் ஒரு பகுதியை அவருக்கு உதவிய கோயில் அறக்கட்டளைக்குக் கொடுத்தார். மணிவண்ணனுக்குக் கடனின் மீதிப்பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்து, அவன் முகத்தைக் கூடப் பார்க்காமல் வணங்கிச் சென்றார். அன்பு என்ற பெயரில் வந்த கணக்குகளுக்கு அவர் தந்த பதில் அது.

ஊரில் ஒரு பெரியவர் இதனைக் கேட்டு அவரிடம் வந்து, "தம்பி, எடை போடும் நட்புக்கும் கள்வனுக்கும் வேறுபாடு இல்லை என்று வள்ளுவர் சொன்னது இதற்குத்தான்" என்றார். பழனிச்சாமி பின்னர் கோயில் அறக்கட்டளையின் உதவியோடு நிலத்தை மீட்டார். ஆனால் அந்த நிகழ்ச்சி அவருக்கு வாழ்க்கையின் பெரிய பாடமாகியது. நட்பு என்ற பெயரில் வரும் அனைவரையும் நம்பக் கூடாது என்று அவர் தம் பிள்ளைகளுக்குச் சொன்னார்.

The Moneylender Friend

In a small town near Theni, a farmer named Palanisamy hoped to sell the paddy from his fields for the Pongal festival and clear his debts. That year the rain was low and the crop did not grow well. The debt grew large. A man named Manivannan, who often came to his house and mixed freely, ran a moneylending shop.

Manivannan showed Palanisamy great affection. "Brother, ask for whatever you need; we are comrades," he said. For Pongal he brought sweets to the house. He bought new clothes for Palanisamy's children. Palanisamy believed him to be a true friend.

Later Manivannan lent Palanisamy money at a high interest. "It is for a friend, so do not worry," he said, and took his signature. He also asked for the deed of the field as security. Palanisamy hesitated, but Manivannan's loving words melted his hesitation.

The next year too the crop failed. When Palanisamy could not repay, Manivannan's face changed. "We are friends, but business is business," he said. The field passed into his hands. Palanisamy was left empty-handed.

An elder in the town heard of this, came to him and said, "Son, this is why Valluvar said there is no difference between a friendship that weighs gain and a thief." Palanisamy later recovered the land with the help of the temple trust. But the event became a great lesson for him. He told his children not to trust everyone who comes in the name of friendship.