Nalvazhi 9 · ஆற்றுப் பெருக்கற் றடிசுடுமந் நாளுமவ்வாறு

பாடல் 9 · நல்வழி · ஔவையார்

ஆற்றுப் பெருக்கற் றடிசுடுமந் நாளுமவ்வாறுஊற்றுப் பெருக்கால் உலகூட்டும் - ஏற்றவர்க்குநல்ல குடிபிறந்தார் நல்கூர்ந்தார் ஆனாலும்இல்லை என மாட்டார் இசைந்து

Aarrup perukkar ratisutuman naalumavvaaru / Oorrup perukkaal ulakoottum - aerravarkku / Nalla kutipiranthaar nalkoornthaar aanaalum / Illai ena maattaar isainthu

பொருள்

ஆற்று வெள்ளம் வற்றி மணல் காலைச் சுடும் நாளிலும் அந்த ஆறு ஊற்று நீரால் உலகுக்கு உணவளிக்கும்; அதுபோல் நற்குடியில் பிறந்தவர் வறுமையுற்றாலும் இரப்பவர்க்கு "இல்லை" என்று சொல்லார்.

Meaning

Even when the river runs dry and the sand burns the feet, it still feeds the world from its springs. So too those born in good families, though they fall into poverty, will never say "no" to one who asks.

சொற்பொருள் Word by word

ஆற்றுப் பெருக்கு அற்று: when the river's flood has gone
அடி சுடும் அந்நாளும்: even on days when the sand burns the feet
அவ்வாறு: that same river
ஊற்றுப் பெருக்கால்: by the flow of its springs
உலகு ஊட்டும்: feeds the world
ஏற்றவர்க்கு: to those who come asking
நல்ல குடி பிறந்தார்: those born in good families
நல்கூர்ந்தார் ஆனாலும்: even if they become poor
இல்லை என மாட்டார்: will not say 'no'
இசைந்து: but give willingly

விளக்கம்

கோடையில் ஆற்றில் வெள்ளம் வற்றி, மணல் காலைச் சுடும் நாட்களிலும் அதே ஆறு தன் ஊற்றுகளால் உலகுக்கு நீர் தருகிறது. மணலைத் தோண்டினால் ஊற்று நீர் சுரக்கும். அதுபோல நல்ல குடியில் பிறந்தவர்கள் வறுமையில் விழுந்தாலும், கேட்டு வந்தவர்க்கு “இல்லை” என்று சொல்ல மாட்டார்கள்; மனமுவந்து தருவார்கள்.

கொடை செல்வத்தின் அளவைப் பொறுத்தது அல்ல; உள்ளத்தின் ஊற்றைப் பொறுத்தது. மேலே வறண்டு தெரிந்தாலும், உள்ளே அன்பின் ஊற்று இருந்தால் கொடை நிற்பதில்லை.

“நல்ல குடி” என்பது இங்கே பணக்காரக் குடும்பம் அல்ல; நற்பண்பு வேரூன்றிய குடும்பம்.

Explanation

In summer, when the river's flood has dried up and the sand burns the feet, the same river still gives water to the world from its springs; dig into the sand and the water wells up. In the same way, those born into good families, even when they fall into poverty, will never say 'no' to someone who comes asking. They give willingly.

Giving does not depend on the size of one's wealth but on the spring within. Even if the surface looks dry, a heart with a spring of kindness never stops giving.

A 'good family' here does not mean a rich one. It means a family where good character has taken root.

மகாபாரதம், அசுவமேதிக பர்வம்

பொன் கீரி

மகாபாரதம், அசுவமேதிக பர்வத்திலிருந்து. தருமர் நடத்திய அசுவமேத வேள்வி முடிந்ததும், உடலின் ஒரு பாதி பொன்னாக இருந்த ஒரு கீரி அங்கே வந்து மண்ணில் புரண்டது. பின் “இந்த வேள்வி, குருக்ஷேத்திரத்தில் ஓர் ஏழை அந்தணன் கொடுத்த ஒரு பிடி மாவுக்கு ஈடாகாது” என்றது.

அது சொன்ன கதை இது: பஞ்சக் காலம். வயலில் சிந்திய தானியங்களைப் பொறுக்கி வாழ்ந்த ஓர் அந்தணக் குடும்பம், பல நாள் பட்டினிக்குப் பின் கொஞ்சம் மாவு பெற்று நான்கு பங்காகப் பிரித்தது. உண்ண அமர்ந்தபோது பசித்த விருந்தினர் ஒருவர் வந்தார். அந்தணன் தன் பங்கைக் கொடுத்தான். விருந்தினரின் பசி தீரவில்லை. மனைவி தன் பங்கைக் கொடுத்தாள்; பின் மகன், பின் மருமகள். யாரும் “இல்லை” என்று சொல்லவில்லை.

அந்த விருந்தினர் தர்மதேவனே என்று வெளிப்பட்டு அவர்களை வாழ்த்தினார். அங்கே சிந்திய மாவில் புரண்டதால் கீரியின் உடலில் பாதி பொன்னானது. மீதிப் பாதியும் பொன்னாகும் என்று அது பல வேள்விகளுக்குச் சென்று புரண்டது; எங்கும் அது நிகழவில்லை.

வற்றிய ஆற்றின் ஊற்றுபோல, வறுமையிலும் அந்தக் குடும்பத்தின் கொடை வற்றவில்லை.

Mahabharata, Ashvamedhika Parva

The Golden Mongoose

From the Mahabharata, Ashvamedhika Parva. When Yudhishthira's horse sacrifice was over, a mongoose with one half of its body golden came and rolled on the ground there. Then it said, 'This sacrifice does not equal a handful of flour given by a poor brahmin of Kurukshetra.'

This was its story. There was a famine. A brahmin family that lived by gleaning grain left in the fields got a little barley flour after days of hunger and divided it into four shares. As they sat down to eat, a hungry guest arrived. The brahmin gave his share, but the guest was still hungry. His wife gave hers, then their son, then their daughter-in-law. Not one of them said 'no'.

The guest revealed himself as Dharma and blessed them. The mongoose rolled in the flour that had spilled there, and half its body turned to gold. Hoping the other half would turn golden too, it went from sacrifice to sacrifice rolling on the ground, but it never happened again.

Like the spring under a dry riverbed, that family's giving did not dry up even in poverty.

சிந்தனைக்கு

உங்களிடம் குறைவாக இருந்த காலத்தில் நீங்கள் கொடுத்த ஏதாவது நினைவில் இருக்கிறதா? அப்போது உங்கள் மனம் எப்படி இருந்தது?

To reflect on

Do you remember giving something at a time when you had little yourself? How did it feel?