Kural 148 · பிறன்மனை நோக்காத பேராண்மை சான்றோர்க்கு

அர்ஜுனனும் ஊர்வசியும்

இது மகாபாரதத்தின் வன பர்வத்தில் வரும் கதை. வனவாசத்தின்போது அர்ஜுனன் சிவனிடம் பாசுபதாஸ்திரம் பெற்றபின், இந்திரனின் அழைப்பில் தேவலோகம் சென்றான். அங்கு இந்திரனுடைய அரண்மனையில் தங்கி, சித்திரசேனன் என்ற கந்தர்வனிடம் இசையும் நடனமும் கற்றான். தேவர்கள் அவனை உபசரித்தனர். அவன் இந்திரனின் மகன் என்பதால் இந்திர சபையில் அவனுக்கு உயர்ந்த ஆசனம் தரப்பட்டது.

ஒருநாள் இந்திரன் அர்ஜுனனின் ஆற்றலை மதித்து அவனை மகிழ்விக்க எண்ணி, தேவலோக நடனமங்கை ஊர்வசியை அனுப்பினான். ஊர்வசி மிகவும் அழகானவள். இரவில் அர்ஜுனனின் அறைக்கு அவள் அலங்காரங்களுடன் வந்தாள். "உம்மை நான் விரும்புகிறேன். இந்திரனும் இதற்கு உடன்பட்டார்" என்றாள்.

அர்ஜுனன் எழுந்து நின்று அவளை வணங்கினான். "தேவி, நீங்கள் எங்கள் குருவம்சத்தின் முன்னோர் புரூரவனின் மனைவி. அதனால் எங்கள் குலத்தின் தாய் போன்றவர். குந்தி, மாத்ரி, இந்திராணி ஆகியோரைப் போலவே நீங்களும் எனக்கு வணக்கத்துக்குரிய தாய்" என்றான். ஊர்வசி கோபமடைந்தாள். "தேவ மங்கையர் தவம் செய்தவர் அல்லர்; இங்கு வருபவர் எவரும் எங்களை ஏற்றுக்கொள்வது மரபு. நீங்கள் என்னை அவமதித்தீர்கள்" என்று சீறினாள்.

அர்ஜுனன் தன் நிலையிலிருந்து மாறவில்லை. பணிவோடு, ஆனால் உறுதியாக மறுத்தான். ஊர்வசி சினத்தால், "நீ பெண்கள் நடுவே ஆண்மையற்றவனாக ஒரு வருடம் வாழ்வாய்" என்று சாபம் இட்டாள். இச்சாபம் அர்ஜுனனுக்குத் துன்பம் தந்தாலும், இந்திரன் அதனை ஒரு ஆண்டு அஞ்ஞாதவாசத்தின்போது மட்டும் செயல்படும்படி மென்மையாக்கினான் என்று மரபு சொல்கிறது. அதனால் விராட நாட்டில் பிருகன்னளை என்ற வேடத்தில் அர்ஜுனன் வாழ்ந்தான்.

அர்ஜுனன் இந்தச் செயலால் இழந்ததும் உண்டு; பெற்றதும் உண்டு. சாபம் அவனுக்குச் சிரமம் தந்தாலும், அதே சாபம் அஞ்ஞாதவாசத்தின்போது அவனுக்குப் பாதுகாப்பான வேடமாகப் பயன்பட்டது. விராட நாட்டு அரசியின் அந்தப்புரத்தில் இளவரசி உத்தரைக்கு நடனம் கற்பிக்கும் பிருகன்னளையாக அவன் இருந்தான். அங்கும் அவன் ஒழுக்கம் குன்றவில்லை. உத்தரையை மகளாகவே பார்த்து, பின்னர் அவளை மருமகளாக, அபிமன்யுவின் மனைவியாக ஏற்றான். அவன் வாழ்வு முழுவதும் எல்லையைக் காத்த அந்த நெறி இதிலும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

சாபத்தையும் துன்பத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டு, பேராண்மையுடன் தன் ஒழுக்கத்தைக் காத்த அர்ஜுனன் வீரத்தால் மட்டுமல்ல, அடக்கத்தாலும் பாண்டவர்களில் சிறந்தவனாக விளங்குகிறான்.

Arjuna and Urvashi

This story comes from the Vana Parva of the Mahabharata. During the exile, after winning the Pashupata weapon from Shiva, Arjuna went to heaven at Indra's invitation. He stayed in Indra's palace and learnt music and dance from the gandharva Chitrasena. The gods honoured him, and as Indra's son he was given a high seat in Indra's assembly.

One day Indra, wishing to please Arjuna, sent the celestial dancer Urvashi to him. Urvashi was exceedingly beautiful. At night she came to Arjuna's chamber adorned. "I desire you. Indra has agreed to this," she said.

Arjuna rose, bowed to her and said, "Lady, you were the wife of Pururavas, the ancestor of our Kuru line. So you are like a mother of our family. Like Kunti, Madri and Indrani, you are a mother worthy of my reverence." Urvashi became furious. "Celestial women are not bound by austerities; it is the custom that whoever comes here accepts us. You have insulted me."

Arjuna did not change his stand. Humbly but firmly he refused. In her anger Urvashi cursed him: "You will live for a year among women, unmanly." The curse brought him distress, but tradition says Indra softened it so that it would take effect only during the year of incognito. So in Virata's kingdom Arjuna lived disguised as Brihannala.

Accepting the curse and its pain, Arjuna kept his conduct with great manliness. He stands out among the Pandavas not only by valour but by restraint.