கீசகன்
இது மகாபாரதத்தின் விராட பர்வத்தில் வரும் கீசகன் கதை. பாண்டவர்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டு வனவாசத்தை முடித்து, ஒரு ஆண்டு அஞ்ஞாதவாசம் செய்தனர். அந்த ஆண்டு அவர்கள் விராட மன்னனின் அரண்மனையில் வெவ்வேறு வேடங்களில் வாழ்ந்தனர். திரௌபதி சைரந்திரி என்ற பெயரில் அரசி சுதேஷ்ணையின் பணிப்பெண்ணாக இருந்தாள்.
அரசியின் தம்பியும் படைத்தலைவனுமான கீசகன் மிகுந்த வலிமை உடையவன். அவன் ஒருநாள் சைரந்திரியைக் கண்டு மயங்கினான். "இந்த வேலையாள் என் கைக்கு எளிதில் வருவாள்" என்று நினைத்தான். சுதேஷ்ணையின் உதவியைக் கொண்டு அவளை அணுகினான். சைரந்திரி அவனை உறுதியாக மறுத்தாள். "என் கணவர்கள் காந்தருவர்கள்; அவர்கள் உன்னை அழித்துவிடுவார்கள்" என்று எச்சரித்தாள். கீசகன் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை.
ஒருநாள் அரசவையில் அவன் அவளை அவமதித்துக் காலால் உதைத்தான். அந்த அவையில் இருந்த யுதிஷ்டிரனும் பீமனும் தங்கள் அடையாளத்தை வெளிக்காட்ட முடியாமல் சினத்தை அடக்கிக் கொண்டனர். இரவில் திரௌபதி பீமனிடம் சென்று நடந்ததைச் சொன்னாள். பீமன் ஒரு திட்டம் வகுத்தான்.
அடுத்த நாள் திரௌபதி கீசகனிடம் இரவு நாட்டியசாலையில் சந்திக்கலாம் என்று சொன்னாள். கீசகன் மகிழ்ந்து அங்கே சென்றான். இருட்டில் பீமன் காத்திருந்தான். இருவருக்கும் கடும் மோதல் நடந்தது. கீசகன் அங்கேயே இறந்தான் என்று பாரதம் சொல்கிறது. மறுநாள் மக்கள் அவன் உடல் கோரமாக உருக்குலைந்து கிடப்பதைக் கண்டு அஞ்சினர்.
கீசகனை எச்சரித்தவர்கள் பலர் இருந்தனர். சைரந்திரி தானே அவனுக்கு அபாயம் இருப்பதைச் சொன்னாள். அரசவையில் இருந்த பெரியோர் அவன் செயலை எதிர்த்தனர். ஆனால் தன் வலிமையில் நம்பிக்கை கொண்டவன் எந்த அறிவுரையையும் கேட்கவில்லை. வலிமை இருப்பதால் எதையும் செய்யலாம் என்ற எண்ணமே அவன் வீழ்ச்சியின் வித்து. அவன் இறந்த செய்தி பரவியபோது நகரத்தினர் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டனர் என்று கதை சொல்கிறது. அதாவது அவன் பதவியால் வந்த அச்சம் மறைந்து, அவன் செய்த பழி மட்டும் எஞ்சியது.
இதுவே அவன் கதையின் முடிவு.
கீசகன் பெரிய வீரன்; படைத்தலைவன்; அரசியின் தம்பி. ஆனால் 'எளிது' என்று எண்ணி ஒரு பெண்ணின் ஒழுக்கத்தை மீற முயன்றதால் தன் உயிரையும் பெயரையும் இழந்தான். இன்றும் அவன் பெயர் பழியுடன் நினைக்கப்படுகிறது.