விதுரரின் அறிவுரை
இது மகாபாரதத்தின் உத்யோக பர்வத்தில் வரும் விதுர நீதிப் பகுதியிலும் சபா பர்வத்திலும் சொல்லப்படும் ஒரு காட்சி. இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் பாண்டவர்கள் அடைந்த செழிப்பையும் ராஜசூய யாகத்தின் புகழையும் கண்டு திரும்பிய துரியோதனன் அத்தினாபுரத்தில் மனம் கொதித்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் தன் தந்தை திருதராஷ்டிரனிடம், "பாண்டவர்களின் செல்வத்தைக் கண்ட என் கண்கள் எரிகின்றன. அவர்களை எப்படியாவது வீழ்த்த வேண்டும்" என்று புலம்பினான். சகுனி சூதாட்டத்தால் அவர்களை வெல்லலாம் என்று ஆலோசனை கூறினான்.
அமைச்சரும் திருதராஷ்டிரனின் தம்பியுமாகிய விதுரர் இதை அறிந்து மிகவும் கவலைப்பட்டார். அவர் திருதராஷ்டிரனிடம் சென்று, "அரசே, இந்தச் சூதாட்டம் நம் குலத்தை அழிக்கும். பொறாமையால் தூண்டப்பட்ட இந்தத் தீர்மானம் அறத்துக்கு மாறானது. அதனால் வரும் ஏதம் மிகப் பெரிது" என்றார். அவர் துரியோதனனிடமும் நேரடியாகப் பேசினார்: "நீ நல்ல நிலையில் இருக்கிறாய்; ஏன் பிறருடைய செல்வத்தைக் கண்டு எரிகிறாய்? அந்தப் பொறாமையே உன்னை அழிக்கும்."
விதுரர் தமது புகழ்பெற்ற நீதி உரையையும் வழங்கினார். "தீயவர்களின் ஆலோசனையைக் கேட்டு அறம் தவறுபவன் பின்னர் வருந்துவான். சினத்தாலும் பொறாமையாலும் செய்யும் செயல்கள் தம்மை எரிக்கும் தீயாகத் திரும்பி வரும்" என்றார். ஆனால் திருதராஷ்டிரன் மகனின் பாசத்தால் விதுரரின் அறிவுரையை ஏற்கவில்லை.
சூதாட்டம் நடந்தது. பாண்டவர்கள் தோற்றனர். பாஞ்சாலி சபையில் அவமானப்பட்டாள். விதுரர் சபையிலேயே அதை எதிர்த்தார். அந்தச் செயலின் விளைவுகளை அவர் முன்கூட்டியே அறிந்திருந்ததால் தீச்செயல்களில் அவர் எப்போதும் பங்குகொள்ளவில்லை.
விதுரரின் நிலை எளிதல்ல. அரசனுக்கு எதிராகப் பேசினால் தம் பதவி போகலாம் என்பது அவருக்குத் தெரியும். ஆனால் அறத்தைக் கூறுவதே தம் கடமை என்று கருதி அவர் அஞ்சாமல் பேசினார். பொறாமையால் வரும் துன்பத்தை அறிந்தவர் அதனைப் பிறருக்குக் கூற முன்வருவதும் அறிவின் இன்னொரு பக்கம்.
விதுரர் சொன்னதை ஏற்றிருந்தால் பாரதப் போரே தவிர்க்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று பலரும் கருதுகின்றனர். ஒரு நல்ல அறிவுரையைக் கேட்கும் பணிவும் பொறாமையைத் தவிர்க்கும் பண்பின் ஒரு பகுதிதான்.
இறுதியில் குருக்ஷேத்திரப் போரில் துரியோதனனும் அவன் சகோதரர்களும் அழிந்தனர். விதுரர் கூறிய எச்சரிக்கை அப்படியே நடந்தது. பொறாமையால் வரும் செயல்களின் தீமையை அறிந்தவர் அவற்றைச் செய்யமாட்டார் என்பதற்கு விதுரர் வாழ்க்கை எடுத்துக்காட்டாக நிற்கிறது.