Kural 168 · அழுக்காறு எனஒரு பாவி திருச்செற்றுத்

இரண்யகசிபுவின் பொறாமை

இது பாகவத புராணத்தில் சொல்லப்படும் இரண்யகசிபுவின் கதை. இரண்யகசிபு அசுரர்களின் அரசன். அவனது தம்பி இரண்யாட்சனை திருமால் வராக அவதாரத்தில் கொன்றார். அதனால் இரண்யகசிபுவுக்குத் திருமால் மேல் பகை. அவன் தவம் செய்து பிரம்மாவிடமிருந்து வரம் பெற்றான்: அவனை மனிதரோ விலங்கோ, பகலிலோ இரவிலோ, வீட்டுக்குள்ளோ வெளியிலோ, ஆயுதத்தாலோ கொல்ல முடியாது என்பது அந்த வரம். இந்த வரத்தால் அவன் மூவுலகையும் வென்று தேவர்களை நடுங்கச் செய்தான்.

இரண்யகசிபு தானே கடவுள் என்று அறிவித்தான். உலகில் யாரும் திருமாலை வணங்கக் கூடாது என்று ஆணையிட்டான். எல்லோரும் தன்னையே வணங்க வேண்டும் என்று விரும்பினான். வேறு ஒருவருக்கு வழிபாடு கிடைப்பதைப் பொறுக்க முடியாத அவனது மனம் பொறாமையால் எரிந்தது. திருமாலுக்காக வேள்வி நடப்பதைக் கண்டாலும், அவருக்குக் கோயில் எழுவதைக் கண்டாலும் அவன் கொதித்தான்.

அந்தப் பொறாமையின் உச்சமாக அவன் மகன் பிரகலாதனே திருமாலை வணங்கியதைக் கண்டு அவன் சினத்தால் பைத்தியமானான். மகனைக் கொல்லப் பல வழிகளை முயன்றான். ஆனால் அவை எதுவும் பலிக்கவில்லை. இறுதியில் ஒரு தூணைக் காட்டி, "இதில் உன் திருமால் இருக்கிறானா?" என்று ஏளனமாகக் கேட்டு, அந்தத் தூணை உதைத்தான்.

தூணிலிருந்து நரசிம்ம வடிவில் திருமால் தோன்றினார். அது மனிதனும் அல்ல, விலங்கும் அல்ல; அந்தி வேளை பகலும் இரவும் அல்ல; வாசற்படி வீட்டுக்குள்ளும் அல்ல, வெளியிலும் அல்ல; நகங்கள் ஆயுதமும் அல்ல. இவ்வாறு வரத்தின் எல்லா நிபந்தனைகளுக்கும் உட்படாமல் இரண்யகசிபுவை மடியில் கிடத்தி நகங்களால் கிழித்தார்.

நரசிம்மனின் தோற்றம் அச்சம் தருவதாக இருந்தாலும் அவர் பிரகலாதனிடம் மென்மையாகவே நடந்து கொண்டார். இரண்யகசிபுவின் அழிவுக்குப் பிறகு பிரகலாதனை அரியணையில் அமர்த்தினார். இதனால் பொறாமையால் எரிந்த தந்தை அழிந்தான்; பணிவும் பக்தியும் உடைய மகன் ஆட்சி பெற்றான். ஒரே குடும்பத்தில் இரு வேறு மனப்பான்மைகள் இரு வேறு முடிவுகளைத் தந்தன. செல்வத்தையும் ஆற்றலையும் வரங்களையும் பெற்றிருந்தும், ஒரு தீய உணர்வு அவற்றையெல்லாம் பயனற்றதாக்கியது என்பதே இங்கு கற்கும் பாடம். அசுர அரசனின் பெருமை முழுவதும் ஒரே நாளில் சரிந்தது. தன் செல்வம் எவ்வளவு உயர்ந்ததாக இருந்தாலும் பொறாமை அதன் அடியில் உள்ள ஆதாரத்தை அரித்துவிடும்.

மூவுலகின் அரசனாக இருந்தவன் ஒரு பொறாமையால் தன் செல்வத்தையும் மகனையும் உயிரையும் இழந்தான். அவன் பொறாமை அவனைத் தீயுழியில் தள்ளியது என்பதை இந்தக் கதை காட்டுகிறது.

Hiranyakashipu's Envy

This is the story of Hiranyakashipu from the Bhagavata Purana. Hiranyakashipu was king of the asuras. His brother Hiranyaksha had been slain by Vishnu in the Varaha incarnation, and thus Hiranyakashipu hated Vishnu. He performed austerities and got a boon from Brahma: he could not be killed by man or beast, by day or night, indoors or outdoors, or by any weapon. With this boon he conquered the three worlds and made the devas tremble.

Hiranyakashipu declared that he himself was God. He ordered that no one in the world should worship Vishnu. He wanted everyone to worship him alone. His mind burned with envy that another should receive worship. He boiled to see sacrifices for Vishnu or temples rising for him.

At the height of this envy, he went wild with rage when his own son Prahlada worshipped Vishnu. He tried many ways to kill his son, none of which succeeded. At last, pointing to a pillar, he asked mockingly, "Is your Vishnu in this?" and kicked the pillar.

From the pillar Vishnu emerged as Narasimha. He was neither man nor beast; the twilight hour was neither day nor night; the threshold was neither indoors nor outdoors; his claws were not weapons. Thus without breaking any condition of the boon, he laid Hiranyakashipu on his lap and tore him apart with his claws.

The king of the three worlds lost his wealth, his son and his life through a single envy. The story shows that envy drove him into the evil abyss.