சலங்காணும் வேந்தர் தமக்கு மஞ்சார் யமன் சண்டைக்கஞ்சார்துலங்கா நரகக் குழியணு கார்துட்ட நோயணுகார்கலங்கார் புலிக்குங் கரடிக்கும் யானைக்குங் கந்தனன்னூல்அலங்கார நூற்று ளொருகவி தான் கற்றறிந்தவரே.
Salangkaanum vaenthar thamakku manjaar yaman santaikkanjaar / Thulangkaa narakak kuzhiyanu kaarthutta noayanukaar / Kalangkaar pulikkung karatikkum yaanaikkung kanthanannool / Alangkaara noorru lorukavi thaan karrarinthavarae.
சினம் கொண்ட அரசர்களுக்கும் அஞ்சமாட்டார்கள்; எமனோடு சண்டைக்கும் அஞ்சமாட்டார்கள்; ஒளியற்ற நரகக் குழியை அணுகமாட்டார்கள்; கொடிய நோய் அவர்களை அணுகாது; புலிக்கும் கரடிக்கும் யானைக்கும் கலங்கமாட்டார்கள்: கந்தனின் நல்ல நூலான இந்த அலங்கார நூற்றில் ஒரு பாடலையாவது கற்று அறிந்தவர்கள்.
They do not fear angry kings; they do not fear battle with Yama; they do not come near the lightless pit of hell; cruel disease does not come near them; they are not shaken by tiger, bear or elephant: those who have learned and understood even one verse of this Alankaram hundred, the good book of Kanda.
நூலின் இறுதியில் வரும் பயன் கூறும் பாடல் இது. ஒரு பாடலைக் கற்றாலே அச்சம் நீங்கும் என்கிறார். இன்றும் பலர் 'நாள் என் செயும்' போன்ற அலங்காரப் பாடல்களைத் துணிவுக்காக மனப்பாடம் செய்கின்றனர்.
This is the verse at the end of the work telling its fruit. Learning even one verse removes fear, it says. Even today many memorise Alankaram verses like 'Naal en seyyum' for courage.
சைவத்துக்குத் திரும்பிய திருநாவுக்கரசரைப் பல்லவ மன்னன் பல வழிகளில் தண்டித்தான்: சுண்ணாம்புக் காளவாயில் அடைத்தான், நஞ்சு கலந்த உணவு தந்தான், மதயானையை ஏவினான். யானை வந்தபோது அப்பர் 'சுண்ணவெண் சந்தனச் சாந்தும்' என்று பதிகம் பாடினார்; 'அஞ்சுவது யாதொன்றும் இல்லை' என்றார். யானை அவரை வலம் வந்து வணங்கிச் சென்றது. இறுதியில் கல்லில் கட்டிக் கடலில் எறிந்தனர்; 'நமச்சிவாய' என்று பாட, கல் தெப்பமாக மிதந்தது. அரசனுக்கும் யானைக்கும் அஞ்சாதவர் அவர்.
When Thirunavukkarasar returned to Shaivism, the Pallava king punished him in many ways: shut him in a lime kiln, fed him poisoned food, set a mad elephant on him. As the elephant came, Appar sang 'Sunna ven santhana saanthum', declaring 'there is nothing to fear'. The elephant circled him, bowed and left. At last they tied him to a stone and threw him into the sea; as he sang 'Namasivaya', the stone floated like a raft. He feared neither king nor elephant.
அலங்காரத்தில் நீங்கள் மனப்பாடம் செய்ய விரும்பும் ஒரு பாடல் எது?
Which Alankaram verse would you like to learn by heart?