கதிதனை யொன்றையுங் காண்கின்றி லேன் கந்த வேல்முருகாநதிதனை யன்னபொய் வாழ்விலன் பாய்நரம் பாற்பொதிந்தபொதிதனை யுங்கொண்டு திண்டாடு மாறெனைப் போதவிட்டவிதிதனை நொந்துநொந் திங்கேயென் றன்மனம் வேகின்றதே.
Kathithanai yonraiyung kaankinri laen kantha vaelmurukaa / Nathithanai yannapoy vaazhvilan paaynaram paarpothintha / Pothithanai yungkontu thintaatu maarenaip poathavitta / Vithithanai nonthunon thingkaeyen ranmanam vaekinrathae.
கந்தா, வேல் முருகா! கதி என்று ஒன்றையும் காண்கிறேன் இல்லை. நதி போல ஓடும் பொய் வாழ்வில் அன்பு கொண்டு, நரம்பால் கட்டிய இந்த உடல் மூட்டையையும் சுமந்து திண்டாடும்படி என்னை அனுப்பிய விதியை நொந்து நொந்து இங்கே என் மனம் வேகிறது.
O Kanda, Muruga of the spear! I see no refuge at all. Loving this false life that runs on like a river, my mind burns here, cursing again and again the fate that sent me out to stagger under this bundle of a body tied up with sinews.
இது ஞானியின் உறுதி அல்ல; துயரத்தில் இருக்கும் மனிதனின் உண்மையான புலம்பல். அருணகிரிநாதர் தம் இருண்ட கணங்களையும் மறைக்கவில்லை. அந்த நேர்மையே நம்மை அவரோடு இணைக்கிறது; புலம்பலும் முருகனிடம்தான்.
This is not a sage's certainty but the honest lament of a suffering man. Arunagirinathar does not hide his dark moments. That honesty connects us to him; and even the lament is addressed to Murugan.
மன்னன் யயாதி முனிவரின் சாபத்தால் இளமையிலேயே முதுமை அடைந்தான். தன் மகன் புருவிடம் இளமையைக் கடன் வாங்கி ஆயிரம் ஆண்டுகள் இன்பம் அனுபவித்தான். இறுதியில் அவன் உணர்ந்தான்: "நெருப்பில் நெய் ஊற்றினால் அது அணையாது, மேலும் எரியும்; ஆசையும் அனுபவிப்பதால் அடங்காது." மகனுக்கு இளமையைத் திருப்பிக் கொடுத்துக் காட்டுக்குச் சென்று தவம் செய்தான். ஓடும் நதி போன்ற வாழ்வில் பற்று தீர்வதில்லை.
By a sage's curse, King Yayati grew old while still young. He borrowed youth from his son Puru and enjoyed pleasures for a thousand years. At last he realised: 'Pouring ghee on fire does not put it out but makes it blaze more; desire too is never quenched by indulgence.' He returned his son's youth, went to the forest and did penance. In a life that runs on like a river, attachment never ends by itself.
உங்கள் கடினமான நேரங்களில் யாரிடம் புலம்புகிறீர்கள்?
To whom do you pour out your heart in hard times?