Sadagopar Andhadhi Kambar’s own preface · மன்றே புகழும் திருவழுந்தூர் வள்ளல் மாறனை முன்

தன் சிறப்புப் பாயிரம் · சடகோபர் அந்தாதி · கம்பர்

மன்றே புகழும் திருவழுந்தூர் வள்ளல் மாறனை முன்சென்ற மதுர கவிப்பெருமாள் தென்தமிழ்த் தொடையில்ஒன்றே பதிகம் உரைத்தவன் பொன்அடியுற்று நின்றான்என்றே பதிகம் பதிகம் அதாக இசைத்தனனே.

Manrae pukazhum thiruvazhunthoor vallal maaranai mun / Senra mathura kavipperumaal thenthamizhth thotaiyil / Onrae pathikam uraiththavan ponatiyurru ninraan / Enrae pathikam pathikam athaaka isaiththananae.

பொருள்

முன்பு மாறனை (நம்மாழ்வாரை) நாடிச் சென்ற மதுரகவிப் பெருமாள், தென்தமிழ்ப் பாடலில் ஒரே ஒரு பதிகம் பாடியே அவருடைய பொன்னடிகளை அடைந்து நின்றார். அதை எண்ணி, அவையோர் புகழும் திருவழுந்தூர் வள்ளல் (கம்பன்) பதிகம் பதிகமாகப் பத்துப் பதிகங்கள் பாடினான்.

Meaning

Long ago Madhurakavi Perumal went to Maran, Nammalvar, and with just one padhigam in southern Tamil he reached the Alvar's golden feet and stood there. Thinking of that, the generous one of Thiruvazhundur, praised by the assemblies, sang padhigam after padhigam.

சொற்பொருள் Word by word

மன்றே புகழும்: praised by the assemblies
திருவழுந்தூர் வள்ளல்: the generous one of Thiruvazhundur, Kambar
மாறன்: Maran, Nammalvar
முன் சென்ற: who went (to him) long ago
மதுரகவிப் பெருமாள்: Madhurakavi Alvar
தென்தமிழ்த் தொடை: verse in southern Tamil
ஒன்றே பதிகம்: only one padhigam
பொன்னடி உற்று நின்றான்: reached and stood at the golden feet
பதிகம் பதிகம் அதாக: padhigam after padhigam
இசைத்தனன்: sang

விளக்கம்

இது கம்பரின் பணிவான, ஆனால் நகைச்சுவை கலந்த முன்னுரை. மதுரகவியாழ்வார் நம்மாழ்வாரின் சீடர். அவர் தம் குருவைப் பற்றிப் பாடியது பதினொரு பாடல்களுடைய ஒரே ஒரு பதிகம்: கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு. அந்த ஒரு பதிகத்தாலேயே அவர் குருவின் திருவடியை அடைந்தார்; ஆழ்வார்களுள் ஒருவராகவும் போற்றப்படுகிறார்.

கம்பர் சொல்வது: "மதுரகவிக்கு ஒரு பதிகம் போதுமானது; எனக்குப் பத்துப் பதிகம் வேண்டியிருக்கிறது!" அதில் தம்மைத் தாழ்த்திக்கொள்ளும் பணிவு இருக்கிறது; மதுரகவியின் பெருமையும் இருக்கிறது. அதே நேரம் நூலின் அமைப்பையும் சொல்கிறது: நூறு பாடல்கள் பத்துப் பத்தாக.

Explanation

This is Kambar's humble preface, touched with gentle humour. Madhurakavi Alvar was Nammalvar's disciple, and all he sang of his teacher was a single padhigam of eleven verses, the Kanninun Siruthambu. With that one padhigam he reached his teacher's feet, and he is honoured as one of the Alvars.

Kambar's point: 'One padhigam was enough for Madhurakavi; I need ten!' There is humility in it, lowering himself, and there is praise of Madhurakavi's greatness. At the same time it tells us the shape of the book: a hundred verses in tens.

குருபரம்பரை மரபு (மதுரகவியாழ்வார் வரலாறு)

"தேவு மற்றறியேன்": குருவையே தெய்வமாகக் கண்டவர்

வைணவ மரபிலிருந்து. மதுரகவியாழ்வார் திருக்கோளூரில் பிறந்த அந்தணர்; பெரும் புலவர். நம்மாழ்வாரை அடைந்த பிறகு அவருடைய வாழ்க்கை முழுதும் குருவுக்கே உரியதானது. நம்மாழ்வார் பாடியதை எல்லாம் அவர் ஏடுகளில் எழுதிப் பாதுகாத்தார்.

அவர் தாமே பாடியது ஒரே ஒரு பதிகம்: கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு. அதில் அவர் திருமாலைப் பாடவில்லை; தம் குரு நம்மாழ்வாரையே பாடினார். "தேவு மற்றறியேன், குருகூர் நம்பி பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே": "வேறு தெய்வம் அறியேன்; குருகூர் நம்பியின் பாடல்களின் இன்னிசையைப் பாடிக்கொண்டே திரிவேன்." யசோதை கயிற்றால் கட்டிய கண்ணனைவிட, தன் குருவின் பெயரே தனக்கு இனிக்கிறது என்கிறார்.

நம்மாழ்வார் திருநாடு அலங்கரித்த பிறகு, மதுரகவி அவருடைய திருவுருவை நிறுவி வழிபாடு செய்தார். ஒரே பதிகத்தால் ஆழ்வார் ஆன மதுரகவியை நினைத்துக் கம்பர் தம் பணிவைச் சொல்லும் இந்தப் பாயிரம் அந்தக் குரு பக்திக்கான வணக்கம்.

Guruparampara tradition (Life of Madhurakavi Alvar)

'I Know No Other God': The Disciple Who Saw God in His Teacher

From Vaishnava tradition. Madhurakavi Alvar was a brahmin of Thirukkolur and a learned poet. Once he found Nammalvar, his whole life belonged to his teacher. He wrote down on palm leaves all that Nammalvar sang, and kept it safe.

He himself sang only one padhigam, the Kanninun Siruthambu. In it he did not sing of Vishnu; he sang of his teacher Nammalvar: 'I know no other god; I will wander singing the sweet music of the songs of Kurugur Nambi.' Sweeter to him than Krishna bound with Yashoda's rope, he says, is the name of his teacher.

After Nammalvar left this world, Madhurakavi installed his image and worshipped it. In this preface, where Kambar measures his own humility against Madhurakavi, who became an Alvar with one padhigam, he bows to that devotion to the teacher.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்வில் "இவர் இல்லாவிட்டால் நான் இல்லை" என்று சொல்லக்கூடிய ஆசிரியர் யார்?

To reflect on

Which teacher in your life could you say 'without them, I would not be who I am' about?