வால்மீகி இராமாயணம், அயோத்தியா காண்டம்பாதுகையைத் தலையில் சுமந்த பரதன்
வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. இராமன் காட்டுக்குச் சென்றதை அறிந்த பரதன் துயரத்தோடு சித்திரகூடம் சென்றான். "அண்ணா, அயோத்திக்குத் திரும்பி வந்து அரசாளுங்கள்" என்று வேண்டினான். இராமன் தந்தையின் சொல்லை மீற மறுத்தான்.
அப்போது பரதன் கேட்டான்: "அப்படியானால் உங்கள் பாதுகைகளைத் தாருங்கள். அவையே அரசாளட்டும்." இராமன் தன் பொன் பாதுகைகளில் கால் வைத்து, பரதனிடம் தந்தான். பரதன் அவற்றை வணங்கி, தன் தலைமேல் சுமந்துகொண்டு அயோத்திக்குத் திரும்பினான்.
அவன் அயோத்திக்குள் நுழையவில்லை. நந்திக்கிராமத்தில் அந்தப் பாதுகைகளை அரியணையில் வைத்து, பதினான்கு ஆண்டுகள் மரவுரி அணிந்து, அவற்றின் பெயரால் நாட்டை ஆண்டான். ஒவ்வொரு ஆணையையும் பாதுகைகள் முன் வைத்தே நிறைவேற்றினான். அன்புக்குரியவரின் பாதம் பட்ட பொருளையே தலையில் சுமப்பது இதுவே. கம்பரின் தலைவி மகிழ மரத்தையே தலையில் சுமக்க விரும்புவதும் அந்த அன்பால்தான்.
Valmiki Ramayana, Ayodhya KandaBharata Carries the Sandals on His Head
From the Valmiki Ramayana. Learning that Rama had gone to the forest, Bharata went in grief to Chitrakuta. 'Brother, return to Ayodhya and rule,' he begged. Rama refused to go against his father's word.
Then Bharata asked: 'Then give me your sandals. Let them rule.' Rama stepped onto his golden sandals and gave them to Bharata. Bharata bowed to them, placed them on his head, and carried them back towards Ayodhya.
He did not enter Ayodhya. At Nandigrama he placed the sandals on the throne, and for fourteen years, dressed in bark, he ruled the land in their name. Every command was laid before the sandals before it was carried out. This is carrying on one's head the very thing the beloved's feet have touched. Kambar's heroine longs to carry the magizh tree on her head out of the same love.
