Kural 471 · வினைவலியும் தன்வலியும் மாற்றான் வலியும்

குறள் 471 · வலியறிதல் · The Knowledge of Power

வினைவலியும் தன்வலியும் மாற்றான் வலியும்துணைவலியும் தூக்கிச் செயல்.

Vinaivaliyum Thanvaliyum Maatraan Valiyum / Thunaivaliyum Thookkich Cheyal

Weigh justly the difficulty of the enterprise, thy own strength and the strength of thy enemy, and the strength also of your allies; and then enter thou upon it.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

செய்யப்போகும் செயலின் வலிமையையும், தன்னுடைய வலிமையையும், பகைவனுடைய வலிமையையும், இருதரப்புத் துணையின் வலிமையையும் நிறுத்துப் பார்த்த பிறகே அச்செயலைச் செய்ய வேண்டும்.

Meaning

One should act only after weighing the strength of the undertaking, one's own strength, the opponent's strength and the strength of the allies on both sides.

சொற்பொருள் Word by word

வினைவலி: the strength (difficulty) of the task
தன்வலி: one's own strength
மாற்றான் வலி: the opponent's strength
துணைவலி: the strength of allies
தூக்கி: having weighed
செயல்: do the deed

விளக்கம்

வள்ளுவர் இந்தக் குறளில் ஒரு செயலுக்கு முன் செய்ய வேண்டிய கணக்கை நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்துத் தருகிறார். முதலாவது 'வினைவலி', அதாவது செய்ய இருக்கும் செயலின் இயல்பு, அதன் கடினம், அதற்கு வேண்டிய ஆற்றல். இரண்டாவது 'தன்வலி', நம்மிடம் உள்ள உடல், அறிவு, பொருள், மனவலிமை ஆகியவை. மூன்றாவது 'மாற்றான்வலி', அதாவது எதிராளியின் வலிமை. நான்காவது 'துணைவலி', இருபக்கத்திலும் உள்ள உதவியாளர்கள், நண்பர்கள், கூட்டாளிகளின் வலிமை.

இந்த நான்கும் தனித்தனியாகப் பார்க்கப்பட வேண்டியவை. செயல் எளிதாக இருக்கலாம்; ஆனால் நம்மிடம் அதைச் செய்யும் திறன் இல்லாமல் இருக்கலாம். நம்மிடம் திறன் இருக்கலாம்; ஆனால் எதிராளி நம்மைவிட வலிமை மிக்கவராக இருக்கலாம். எதிராளி வலிமையானவராக இருந்தாலும் நம் துணைகள் அதைவிட வலிமையாக இருக்கலாம். இவற்றில் ஒன்றை மட்டும் பார்த்து முடிவெடுத்தால் தவறு நேரும். எல்லாவற்றையும் ஒன்றோடொன்று ஒப்பிட்டு எடை போடுவதையே 'தூக்கிச் செயல்' என்கிறார் வள்ளுவர்.

'தூக்குதல்' என்றால் தராசில் வைத்து எடை பார்த்தல். தராசில் இரண்டு தட்டுகள் உண்டு. ஒரு பக்கம் நம் வலிமையும் துணையும்; மறு பக்கம் செயலின் கடினமும் எதிராளியின் வலிமையும். நம் பக்கம் கனமாக இருந்தால் செயல் துணியலாம். இல்லையெனில் ஆற்றலைப் பெருக்கிய பின்னர், அல்லது துணைகளைச் சேர்த்த பின்னர், அல்லது வேறு வழி கண்ட பின்னரே தொடங்க வேண்டும்.

இது போர் மன்னர்களுக்கு மட்டும் உரிய அறிவுரை அல்ல. ஒரு மாணவன் தேர்வுக்கு முன் பாடத்தின் கடினம், தன் தயாரிப்பு, போட்டியாளர்களின் நிலை, ஆசிரியர்களின் உதவி என்று கணக்கிடலாம். ஒரு தொழிலதிபர் புதிய சந்தைக்குள் நுழையும் முன் இதே நான்கையும் எண்ணிப் பார்க்கலாம். குடும்பத்தில் ஒரு பெரிய செலவு வரும்போது கூட, அதன் அளவு, நம் வருவாய், மற்ற தேவைகள், உறவினர் உதவி என்று தராசில் ஏற்றிப் பார்க்கலாம். இவ்வாறு செய்பவர்களுக்கு எதிர்பாராத தோல்விகள் குறைவாகவே வரும்.

Explanation

In this verse Valluvar divides the reckoning to be made before an undertaking into four parts. The first is 'vinaivali', the nature of the task itself, its difficulty and the power it demands. The second is 'thanvali', one's own resources of body, mind, wealth and spirit. The third is 'maatraan vali', the strength of the opponent. The fourth is 'thunaivali', the strength of helpers, friends and allies on both sides.

Each of these must be viewed separately. The task may be easy, yet we may lack the skill for it. We may have the skill, yet the opponent may be stronger than we are. The opponent may be strong, yet our allies may be stronger still. To judge by only one of them is to risk error. Setting them all against one another is what Valluvar means by 'thookkich cheyal', acting after weighing.

To weigh is to place on a balance with two pans. On one side are our strength and our allies; on the other the difficulty of the task and the strength of the opponent. If our side is heavier we may proceed. If not, we should begin only after increasing our strength, gathering allies or finding another way.

This is not advice for warrior kings alone. A student may reckon before an examination the difficulty of the syllabus, his preparation, the standing of his rivals and the help of his teachers. An entrepreneur entering a new market can look at the same four. Even when a large expense arises in a household, one can weigh its size, the income, other needs and the help of relatives. Those who do so meet fewer unexpected defeats.

கதை

படைபலம் எண்ணிய யுதிஷ்டிரன்

மகாபாரதத்திலிருந்து (உத்யோக பர்வம்): பாண்டவர்கள் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் வனவாசத்தையும் அஞ்ஞாதவாசத்தையும் முடித்துவிட்டனர். இப்போது தங்கள் பங்குரிமையான நாட்டைத் திரும்பக் கேட்கிறார்கள். கிருஷ்ணன் தூது சென்றும் துரியோதனன் ஊசி முனை நிலமும் தர மறுத்துவிட்டான். போர் தவிர்க்க முடியாததாயிற்று. எப்படிப்பட்ட போர் வரப்போகிறது என்பதை எண்ணியபடியே யுதிஷ்டிரன் இரவெல்லாம் விழித்திருந்தான்.

அவன் உடனே படையை அணிவகுக்கத் தூண்டவில்லை. தம்பிகளையும் கிருஷ்ணனையும் விராட மன்னனையும் துருபதனையும் அழைத்து ஒரு மன்றம் கூட்டினான். "போருக்குச் செல்லும் முன் நம் வலிமையையும் அவர்கள் வலிமையையும் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்" என்றான். முதலில் கௌரவர்களின் படையைப் பற்றிப் பேசப்பட்டது. துரியோதனன் பக்கம் பதினொரு அக்குரோணி படை இருந்தது. பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன், கிருபர் ஆகிய பெரும் வீரர்கள் அவர்களுடன் இருந்தனர்.

பிறகு தம் தரப்பைக் கணக்கிட்டனர். பாண்டவர் பக்கம் ஏழு அக்குரோணிகள்தாம். எண்ணிக்கையில் அவர்கள் குறைவு. ஆனால் அர்ஜுனனின் வில் திறன், பீமனின் வலிமை, நகுல சகாதேவரின் திறன் எல்லாம் சுட்டிக்காட்டப்பட்டன. தம் சேனைக்குத் தலைவனாக யாரை நியமிப்பது என்ற கேள்வி வந்தது. அர்ஜுனன் துருபதனின் மகன் திருஷ்டத்யும்னனைப் பரிந்துரைத்தான். அவன் துரோணரைக் கொல்வதற்காகவே பிறந்தவன் என்று மரபு சொல்கிறது. யுதிஷ்டிரன் அதை ஏற்றுக்கொண்டான்.

துணைவலியைப் பற்றிப் பேசியபோது கிருஷ்ணனின் இடம் பேசப்பட்டது. கிருஷ்ணன் போரில் ஆயுதம் ஏந்தமாட்டான். ஆனால் அவன் அர்ஜுனனின் தேரோட்டி; அவன் ஆலோசனை தரப்போகிறான். இந்த ஆலோசனையின் வலிமை படையின் எண்ணிக்கையைவிடப் பெரியது என்று யுதிஷ்டிரன் எண்ணினான். மேலும், தர்மத்தின் பக்கம் தாம் நிற்பதால் தம் வீரர்களின் மனவலிமை அதிகம் என்றும் கணக்கிட்டான்.

எல்லாம் எண்ணிய பிறகே யுதிஷ்டிரன் கிருஷ்ணனை நோக்கி, "நாம் போருக்குத் தயாராகலாம்" என்றான். தன் தம்பிகளைப் பார்த்து, "எண்ணிக்கை நமக்குச் சாதகமில்லை; ஆனால் நம் நோக்கம் தெளிவு, நம் தலைவன் உறுதியானவன், நம் துணை கிருஷ்ணன். இவற்றை நான் தராசில் வைத்துப் பார்த்தேன்" என்றான்.

செயலின் கடினம், தன் வலிமை, பகைவர் வலிமை, துணையின் வலிமை ஆகிய நான்கையும் அளவிட்டு, போர் தொடங்கும் முன் நன்கு திட்டமிட்டதால் பாண்டவர்கள் அழிவின் நடுவிலும் உறுதியாக நிற்க முடிந்தது. போரில் வெற்றி கிடைத்தாலும் அது பெரும் இழப்புகளோடுதான் கிடைத்தது என்பது வரலாற்று உண்மை. ஆனால் அளவறிந்த தயாரிப்பு இல்லாமலிருந்தால் அவர்கள் முதல் நாளிலேயே சிதறியிருப்பார்கள்.

A story

Yudhishthira Reckons the Armies

From the Mahabharata (Udyoga Parva): The Pandavas had completed thirteen years of exile and incognito life, and now asked for their rightful share of the kingdom. Though Krishna went as envoy, Duryodhana refused even a needle-point of land. War became unavoidable. Yudhishthira stayed awake all night thinking about the kind of war that was coming.

He did not hurry. He called his brothers, Krishna, King Virata and Drupada, and held a council. "Before we go to war we must weigh our strength and theirs," he said. First the Kaurava army was discussed. Duryodhana had eleven akshauhinis, and great warriors such as Bhishma, Drona, Karna and Kripa stood with him.

Then they reckoned their own side. The Pandavas had only seven akshauhinis. In number they were fewer. But Arjuna's skill with the bow, Bhima's strength and the capacities of Nakula and Sahadeva were noted. The question of whom to appoint commander came up. Arjuna recommended Dhrishtadyumna, son of Drupada, who according to tradition was born to slay Drona. Yudhishthira accepted.

When they spoke of the strength of allies, Krishna's place was discussed. Krishna would not take up arms in the war, but he would be Arjuna's charioteer and give counsel. Yudhishthira considered that the strength of such counsel was greater than the number of any army.

Only after all this reckoning did Yudhishthira turn to Krishna and say, "We may prepare for war." Turning to his brothers he said, "The numbers are not in our favour, but our purpose is clear and our ally is Krishna."

Because they measured the difficulty of the task, their own strength, the enemy's strength and their allies' strength before the war began, and planned well, the Pandavas could remain firm in the midst of destruction. The victory came with huge losses, but without such preparation they would have been scattered on the first day.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் தொடரும் ஒரு இலக்குக்கு, செயலின் கடினம், உங்கள் வலிமை, எதிர்ப்பு, துணை ஆகிய நான்கையும் நேர்மையாகச் சொல்ல முடியுமா?

To reflect on

For a goal you are pursuing, can you name honestly each of the four: the task, your strength, the opposition and your allies?