தEN
குறள் படி
குறள் 725 · அவை அஞ்சாமை · Not to dread the Council

Kural 725 · ஆற்றின் அளவறிந்து கற்க அவையஞ்சா

ஆற்றின் அளவறிந்து கற்க அவையஞ்சாமாற்றங் கொடுத்தற் பொருட்டு.

Aatrin Alavarindhu Karka Avaiyanjaa / Maatrang Kotuththar Poruttu

Master thou the science of reasoning that thou mayest speak without fear in any assembly.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

அவையில் அஞ்சாமல் மறுமொழி சொல்வதற்காக, நூல்களை முறையாகவும் அவற்றின் எல்லை அறிந்தும் கற்க வேண்டும்.

Meaning

One should study methodically and know the extent of each subject, in order to answer in the assembly without fear.

சொற்பொருள் Word by word

ஆற்றின்
by the right method
அளவு அறிந்து
knowing the extent
கற்க
let one learn
அவை அஞ்சா
without fear of the assembly
மாற்றம் கொடுத்தற்கு
to give a reply
பொருட்டு
for the sake of

விளக்கம்

இந்தக் குறளில் 'ஆற்றின் அளவறிந்து' என்ற தொடர் உரையாசிரியர்களால் வெவ்வேறு விதமாகப் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. பரிமேலழகர் முதலியோர் நூல்களை முறைப்படி அளவு அறிந்து என்று கொள்கின்றனர். சிலர் ஆற்றல் அளவு, அதாவது தம் திறன் எல்லை அறிந்து என்று கொள்கின்றனர். இன்னும் சிலர் தர்க்க நூல் முறை என்றும் கொள்கின்றனர். எவ்வாறாயினும், கல்வியை முறையோடும் எல்லை அறிந்தும் பயில வேண்டும் என்பதே குறளின் மையம்.

'மாற்றம் கொடுத்தற் பொருட்டு' என்பது ஒரு தனிச் சிறப்பு. கல்வி எதற்காக? அவையில் ஒரு கேள்வி எழுந்தால் அதற்குத் தக்க மறுமொழி தருவதற்காக. அதாவது கற்கும்போதே 'இதைக் கேட்டால் எப்படிச் சொல்வேன்?' என்ற எண்ணத்துடன் கற்க வேண்டும். அவ்வாறு கற்றவர் அவையைக் கண்டு அஞ்சுவதில்லை; ஏனெனில் அவர் எந்தக் கேள்விக்கும் தம்மைத் தயார் செய்துகொண்டிருக்கிறார்.

இந்தக் குறள் அச்சத்தை வெல்லும் நடைமுறை வழியைச் சொல்கிறது: தயாரிப்பு. ஒரு தேர்வுக்குச் சொந்தக் குரலில் பதில் சொல்லிப் பார்ப்பது, நண்பர்களிடம் கேள்வி கேட்கச் சொல்வது, எதிர்வாதங்களை முன்பே எண்ணிப் பார்ப்பது ஆகியவை இந்தக் குறளின் இன்றைய வடிவம்.

இக்குறளின் மற்றொரு நுட்பம் 'அளவு அறிந்து' என்பதில் உள்ளது. எல்லாவற்றையும் கற்றுவிட முடியாது; எதைக் கற்றால் அவையில் பயன்படும் என்று தேர்ந்து கற்க வேண்டும் என்றும் இதைக் கொள்ளலாம். சில நூல்கள் ஆழம் தருகின்றன, சில நூல்கள் அகலம் தருகின்றன. அவையில் எழும் கேள்விகளுக்கு இரண்டும் தேவை. நூல்களைக் கற்றபின் அவற்றைப் பிறருடன் விவாதித்து உரைத்துப் பார்ப்பதும் முறையான கற்றலின் பகுதி என்பதைக் குறள் நினைவூட்டுகிறது. ஆகவே பயிலுதல், பயிற்சி செய்தல், பதில் சொல்லிப் பார்த்தல் என்ற மூன்றும் சேர்ந்தே அச்சமின்மையை உருவாக்குகின்றன. இந்த முறையை முன்னோர் தம் மாணவர்களுக்கு அன்புடன் கற்பித்தனர்; இன்றும் அது ஆசிரியர்களுக்கு நல்ல வழிகாட்டி.

Explanation

The phrase 'aatrin alavarindhu' in this couplet is taken in different ways by commentators. Parimelazhagar and others take it as knowing the extent of the texts and their method. Some take it as knowing the measure of one's own capacity. Others take it as the method of the science of reasoning. In any case the heart of the couplet is that learning should be undertaken with method and with knowledge of its limits.

'For the sake of giving a reply' is a special point. What is learning for? For giving a fitting reply when a question arises in the assembly. That is, one should learn while thinking, 'If this is asked, how shall I answer?' One who learns so does not fear the assembly, for he has prepared himself for any question.

This couplet shows the practical way of overcoming fear: preparation. Answering aloud in one's own voice before an examination, asking friends to question us, and anticipating objections beforehand are today's form of this couplet. Another subtle point lies in 'knowing the extent'. One cannot learn everything; the phrase can also mean choosing what to learn so that it will serve in the assembly. Some books give depth and some give breadth, and the questions arising in the hall need both. The couplet also reminds us that discussing and stating what we have read with others is part of proper learning.

கதை

கும்பகோணம் வித்வத் சதஸில் இளம் சாஸ்திரி

இது ஒரு கற்பனைக் கதை. கும்பகோணத்தில் மகாமக ஆண்டில் வித்வான்களின் சதஸ் நடப்பது வழக்கம். அந்தச் சதஸில் இளம் பண்டிதர் அனந்தராமன் தம் முதல் வாக்கியார்த்தத்துக்கு அழைக்கப்பட்டார். காவிரிக்கரையில் தம் குரு நாராயண சாஸ்திரிகளிடம் ந்யாய சாஸ்திரம் கற்றவர். நூல்களை அவர் நன்றாகப் படித்திருந்தாலும், பல பெரிய வித்வான்களின் முன் பேசுவது என்ற எண்ணமே அவரை நடுங்கச் செய்தது.

குரு இதை அறிந்தார். 'நூலைப் படித்தால் மட்டும் போதாது; அதை எதிர்ப்பவன் எப்படிக் கேள்வி கேட்பான் என்றும் பழக வேண்டும்' என்றார். அன்று முதல் ஒவ்வொரு மாலையும் குருகுலத்தில் பூர்வபக்ஷம் என்ற விளையாட்டு நடந்தது. குரு எதிர்வாதியாக அமர்ந்து கடினமான கேள்விகளைக் கேட்பார்; அனந்தராமன் விடை சொல்வார். சில நாள் அவர் தடுமாறினார்; ஆனால் ஒவ்வொரு தடுமாற்றமும் அடுத்த நாள் தயாரிப்பாக மாறியது.

சதஸ் நாளில் அவையில் பல பெரிய வித்வான்கள் அமர்ந்திருந்தனர். ஒருவர் ஒரு கடுமையான எதிர்வாதம் வைத்தார். அனந்தராமன் முன்பே குருவிடம் பழகிய வழியில் அதை எதிர்கொண்டார். முதலில் எதிர் கருத்தை அப்படியே திருப்பிச் சொன்னார்; பின் தம் வாதத்தை படிப்படியாக வைத்தார். அவை அவர் பதிலை ஏற்றுத் தலையசைத்தது.

பின்னர் நாராயண சாஸ்திரிகள் சிரித்துக்கொண்டு, 'அவையில் உன் முதல் சொல் நடுங்கியது கேட்டேன்; இரண்டாம் சொல் நிலைத்தது' என்றார். அனந்தராமன் புரிந்துகொண்டார்: அச்சம் முழுதும் போகாது, ஆனால் தயாரிப்பு அதை நிற்க வைக்கும். 'ஆற்றின் அளவறிந்து கற்க அவை அஞ்சா மாற்றங் கொடுத்தற் பொருட்டு' என்ற குறள் அவருக்கு அன்று முதல் ஒரு வழிகாட்டியாயிற்று.

குருகுல மரபில் இந்த 'பூர்வபக்ஷம்' பயிற்சி மிகப் பழமையானது. ஒரு கருத்தைக் கற்கும்போது அதற்கான எதிர்க்கருத்துகளையும் கற்று, இரண்டையும் எடைபோட்டுப் பார்ப்பது அதன் முறை. மாணவன் தானே எதிரியாக மாறிக் கேள்வி கேட்டுப் பயிலவும் செய்வான். இது அவையில் பேசுவதற்கான மிகச் சிறந்த தயாரிப்பாகக் கருதப்பட்டது.

அனந்தராமனின் குருவும் தாம் இளம் வயதில் இவ்வாறு தயாரித்த நாட்களை நினைத்துக்கொண்டார். ஒவ்வொரு தலைமுறையும் அடுத்த தலைமுறைக்கு இவ்வாறு அச்சத்தை வெல்லும் வழியைக் கற்றுத் தருகிறது. அது நூலில் எழுதப்படாத ஆனால் வாழ்க்கையில் நிலைத்த கல்வி.

A story

A Young Scholar Before the Kumbakonam Assembly

This is an imagined tale. At Kumbakonam in a Mahamaham year it is customary to hold an assembly of scholars. At that assembly a young pandit, Anantharaman, was invited to his first debate on a text. He had studied Nyaya at the Kaveri bank under his teacher Narayana Shastri. Although he had read the texts well, the very thought of speaking before so many great scholars made him tremble.

His teacher knew this. 'It is not enough to read the text; one must also practise how an opponent will question it,' he said. From that day, every evening in the gurukula a game called purvapaksha was played. The teacher sat as the opponent and asked hard questions; Anantharaman answered. Some days he stumbled, but each stumble became the next day's preparation.

On the day of the assembly many great scholars sat in the hall. One put forward a strong objection. Anantharaman met it in the way he had practised with his teacher. First he restated the opposing view faithfully; then he placed his own argument step by step. The assembly accepted the reply and nodded.

Later Narayana Shastri said with a smile, 'I heard your first word tremble in the hall; your second stood firm.' Anantharaman understood: fear does not entirely go, but preparation makes one stand. The couplet 'learn with method and measure in order to answer in the assembly without fear' became his guide from that day.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் அச்சத்தை எதிர்கொள்ள இந்த வாரம் எந்த ஒரு பயிற்சியைச் செய்யப் போகிறீர்கள்?

To reflect on

What one practice will you do this week to meet your own fear?