Kural 721 · வகையறிந்து வல்லவை வாய்சோரார் சொல்லின்

யக்ஷ பிரச்னத்தில் யுதிஷ்டிரர்

மகாபாரதத்தின் வன பர்வம் யக்ஷ பிரச்னம் என்ற நிகழ்வைக் கூறுகிறது. பாண்டவர்கள் வனவாசத்தில் இருந்தபோது ஒரு மான் ஒரு பிராமணரின் அரணிக் கட்டைகளை எடுத்துச் சென்றது. அதைத் தேடிய பாண்டவர்கள் தாகம் தீர ஒரு குளத்தை அடைந்தனர். அங்கிருந்த யக்ஷன், 'என் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொன்ன பின்னரே நீர் அருந்தலாம்' என்றான். அவசரத்தில் நீரைப் பருகிய நகுலன், சகதேவன், அர்ஜுனன், பீமன் நால்வரும் மயங்கி விழுந்தனர்.

கடைசியில் வந்த யுதிஷ்டிரர் அந்தக் குரலைக் கேட்டார். தம்பிகள் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டும் சினமோ அவசரமோ கொள்ளவில்லை. 'நீ கேட்கலாம், நான் அறிந்தவரை சொல்கிறேன்' என்றார். யக்ஷன் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கேள்விகளைக் கேட்டான் என்பார்கள். 'பூமியைவிடப் பொறுமையுள்ளவர் யார்? வானைவிட உயர்ந்தது எது? காற்றைவிட வேகமானது எது?' என்று அவை நீண்டன.

யுதிஷ்டிரர் ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் தெளிவாகவும் சுருக்கமாகவும் விடை சொன்னார். 'தாயே பூமியைவிடப் பொறுமையுள்ளவள்; தந்தை வானைவிட உயர்ந்தவர்; மனமே காற்றைவிட வேகமானது' என்றார். 'மகிழ்ச்சி என்பது யாது?' என்றதற்கு 'நல்லொழுக்கத்தின் பயன்' என்றார். 'செய்தி என்ன?' என்ற கடைசி வகைக் கேள்விக்கு அவர் சொன்ன விடை பெரும் புகழ் பெற்றது: காலம் என்னும் கொப்பரையில் உயிர்களைப் பகலும் இரவும் என்ற விறகால் எரித்து, மாதங்களும் பருவங்களும் என்ற கரண்டியால் கிளறுகிறது என்பதே அது.

யக்ஷன் மனம் மகிழ்ந்து ஒரு தம்பியின் உயிரை மீட்டுத் தருவதாகக் கூறினான். யுதிஷ்டிரர் தம் மாற்றாந்தாய் மகனான நகுலனைத் தேர்ந்தார். அவர் தந்த காரணம் பொதுநலமானது: குந்தியின் இரு மைந்தர் இருக்கிறோம், மாத்ரிக்கும் ஒரு மைந்தன் உயிர்வாழட்டும் என்றார். யக்ஷன் தர்ம தேவனாக வெளிப்பட்டு நால்வரையும் எழுப்பினான்.

இந்த நிகழ்வில் யுதிஷ்டிரர் தெளிவாக வகுத்து, சோராமல் பதில் சொன்னார். அவருக்குள் அச்சம் இல்லாததற்குக் காரணம், அவர் சொன்னவை அவர் வாழ்ந்த தர்மத்திலிருந்து வந்தவை என்பதே. பேசுவதற்கு முன் உள்ளத்தில் தெளிவும் தூய்மையும் இருந்ததால் அவர் வாய் சோரவில்லை என்பதை இந்தக் கதை காட்டுகிறது.

இக்கதையில் குறிப்பிட வேண்டிய ஒன்று, யுதிஷ்டிரர் தம் பதில்களில் எதையும் மிகைப்படுத்தவில்லை என்பது. கேள்விகள் ஆழமாக இருந்தாலும் அவர் பதில்கள் சுருக்கமாக, தெளிவாக இருந்தன. சொல்லின் தொகையை அறிந்தவரின் அடையாளம் இதுவே.

Yudhishthira and the Yaksha's Questions

The Vana Parva of the Mahabharata tells of the Yaksha Prashna. While the Pandavas were in exile, a deer carried away the fire-sticks of a brahmin. Searching for it, the Pandavas reached a lake, thirsty. A yaksha there said, 'Drink only after answering my questions.' Nakula, Sahadeva, Arjuna and Bhima in turn drank in haste and fell senseless.

Yudhishthira, who came last, heard the voice. Seeing his brothers lying there he showed neither anger nor haste. He said, 'Ask, and I shall say as far as I know.' The yaksha is said to have asked over a hundred questions: 'Who is more patient than the earth? What is higher than the sky? What is swifter than the wind?'

Yudhishthira answered each question clearly and briefly: 'The mother is more patient than the earth; the father is higher than the sky; the mind is swifter than the wind.' To 'What is happiness?' he said, 'The fruit of good conduct.' His reply to the question 'What is the news?' became famous: Time cooks beings in the cauldron of the world, using day and night as fuel and months and seasons as the ladle.

The yaksha was pleased and offered to restore one brother's life. Yudhishthira chose Nakula, his stepmother's son. His reason was impartial: 'Kunti has two sons living, let Madri too have a son live.' The yaksha revealed himself as Dharma and raised all four.

In this episode Yudhishthira arranged his answers clearly and did not falter. He had no fear because what he said came from the dharma he lived. The story shows that clarity and purity in the heart before speaking keep the mouth from faltering.