இராமதேவர் பூஜாவிதி
இராமதேவர் பூஜாவிதி · பூஜாவிதி
ஆமப்பா அடிதரிசிங் களத்தி லானால்அதியங்காண் கண்டவர்க்கே யடைக்க லம்போம்வீமப்பா வெளிதிறந்து சொன்னேன் பாருவிளையாட்டே யில்லையடா இந்தப் போக்குசோமப்பா சுத்தியுடன் தலையும் மூழ்கிச்சுருக்கெனவே தியானிப்பா யாத்தாள் மூலம்தாமப்பா சத்தியமே சொன்னேன் பாருதவறாது ராமனுடை வாக்யந் தானே.
ஆம் அப்பா, அடிதரிசின் களத்தில் ஆனால், அதியம் காண்; கண்டவர்க்கே அடைக்கலம் போம். வெளிதிறந்து சொன்னேன் பாரு — விளையாட்டே இல்லையடா இந்தப் போக்கு. சுத்தியுடன் தலையும் மூழ்கித் தியானிப்பாயாக; யாத்தாள் மூலம் சத்தியமே சொன்னேன், தவறாது ராமனுடைய வாக்யம் தானே.
Yes, if it is in the field of the foot-grain, that is the great thing; for those who have seen it, refuge is found. I have spoken openly, see — this way is no play. Bathe your head with purity and meditate; the root she joined, I have said in truth, is unfailingly Raman's own word.
"விளையாட்டே இல்லையடா இந்தப் போக்கு" என்ற வரி இந்தப் பாடலின் குரலைத் தெளிவாக்குகிறது. இது விளையாட்டல்ல, தீவிரமான வழி.
"கண்டவர்க்கே அடைக்கலம் போம்" என்பது முக்கியம் — அடைக்கலம் அறிவிப்பதால் வருவதில்லை, காண்பதால் வருகிறது. கடைசியில் தன் சொல் ராமனுடையது என்று சொல்வதில் குருவின் அதிகாரம் தெரிகிறது.
"This way is no play" fixes the voice of the poem: not recreation but a serious path.
"For those who have seen it, refuge is found" matters — refuge does not come from being told, but from seeing. And his closing claim that the word is Raman's own shows the authority of the teacher speaking.
இராமதேவர் பூஜாவிதி · பூஜாவிதி
Ramadevar Pujavithi · பூஜாவிதி
அடைக்கலம் அறிவிப்பதால் வருமா, காண்பதால் வருமா?
Does refuge come from being told, or from seeing?