உத்தரகோசமங்கைத் தலபுராணம்; திருவாசகம், குயில் பத்து 2; சைவ மரபுக் கதைஇலங்கையில் மண்டோதரிக்கு அருள்
இராவணனின் மனைவி மண்டோதரி பெரும் சிவபக்தை. இலங்கையில் இருந்தபடியே அவள் நாள்தோறும் சிவனை வழிபட்டாள். 'ஒருமுறையேனும் இறைவனை நேரில் காண வேண்டும்' என்பதே அவளுடைய ஒரே ஏக்கம். அவளுடைய தவம் கனிந்தபோது, இறைவன் ஒரு அழகிய குழந்தையாக அவள் முன் தோன்றினான் என்று மரபு சொல்கிறது.
அந்தக் குழந்தையைக் கண்ட இராவணன் முதலில் ஐயமுற்றான். ஆனால் மண்டோதரியின் உள்ளம் 'இவனே என் இறைவன்' என்று உணர்ந்தது. குழந்தை வடிவம் நீங்கி இறைவன் தன் உண்மை உருவைக் காட்டி அவளுக்கு அருள் புரிந்தான். உத்தரகோசமங்கையில் உமையம்மைக்கு வேதப்பொருளை உபதேசித்த இறைவனே இவன் என்றும், அங்கே மண்டோதரிக்குக் காட்சி தந்த நினைவு போற்றப்படுகிறது என்றும் தலமரபு கூறுகிறது.
மாணிக்கவாசகர் இந்த அருளை 'தென்னிலங்கை அழகமர் வண்டோதரிக்குப் பேரருள் இன்பம் அளித்த பெருந்துறை மேய பிரான்' என்று குயில் பத்தின் இரண்டாம் பாடலில் நினைவு கூர்கிறார். அரக்கர் அரசனின் மனைவியாக இருந்தாலும், உண்மையான அன்புக்கு இறைவன் இறங்கி வருவான். குலம், இடம், சூழல் எதுவும் அருளுக்குத் தடையில்லை என்பதே இந்தக் கதையின் செய்தி.
Uthirakosamangai temple tradition; Thiruvasagam, Kuyil Pathu 2; Saiva oral traditionGrace for Mandodari in Lanka
Mandodari, the queen of Ravana, was a great devotee of Siva. Living in Lanka, she worshipped him every day, and her one longing was to see the Lord with her own eyes, even once. Tradition says that when her devotion ripened, the Lord appeared before her as a beautiful child.
Ravana was suspicious of the child at first, but Mandodari's heart knew at once: this is my Lord. Then the child's form fell away, and Siva showed his true form and blessed her. The temple tradition of Uthirakosamangai, where the Lord taught the meaning of the Vedas to Uma, cherishes the memory of this vision granted to Mandodari.
Manikkavasagar recalls this grace in the second verse of Kuyil Pathu, naming the Lord of Perunthurai as the one who gave the bliss of his great grace to lovely Mandodari of southern Lanka. She was the wife of the king of the rakshasas, yet true love brought the Lord down to her. Birth, place and circumstance are no barrier to grace: that is the message of the story.
