கந்த புராணம் (கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார்); சிவ மகாபுராணம்; தட்சிணாமூர்த்தி தோத்திரம் (ஆதி சங்கரர்); திருமந்திரம் (திருமூலர்)மௌனத்தால் ஐயம் தீர்த்த தட்சிணாமூர்த்தி
பிரமனின் மனத்தில் பிறந்த நான்கு முனிவர்கள், சனகர், சனந்தனர், சனாதனர், சனத்குமாரர், வேதங்கள் அனைத்தையும் கற்றவர்கள். ஆனாலும் அவர்கள் உள்ளத்தில் ஐயம் தீரவில்லை. 'பரம்பொருள் எது? அதை எப்படி அறிவது?' என்ற கேள்விக்கு வேதங்களின் சொற்களால் முழுமையான விடை கிடைக்கவில்லை. அவர்கள் கயிலைக்குச் சென்று சிவனிடம் உபதேசம் வேண்டினர்.
இறைவன் தெற்கு நோக்கி ஓர் ஆல மரத்தடியில் இளைஞனாக அமர்ந்தான். வலக்கையில் சின்முத்திரை: சுட்டு விரலும் கட்டை விரலும் இணைந்து, மற்ற மூன்று விரல்களும் நீண்டிருக்கும் முத்திரை. பின் அவன் ஒரு சொல்லும் பேசவில்லை. கண்களை மூடி மௌனமாக அமர்ந்தான்.
அந்த மௌனத்தில் முனிவர்களின் ஐயங்கள் ஒவ்வொன்றாகக் கரைந்தன. சின்முத்திரையின் பொருள் அவர்களுக்குப் புரிந்தது: சுட்டு விரல் (உயிர்), ஆணவம், கன்மம், மாயை என்ற மூன்று விரல்களை விட்டு, கட்டை விரலோடு (இறைவன்) இணைகிறது. சொற்கள் தர முடியாத உறுதியை மௌனம் தந்தது. ஆதி சங்கரர் இதைப் பாடினார்: 'முதிய சீடர்கள், இளைய குரு; குருவின் மௌனமே உபதேசம்; சீடர்களின் ஐயம் தீர்ந்தது.'
பண்டாய நான்மறையில் மணிவாசகர் 'பண்டாய நான்மறையும் பால் அணுகா' என்றும், இறைவன் 'பேச்சிறந்த மாசில் மணி' என்றும் பாடுகிறார். வேதங்களால் அணுக முடியாதவனைக் குருவின் அருளால் உணர்ந்ததும், இனி ஐயம் இல்லை. அதுவே 'அனுபவத்து ஐயமின்மை'.
Kanda Puranam (Kachiyappa Sivachariyar); Siva Mahapurana; Dakshinamurthy Stotram (Adi Sankara); Thirumandiram (Thirumoolar)Dakshinamurthy, Who Removed Doubt in Silence
The four sages born from Brahma's mind, Sanaka, Sanandana, Sanatana and Sanatkumara, had mastered all the Vedas. Yet the doubt in their hearts would not go. 'What is the Supreme? How is it known?' The words of the Vedas gave them no complete answer, so they went to Kailasa and asked Siva to teach them.
The Lord sat as a youth beneath a banyan tree, facing south. His right hand showed the chin mudra: the forefinger joined to the thumb, the other three fingers extended. Then he spoke not a single word. He closed his eyes and sat in silence.
In that silence the sages' doubts dissolved one by one. They understood the meaning of the mudra: the forefinger, the soul, leaves the three fingers of anava, karma and maya and joins the thumb, the Lord. The silence gave them a certainty words could not give. Adi Sankara sang of it: 'Old disciples, a young guru; the guru's silence is the teaching, and the disciples' doubts are gone.'
In Pandaaya Naanmarai Manikkavasagar sings that 'even the four ancient Vedas cannot come near him' and calls the Lord 'the flawless Gem beyond speech'. Once the one beyond the Vedas is known through the guru's grace, there is no doubt left. That is 'certainty in the experience of the Lord'.
