பெரியபுராணம் (சேக்கிழார்), இயற்பகை நாயனார் புராணம்; திருத்தொண்டத் தொகை (சுந்தரர்)எதையும் மறுக்காத இயற்பகை நாயனார்
காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் வாழ்ந்த வணிகர் இயற்பகையார், சிவனடியார்கள் எதைக் கேட்டாலும் மறுக்காமல் கொடுப்பதை நோன்பாகக் கொண்டிருந்தார். அந்த உறுதியை உலகிற்குக் காட்ட இறைவன் ஒரு வேதியர் வடிவில் அவரது வீட்டுக்கு வந்தான்.
இயற்பகையார் மகிழ்ந்து வரவேற்று, 'எது வேண்டுமானாலும் கேளுங்கள்' என்றார். வேதியர், 'உன் மனைவியை எனக்குத் தர வேண்டும்' என்றார். இயற்பகையார் சற்றும் தயங்கவில்லை. 'நம்மிடம் உள்ளது கேட்கப்பட்டது, அதுவே என் பேறு' என்று மனைவியிடம் சொன்னார். அவரது மனைவியும் கணவனின் நோன்பை மதித்து உடன்பட்டாள். ஊர் மக்களும் உறவினர்களும் வேதியரைத் தடுக்க வந்தபோது, இயற்பகையார் வாளேந்தி வேதியருக்குப் பாதுகாப்பாக ஊர் எல்லை வரை உடன் சென்றார்.
எல்லையை அடைந்ததும் வேதியர் 'இயற்பகையே, முனிவாய் வருக' என்று அழைத்தார். திரும்பிப் பார்த்தபோது வேதியர் இல்லை; இறைவன் உமையோடு விடைமேல் தோன்றி, இயற்பகையாரையும் அவரது மனைவியையும் சிவலோகத்துக்கு அழைத்துச் சென்றான். சுந்தரர் 'இல்லையே என்னாத இயற்பகைக்கும் அடியேன்' என்று பாடினார்.
இந்தக் கதை சைவ மரபில் ஒரு சோதனையாகவே சொல்லப்படுகிறது; அதன் பொருள் 'இறைவனிடம் எதையும் நிறுத்தி வைக்காதே' என்பதே. குழைத்த பத்தில் மணிவாசகர் 'என் உயிரும் உடலும் உடைமை எல்லாமும் நீ அன்றே கொண்டுவிட்டாய்' என்கிறார். தன்னிடம் இருப்பது தனதல்ல என்று உணர்ந்தவருக்கு எதைக் கொடுப்பதும் இழப்பாகாது.
Periya Puranam (Sekkizhar), the life of Iyarpagai Nayanar; Thiruthondaththogai (Sundarar)Iyarpagai Nayanar, Who Refused Nothing
Iyarpagaiyar, a merchant of Kaveripoompattinam, had vowed never to refuse anything a devotee of Siva asked of him. To show the world how firm that vow was, the Lord came to his house in the form of a Brahmin.
Iyarpagaiyar welcomed him with joy and said, 'Ask for anything you wish.' The Brahmin said, 'You must give me your wife.' Iyarpagaiyar did not hesitate for a moment. He told his wife, 'Something of ours has been asked for; that is my good fortune.' His wife, honouring her husband's vow, agreed. When the townspeople and relatives came to stop the Brahmin, Iyarpagaiyar took up a sword and escorted him safely to the edge of the town.
At the boundary the Brahmin called out, 'Iyarpagai, come here, O sage!' When he turned, the Brahmin was gone. The Lord appeared with Uma on the bull and took Iyarpagaiyar and his wife to Sivaloka. Sundarar sang, 'I am the servant of Iyarpagai, who never said no.'
In Saiva tradition this story is told as a test, and its meaning is: hold nothing back from the Lord. In Kuzhaitha Pathu Manikkavasagar says, 'On that very day you took my life, my body and all I owned.' For one who knows that nothing he has is his own, no giving is a loss.
