பெரிய புராணம் (சேக்கிழார்), திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாண நாயனார் புராணம்; திருத்தொண்டத் தொகை (சுந்தரர்)பொற்பலகையில் அமர்த்தப்பட்ட திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்
திருஎருக்கத்தம்புலியூரில் திருநீலகண்டர் என்ற பாணர் வாழ்ந்தார். அவர் யாழ் இசைப்பதில் வல்லவர். சிவனின் புகழை யாழில் இசைத்துப் பாடுவதே அவர் வாழ்க்கை. அந்தக் காலத்தில் பாணர் குலத்தவர் கோயிலுக்குள் செல்ல அனுமதிக்கப்படவில்லை. அதனால் அவர் ஒவ்வொரு தலத்திலும் கோயில் வாயிலுக்கு வெளியே நின்று யாழ் இசைப்பார்.
ஒருமுறை அவர் தம் மனைவி மதங்க சூளாமணியாருடன் மதுரைக்கு வந்து, திருஆலவாய்க் கோயிலின் வாயிலில் நின்று இசைத்தார். அன்று இரவு இறைவன் மதுரை அடியார்கள் கனவில் தோன்றி, 'நம் யாழ்ப்பாணனைக் கோயிலுக்குள் அழைத்து வாருங்கள்' என்று ஆணையிட்டான். மறுநாள் அடியார்கள் அவரை மரியாதையோடு உள்ளே அழைத்துச் சென்றனர்.
கருவறையின் முன் தரையில் அமர்ந்து அவர் இசைத்தபோது வானிலிருந்து ஒலி எழுந்தது: 'தரையின் ஈரம் யாழின் நரம்புகளைக் கெடுக்கும். அவருக்கு ஒரு பொற்பலகை இடுங்கள்.' அடியார்கள் பொற்பலகை கொண்டு வந்தனர். கோயிலுக்குள் நுழையவே அனுமதிக்கப்படாதவர், இறைவன் முன் பொன் இருக்கையில் அமர்ந்து இசைத்தார்.
பின்னர் அவர் திருஞானசம்பந்தரின் இசைத்துணையாக ஆனார். சம்பந்தர் பாடிய பதிகங்களை யாழில் இசைத்தார். சம்பந்தரின் திருமணத்தில் தோன்றிய சோதியில் அவரும் கலந்தார்.
அச்சோப் பதிகத்தில் மணிவாசகர் 'நம்மையும் ஓர் பொருளாக்கி நாய் சிவிகை ஏற்றுவித்த' என்று பாடுகிறார். தகுதி இல்லை என்று உலகம் ஒதுக்கியவனை இறைவன் பொற்பலகையில் அமர்த்தினான். அந்த அருளைக் கண்டு 'அருளியவாறு ஆர் பெறுவார், அச்சோ!' என்று வியப்பதைத் தவிர வேறு என்ன செய்ய முடியும்?
Periya Puranam (Sekkizhar), the life of Thiruneelakanta Yazhppana Nayanar; Thiruthondathogai (Sundarar)Thiruneelakanta Yazhppanar, Seated on a Golden Plank
In Thiruerukkaththampuliyur lived a bard named Thiruneelakantar, a master of the yazh, the ancient Tamil harp. His whole life was to play and sing the praise of Siva. In those days men of the bard community were not allowed inside the temple, so at every shrine he stood outside the gateway and played.
Once he came to Madurai with his wife Mathanga Choolamaniyar and played at the gate of the Thiru Aalavai temple. That night the Lord appeared in the dreams of the devotees of Madurai and commanded, 'Bring our bard into the temple.' The next day the devotees led him inside with honour.
As he sat on the floor before the sanctum and played, a voice rang out from the sky: 'The damp of the floor will spoil the strings of his yazh. Place a golden plank for him.' The devotees brought a golden plank. The man who had not been allowed to enter the temple now sat on a seat of gold before the Lord and played.
Later he became the musical companion of Thirugnanasambandar, playing on his yazh the hymns Sambandar sang. He too merged into the light that appeared at Sambandar's wedding.
In Achcho Pathigam Manikkavasagar sings, 'He made even us into something of worth and seated a dog in a palanquin.' The Lord seated on a golden plank one whom the world had set aside as unworthy. Seeing such grace, what can one do but marvel: 'Who else could receive grace like this? How wondrous!'
