ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்துபிருகுவின் சோதனை
ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து. ஒருமுறை சரஸ்வதி நதிக்கரையில் முனிவர்கள் ஒரு பெரிய வேள்வி செய்தனர். "மும்மூர்த்திகளில் யார் உயர்ந்தவர்?" என்ற கேள்வி எழுந்தது. அதை அறிந்து வருமாறு பிருகு முனிவரை அனுப்பினர்.
பிருகு முதலில் பிரம்மலோகம் சென்றார். வேண்டுமென்றே வணங்காமல் நின்றார். தம் மகனே மரியாதை காட்டாததைக் கண்டு பிரம்மன் சினந்தார்; பின்னர் அதை அடக்கிக்கொண்டார். அடுத்து கைலாயம் சென்றார். சிவன் அன்போடு அணைக்க வந்தபோது பிருகு விலகி நின்று குறை சொன்னார்; சிவன் சினந்து சூலத்தை உயர்த்தினார்; பார்வதி இடையில் வந்து தணித்தாள்.
இறுதியாக வைகுண்டம் சென்றார். திருமால் இலக்குமியின் மடியில் தலைவைத்துப் படுத்திருந்தார். பிருகு எந்த முன்னறிவிப்பும் இன்றி அவருடைய மார்பில் காலால் உதைத்தார். திருமால் உடனே எழுந்து, இலக்குமியோடு முனிவரை வணங்கினார். "முனிவரே, வருக! உங்கள் வருகையை அறியாமல் இருந்தது என் பிழை. என் கடினமான மார்பில் உதைத்ததால் உங்கள் மென்மையான கால் நொந்திருக்குமே" என்று சொல்லி அந்தக் காலை அன்போடு பிடித்துவிட்டார்.
பிருகு கண்ணீர் மல்க நின்றார். வேள்விச் சாலைக்குத் திரும்பி, "சினமின்றிப் பொறுமையும் அருளும் நிறைந்தவர் திருமாலே; அவரே சத்துவத்தின் இருப்பிடம்" என்று முனிவர்களுக்குச் சொன்னார்.
சிறியார்மேல் செற்றம் கொளல் இன்னா; பெரியவர்களின் பெருமை, அவர்கள் சினம் காட்டக்கூடிய இடத்தில் காட்டும் பொறுமையில்தான் இருக்கிறது.
From the Srimad BhagavatamThe Test of Bhrigu
From the Srimad Bhagavatam. Once, on the bank of the Saraswati, the sages were performing a great sacrifice when a question arose: "Which of the three great gods is the highest?" They sent the sage Bhrigu to find out.
Bhrigu went first to Brahma's realm and deliberately stood without bowing. Brahma grew angry that his own son showed him no respect, then checked his anger. Next Bhrigu went to Kailasa. When Shiva came forward to embrace him, Bhrigu drew back and found fault; Shiva raised his trident in anger, and Parvati stepped in to calm him.
At last Bhrigu went to Vaikuntha. Vishnu lay with his head in Lakshmi's lap. Without a word of warning, Bhrigu kicked him on the chest. Vishnu rose at once and, with Lakshmi, bowed to the sage. "Welcome, great sage! It was my fault not to know you had come. Your tender foot must have been hurt by striking my hard chest," he said, and gently pressed the sage's foot.
Bhrigu stood with tears in his eyes. Returning to the sacrifice, he told the sages, "Vishnu alone is full of patience and grace without anger; he is the abode of pure goodness."
Nursing anger against those smaller than oneself is a sorrow; the greatness of the great lies in the patience they show where they could have shown anger.
