சேல்பட் டழிந்தது செந்தூர் வயற்பொழில் தேங்கடம்பின்மால்பட் டழிந்தது பூங்கொடி யார்மனம் மாமயிலோன்வேல்பட் டழிந்தது வேலையுஞ் சூரனும் வெற்புமவன்கால்பட் டழிந்ததிங் கென்றலை மேலயன் கையெழுத்தே.
Saelpat tazhinthathu senthoor vayarpozhil thaengkatampin / Maalpat tazhinthathu poongkoti yaarmanam maamayiloan / Vaelpat tazhinthathu vaelaiyunj sooranum verpumavan / Kaalpat tazhinthathing kenralai maelayan kaiyezhuththae.
திருச்செந்தூரின் வயல்களும் சோலைகளும் சேல் மீன்கள் துள்ளி அழிந்தன. தேன் நிறைந்த கடம்ப மாலையின் மீது கொண்ட காதலால் மலர்க்கொடி போன்ற பெண்களின் மனம் அழிந்தது. பெரிய மயிலோனின் வேல் பட்டுக் கடலும் சூரனும் மலையும் அழிந்தன. அவன் திருவடி பட்டு, இங்கு என் தலைமேல் பிரமன் எழுதிய எழுத்து அழிந்தது.
The fields and groves of Thiruchendur were churned by leaping carp. The hearts of flower-like maidens were undone by love for his honey-filled kadamba garland. The sea, Sura and the mountain were undone by the spear of the Lord of the great peacock. And here, by the touch of his feet, the writing Brahma wrote upon my head was undone.
நம் விதியைப் பிரமன் தலையில் எழுதுகிறான் என்பது மரபு நம்பிக்கை. அந்த எழுத்தையே முருகனின் திருவடி அழிக்கும் என்பது அலங்காரத்தின் மிக நம்பிக்கை தரும் வரிகளில் ஒன்று. விதி மாறாது என்ற அச்சத்தை அருள் வெல்லும்.
Tradition says Brahma writes our fate upon our heads. That Murugan's feet can erase that writing is among the most hopeful lines in the Alankaram. Grace conquers the fear that fate cannot change.
ஒரு நாள் கயிலைக்கு வந்த பிரமனிடம், குழந்தை முருகன் "ஓம் என்பதன் பொருள் என்ன?" என்று கேட்டான். பிரமனால் சொல்ல முடியவில்லை. "படைப்புத் தொழில் செய்பவனுக்கு அதன் மூலம் தெரியாதா?" என்று முருகன் அவனைச் சிறையில் அடைத்துத் தானே படைத்தான். சிவபெருமான் வந்து கேட்க, முருகன் தந்தையின் காதில் பிரணவப் பொருளை உபதேசித்தான்; அதனால் சுவாமிநாதன் ஆனான். பிரமனையே அடக்கியவனுக்கு, பிரமன் எழுதிய எழுத்தை அழிப்பது எளிது.
One day when Brahma came to Kailasa, the child Murugan asked him, 'What is the meaning of Om?' Brahma could not say. 'The creator does not know the source of creation?' said Murugan, imprisoned him and took up creation himself. When Shiva came to ask, Murugan taught the meaning of the Pranava into his father's ear, and so became Swaminatha. For one who humbled Brahma himself, erasing Brahma's writing is easy.
நீங்கள் 'மாறாது' என்று நினைத்த எதை அருள் மாற்றக்கூடும்?
What have you thought could never change that grace might yet change?