Kural 1016 · நாண்வேலி கொள்ளாது மன்னோ வியன்ஞாலம்

கர்ணனின் மறுப்பு

இது மகாபாரதத்தின் உத்யோக பர்வத்தில் வரும் காட்சி. போர் மூளும் முன் கிருஷ்ணன் தூதராகச் சென்று அமைதிக்கு முயன்றான். துரியோதனன் ஏற்கவில்லை. திரும்பும் வழியில் கிருஷ்ணன் கர்ணனைத் தனியாகச் சந்தித்தான். அப்போது ஒரு பெரிய ரகசியத்தை அவனிடம் சொன்னான்: "கர்ணா, நீ சூதனின் மகன் அல்ல. நீ குந்தியின் மூத்த மகன்; பாண்டவர்களின் அண்ணன்."

கிருஷ்ணன் மேலும் சொன்னான்: "நீ பாண்டவர் பக்கம் வந்துவிடு. யுதிஷ்டிரன் உன் தம்பி; அரசு உனக்கே. பாண்டவர்கள் உன் காலடியில் நிற்பார்கள். பூமி முழுவதும் உனதாகும்." உலகம் முழுவதையுமே தருவதாகச் சொல்லும் அத்தகைய வாய்ப்பு இதற்கு முன் எவருக்கும் வந்திருக்காது.

கர்ணன் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தான். பிறகு சொன்னான்: "கிருஷ்ணா, நீ சொல்வது எல்லாம் உண்மை என்று நான் அறிவேன். ஆனால் என் வாழ்வின் எல்லா நாட்களிலும் என்னை ஏற்றவன் துரியோதனன். எல்லோரும் என்னைச் சூதன் மகன் என்று ஏளனம் செய்தபோது, அவன் எனக்கு அங்க நாட்டு முடியைச் சூட்டினான். இப்போது போர் வரும் நேரத்தில் நான் அவனை விட்டு அகன்றால், அது நன்றி மறந்த செயல். அதற்கு நான் நாணுவேன்."

"உலகம் முழுவதும் எனக்குக் கிடைத்தாலும், என் நண்பனுக்கு நான் செய்யும் துரோகத்தின் மேல் கட்டப்பட்டது என்றால் அது எனக்கு வேண்டாம்" என்றான் கர்ணன். கிருஷ்ணன் அவன் உறுதியைக் கண்டு மௌனமானான். கர்ணன் தன் தவறான கூட்டணியின் விளைவை அறிந்தும், நன்றியின் வேலியை உடைக்க மறுத்தான்.

இந்தக் கதையில் கர்ணனின் தேர்வு தவறான பக்கம் நிற்பதால் விவாதத்துக்குரியது. ஆனால் 'நாண் வேலி' என்ற பண்பின் வலிமையைக் காட்ட இது ஒரு தெளிவான எடுத்துக்காட்டு. உலகம் முழுவதையும் பெறக்கூடிய நிலையிலும் தன் நாணத்தை விடாத ஒருவரை மகாபாரதம் மதிக்கிறது. பிற்காலத்தில் அவனுடைய கொடையும் உறுதியும் இன்றும் பாராட்டப்படுகின்றன.

கர்ணன் இதைச் சொல்லிய பின் கிருஷ்ணனிடம் ஒரு வேண்டுகோள் வைத்தான்: தான் குந்தியின் மகன் என்ற ரகசியத்தைப் போர் முடியும் வரை யுதிஷ்டிரனிடம் சொல்ல வேண்டாம் என்றான். ஏனெனில் அதை அறிந்தால் யுதிஷ்டிரன் அரசைத் தனக்கே விட்டுவிடுவான்; அப்போது தன் நண்பன் துரியோதனனுக்கு அது துரோகமாகும் என்றான். உலகை வெல்லக்கூடிய நிலையிலும் தன் நாணத்தின் வேலியை அவன் எவ்வளவு கவனமாகக் காத்தான் என்பதை இது காட்டுகிறது. கர்ணனின் தேர்வு துயரத்தில் முடிந்தாலும், நன்றியையும் நாணத்தையும் அவன் விடாத உறுதியை மகாபாரதம் மறைக்கவில்லை.

Karna's Refusal

This scene is from the Udyoga Parva of the Mahabharata. Before the war broke out, Krishna went as envoy to try for peace. Duryodhana would not agree. On his way back Krishna met Karna alone and told him a great secret: "Karna, you are not the son of a charioteer. You are Kunti's eldest son, the elder brother of the Pandavas."

Krishna went on: "Come over to the Pandavas. Yudhishthira is your younger brother; the kingdom will be yours. The Pandavas will stand at your feet. The whole earth will be yours." No one before had ever been offered so much.

Karna was silent for a while. Then he said: "Krishna, I know that all you say is true. But the one who accepted me through all my days was Duryodhana. When everyone mocked me as a charioteer's son, he crowned me king of Anga. If I leave him now, when war is near, it would be an act of ingratitude, and I would be ashamed of it."

"Even if the whole world were mine, I do not want it if it is built on betraying my friend," said Karna. Krishna fell silent at his firmness. Though Karna knew the outcome of his chosen alliance, he refused to break the fence of gratitude.

Karna's choice is debatable because he stands on the wrong side. But as an example of the strength of the 'fence of shame', it is clear. The Mahabharata honours a man who, with the whole world on offer, would not give up his sense of shame. In later ages his generosity and firmness are still praised.